Τέσσερις από τις “23 Αλήθειες που δεν μας λένε για τον καπιταλισμό”

Διάβασα, μεταξύ άλλων, κατά τη διάρκεια των διακοπών, ένα από τα best seller, όπως πληροφορούμαι, της περιόδου, το βιβλίο του Χα-Τζουν Τσανγκ, καθηγητή Πολιτικής Οικονομίας της Ανάπτυξης στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ, “23 Αλήθειες που δεν μας λένε για τον καπιταλισμό”, που σε μετάφραση Γιώργου Καπλαδάκη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη. Για να σας “ανοίξω την όρεξη” και τη διάθεση να σπεύσετε να το διαβάσετε, παραθέτω κάποιες από τις “αλήθειες” αυτές…

Αναγκαία διευκρίνιση: Ο συγγραφέας δεν δηλώνει εχθρός του καπιταλιστικού συστήματος, αλλά του άκρατου (νέο)φιλελευθερισμού. Γράφει χαρακτηριστικά: «Παραφράζοντας μια αλλοτινή δήλωση του Ουίνστον Τσόρτσιλ περί δημοκρατίας, επιτρέψτε μου να επαναδιατυπώσω μια παλιά θέση μου –ότι ο καπιταλισμός είναι το χειρότερο οικονομικό σύστημα, εξαιρουμένων όλων των υπολοίπων. Η αρνητική κριτική μου εστιάζει στον καπιταλισμό της ελεύθερης αγοράς και όχι σε κάθε είδος καπιταλισμού». Και σε άλλο σημείο: «Η κριτική της ιδεολογίας της ελεύθερης αγοράς δεν συνεπάγεται άρνηση του καπιταλισμού. Παρά τα προβλήματα και τους περιορισμούς του, πιστεύω ότι ο καπιταλισμός παραμένει το καλύτερο οικονομικό σύστημα που έχει εφεύρει η ανθρωπότητα. Η κριτική μου αφορά μια συγκεκριμένη εκδοχή του καπιταλισμού που κυριάρχησε στον πλανήτη τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, δηλαδή τον καπιταλισμό της ελεύθερης αγοράς. Δεν είναι ο μοναδικός τρόπος λειτουργίας του καπιταλισμού, και σαφώς δεν είναι ο καλύτερος, όπως έχει αποδείξει η εμπειρία των τελευταίων τριάντα ετών. Το βιβλίο αυτό παρουσιάζει τρόπους με τους οποίους ο καπιταλισμός μπορεί και πρέπει να γίνει καλύτερος».

«Αλήθεια 1η : Δεν υφίσταται ελεύθερη αγορά

Τι μας λένε

Οι αγορές πρέπει να είναι ελεύθερες. Όταν οι κυβερνήσεις παρεμβαίνουν υπαγορεύοντας στους συμμετέχοντες στις αγορές τι μπορούν να πράξουν και τι όχι, παρεμποδίζεται η απρόσκοπτη ροή των πλουτοπαραγωγικών πηγών. Αν οι άνθρωποι δεν μπορούν να ενεργήσουν προς την επίτευξη του μέγιστου δυνατού κέρδους, χάνουν το κίνητρο για επενδύσεις και καινοτομίες. Αντίστοιχα, αν η κυβέρνηση θέτει πλαφόν στις τιμές των ενοικίων, οι εκμισθωτές ακινήτων δεν έχουν κίνητρα για να διατηρούν τις ιδιοκτησίες τους σε καλή κατάσταση ή να χτίσουν καινούργιες. Αν πάλι η κυβέρνηση θέσει περιορισμούς στα είδη χρηματοοικονομικών προϊόντων που μπορούν να εισέλθουν στην αγορά, δύο συμβαλλόμενα μέρη που ενδεχομένως να επωφελούνταν από μια πρωτοποριακή οικονομική συναλλαγή που θα κάλυπτε με εξειδικευμένο τρόπο τις ανάγκες τους, αδυνατούν να αποκομίσουν τους καρπούς της συμβατικής ελευθερίας. Οι άνθρωποι θα πρέπει να έχουν την “ελευθερία της επιλογής”, κατά τον τίτλο του διάσημου βιβλίου που συνέγραψε ο οραματιστής της ελεύθερης αγοράς Μίλτον Φρίντμαν.

Τι δεν μας λένε

Η ελεύθερη αγορά δεν υπάρχει. Κάθε αγορά έχει κανόνες και όρια που περιορίζουν την ελευθερία της επιλογής. Μια αγορά φαντάζει ελεύθερη μόνο και μόνο επειδή αποδεχόμαστε σε τέτοιο βαθμό τους υφέρποντες περιορισμούς, χωρίς δεύτερη σκέψη, ώστε αδυνατούμε να τους αντιληφθούμε. Είναι αδύνατον να καθοριστεί, αντικειμενικά το πόσο «ελεύθερη» είναι μια αγορά. Πρόκειται για έναν πολιτικό ορισμό. Το συνηθισμένο επιχείρημα των οικονομολόγων της ελεύθερης αγοράς πως επιδιώκουν να θωρακίσουν τις αγορές από πολιτικά υποκινούμενες κυβερνητικές παρεμβάσεις είναι εσφαλμένο. Οι κυβερνήσεις εμπλέκονται πάντα, και οι υπέρμαχοι της ελεύθερης αγοράς έχουν πολιτικά κίνητρα όπως όλοι. Αν ξεπεράσουμε το μύθο ότι υπάρχει αντικειμενικά ορισμένη «ελεύθερη αγορά», θα έχουμε κάνει το πρώτο βήμα για να κατανοήσουμε τον καπιταλισμό»

[σελ. 33-34]

Αλήθεια 19η: Παρά την πτώση του κομμουνισμού, εξακολουθούμε να έχουμε οικονομίες κεντρικού σχεδιασμού

Τι μας λένε

Η πτώση του κομμουνισμού απέδειξε με θεαματικό τρόπο τα όρια του οικονομικού προγραμματισμού. Στις σύγχρονες περίπλοκες οικονομίες, ο κεντρικός σχεδιασμός δεν είναι ούτε εφικτός ούτε επιθυμητός. Οι σύγχρονες οικονομίες μπορούν να στηριχθούν μόνο σε αποκεντρωμένες αποφάσεις οι οποίες λαμβάνονται μέσω του μηχανισμού της αγοράς από άτομα και επιχειρήσεις που έχουν ως πρωταρχικό τους στόχο την επίτευξη κερδών, θα πρέπει να απαλλαγούμε από την ψευδαίσθηση ότι μπορούμε να προγραμματίσουμε οτιδήποτε σ' αυτό τον περίπλοκο και ολοένα μεταβαλλόμενο κόσμο. Όσο λιγότερος προγραμματισμός, τόσο το καλύτερο.

Τι δεν μας λένε

Οι καπιταλιστικές οικονομίες είναι σε μεγάλο βαθμό οικονομίες κεντρικού σχεδιασμού. Οι, κυβερνήσεις στις καπιταλιστικές οικονομίες προβαίνουν επίσης σε οικονομικό σχεδιασμό, αν και σε πιο περιορισμένο βαθμό απ' ό,τι ίσχυε στα κομμουνιστικά καθεστώτα. Όλες χρηματοδοτούν ένα μεγάλο μέρος της έρευνας και των υποδομών. Οι περισσότερες εξ αυτών προγραμματίζουν σημαντικό κομμάτι της οικονομίας μέσω του σχεδιασμού των δραστηριοτήτων των κρατικών επιχειρήσεων. Πολλές καπιταλιστικές κυβερνήσεις προγραμματίζουν το μέλλον τομέων της βιομηχανίας τους μέσω της άσκησης βιομηχανικής πολιτικής ή και της εθνικής οικονομίας εν γένει μέσω οικονομικού σχεδιασμού. Το βασικότερο όλων, όμως, είναι ότι οι σύγχρονες καπιταλιστικές οικονομίες απαρτίζονται από μεγάλες επιχειρήσεις με ιεραρχική δομή, που προγραμματίζουν λεπτομερώς τις δραστηριότητες τους εντός και εκτός των εθνικών συνόρων. Οπότε το ζήτημα δεν είναι κατά πόσον υφίσταται προγραμματισμός, αλλά κατά πόσον υφίσταται ο κατάλληλος προγραμματισμός στα κατάλληλα επίπεδα.

[σελ. 259-260]

Αλήθεια 5η: Αν περιμένετε τα χειρότερα απ τους ανθρώπους, θα σας συμβούν τα χειρότερα

Τι μας λένε

Σύμφωνα με μια διάσημη φράση του Άνταμ Σμιθ, «το φαγητό δεν φτάνει στο τραπέζι μας επειδή ο χασάπης, ο ζυθοποιός και ο φούρναρης είναι καλοί μαζί μας, αλλά επειδή κοιτάνε το συμφέρον τους». Η αγορά τιθασεύει με μαεστρία την ενέργεια των εγωιστών ανθρώπων που σκέφτονται μόνο τον εαυτό τους (στην καλύτερη περίπτωση, και τις οικογένειες τους), για να δημιουργήσει κοινωνική αρμονία. Ο κομμουνισμός απέτυχε επειδή απαρνήθηκε αυτό το ανθρώπινο ένστικτο και επειδή διαχειρίστηκε την οικονομία υποθέτοντας ότι όλοι είναι ανιδιοτελείς, ή τουλάχιστον σε μεγάλο βαθμό αλτρουιστές. Πρέπει να περιμένουμε τα χειρότερα απ’ τους ανθρώπους (ότι, δηλαδή, νοιάζονται μόνο για τον εαυτό τους), αν θέλουμε να οικοδομήσουμε ένα ανθεκτικό οικονομικό σύστημα.

Τι δεν μας λένε

Η ιδιοτέλεια είναι το πιο ισχυρό χαρακτηριστικό στα περισσότερα ανθρώπινα όντα. Δεν είναι, όμως, η μοναδική μας παρόρμηση. Συχνά δεν αποτελεί καν το βασικό μας κίνητρο. Πράγματι, αν ο κόσμος ήταν γεμάτος από τους εγωιστές που περιγράφουν τα οικονομικά εγχειρίδια, θα ακινητοποιούνταν τα πάντα, καθώς θα περνούσαμε όλο μας το χρόνο κλέβοντας και προσπαθώντας να πιάσουμε και να τιμωρήσουμε τους κλέφτες. Ο κόσμος λειτουργεί όπως λειτουργεί μόνο και μόνο επειδή οι άνθρωποι δεν είναι εντελώς ιδιοτελείς, όπως πιστεύουν οι οικονομολόγοι της ελεύθερης αγοράς. Θα πρέπει να σχεδιάσουμε ένα οικονομικό σύστημα που, ενώ θα αντιλαμβάνεται ότι οι άνθρωποι είναι πολλές φορές εγωιστές, θα εκμεταλλεύεται τα υπόλοιπα ανθρώπινα κίνητρα στο έπακρο και θα βγάζει προς τα έξω τον καλύτερό τους εαυτό. Το πιο πιθανό είναι ότι, αν υποθέτουμε τα χειρότερα για τους ανθρώπους, θα λάβουμε τη χειρότερη συμπεριφορά.

[σελ. 78-79]

Αλήθεια 20ή: Η ισότητα των ευκαιριών ενδέχεται να μην είναι δίκαιη

Τι μας λένε

Πολλοί άνθρωποι εξανίστανται με τις ανισότητες. Μολαταύτα υπάρχει ισότητα και ισότητα. Όταν ανταμείβει κανείς τους ανθρώπους με τον ίδιο τρόπο, ασχέτως των προσπαθειών και των επιτευγμάτων τους, όσοι διαθέτουν μεγαλύτερο ταλέντο και δουλεύουν σκληρότερα δεν έχουν πια κίνητρο για να αποδώσουν. Αυτή είναι η ισότητα του αποτελέσματος. Πρόκειται για μια κακή ιδέα, όπως απέδειξε και η πτώση του κομμουνισμού. Η ισότητα που πρέπει να επιδιώκουμε είναι η ισότητα των ευκαιριών. Για παράδειγμα, το γεγονός ότι στη Νότια Αφρική τού απαρτχάιντ ένας μαύρος φοιτητής δεν μπορούσε να εγγραφεί σε ένα απ' τα καλύτερα «λευκά» πανεπιστήμια, ακόμα κι αν ήταν εξαίρετος φοιτητής, δεν ήταν μόνο άδικο, αλλά και αντιπαραγωγικό. Οι άνθρωποι πρέπει να λαμβάνουν ίσες ευκαιρίες. Ωστόσο εξίσου άδικες και αναποτελεσματικές είναι οι πολιτικές θετικής δράσης που αφορούν την εισαγωγή σε πανεπιστήμια φοιτητών κατώτερης στάθμης απλώς και μόνον επειδή είναι μαύροι ή προέρχονται από φτωχό περιβάλλον. Προσπαθώντας να εξισώσουμε το αποτέλεσμα, όχι μόνο κακοδιαχειριζόμαστε το ταλέντο, αλλά και τιμωρούμε επιπλέον όσους διαθέτουν τις καλύτερες ικανότητες και καταβάλλουν τις μεγαλύτερες προσπάθειες.

Τι δεν μας λένε

Οι ίσες ευκαιρίες αποτελούν την αφετηρία για μια δίκαιη κοινωνία. Δεν αρκεί όμως. Σαφώς και πρέπει τα άτομα να επιβραβεύονται ανάλογα με τις επιδόσεις τους, αλλά το ζήτημα είναι κατά πόσον όλοι διαγωνίζονται επί ίσοις όροις. Αν ένα παιδί δεν είναι καλός μαθητής επειδή πεινάει και δεν μπορεί να συγκεντρωθεί στην τάξη, δεν μπορούμε να ισχυριζόμαστε ότι το συγκεκριμένο παιδί δεν τα καταφέρνει επειδή είναι από τη φύση του λιγότερο ικανό. Ο δίκαιος ανταγωνισμός μπορεί να επιτευχθεί μόνο όταν το κάθε παιδί έχει αρκετό φαγητό - στο σπίτι μέσω ενίσχυσης του οικογενειακού εισοδήματος, και στο σχολείο μέσω προγραμμάτων παροχής δωρεάν γευμάτων. Αν δεν υφίσταται σε κάποιο βαθμό ισότητα αποτελέσματος (π.χ. διασφάλιση ελάχιστου εγγυημένου οικογενειακού εισοδήματος ώστε να μην υπάρχουν παιδιά που πεινάνε), οι ίσες ευκαιρίες (π.χ. δωρεάν εκπαίδευση) χάνουν το νόημα τους.

[σελ. 272 & 273]

Ασκήσεις Ύφους (Ραιημόν Κενώ)

Από την προηγούμενη ανάρτηση προκύπτει ότι τα πράγματα μπορούν να ορώνται – θεώνται από διαφορετικές σκοπιές και οπτικές γωνίες. Και θα ήταν ευχής έργο και προς όφελός μας, νομίζω, να προσπαθούμε να ανακαλύπτουμε τις διαφορετικές αυτές οπτικές. Είναι θέμα άσκησης! Τόσο η θέαση, όσο και η έκφραση αυτού που βλέπουμε. Παράδειγμα, οι “Aσκήσεις Ύφους” του Ραιημόν Κενώ.

Από τις περίπου εκατό “Ασκήσεις” του, επέλεξα τυχαία οκτώ [Τα αποσπάσματα που παρατίθενται είναι από την μετάφραση του Αχιλλέα Κυριακίδη, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις “Ύψιλον”] και σας προτείνω να διαβάσετε στο βιβλίο τις υπόλοιπες. Και, ενδεχομένως, να επιχειρήσετε να “ασκηθείτε” και εσείς…

Ασκήσεις Ύφους (Ραιημόν Κενώ)

Σημειώσεις

Σ’ ένα λεωφορείο της γραμμής S. Συνωστισμός. Ένας τύπος γύρω στα είκοσι έξι, καπέλο μαλακό με μια πλεξούδα στη θέση της κορδέλας, πολύ μακρύς λαιμός σα να του τον είχανε τραβήξει. Κόσμος κατεβαίνει. Ο περί ού ο λόγος αρπάζεται μ’ ένα διπλανό του. Τον κατηγορεί πως τον σπρώχνει κάθε φορά που κάποιος θέλει να περάσει. Τόνος κλαψιάρικος με κακές διαθέσεις. Καθώς βλέπει να ελευθερώνεται ένα κάθισμα, τρέχει και κάθεται. Δύο ώρες αργότερα, τον ξαναβλέπω στην Κουρ ντε Ρομ, μπροστά στο σταθμό σαιν Λαζάρ. Είναι μαζί μ’ ένα φίλο του που του λέει: “Πρέπει να ράψεις άλλο ένα κουμπί στο παλτό σου”. Του δείχνει πού (στο πέτο) και γιατί.

Αφήγηση

Μια μέρα γύρω στο μεσημέρι, στην περιοχή του πάρκου Μονσό, πάνω στην πλατφόρμα ενός σχεδόν πλήρους λεωφορείου της γραμμής S (σήμερα 84), πρόσεξα έναν άνθρωπο με πολύ μακρύ λαιμό, που φορούσε ένα μαλακό καπέλο, που είχε γύρω του ένα πλεχτό κορδόνι αντί για κορδέλα. Ο άνθρωπος αυτός τα’βαλε ξαφνικά με τον διπλανό του, κατηγορώντας τον πως επίτηδες του πατούσε τα πόδια κάθε φορά που επιβάτες ανέβαιναν ή κατέβαιναν. Εγκατέλειψε πάντως νωρίς τη συζήτηση, για να ριχτεί σε μια θέση που άδειασε. Δύο ώρες αργότερα, τον ξαναείδα μπροστά στο σταθμό Σαιν Λαζάρ, να συζητάει μεγαλοφώνως μ’ ένα φίλο του, που τον συμβούλευε να μικρύνει το άνοιγμα του πέτου του παλτού του, βάζοντας έναν έμπειρο ράφτη να του ράψει λίγο ψηλότερα το πάνω πάνω κουμπί.

Λιτό

Ήμασταν κάμποσοι και μας πήγαιναν στριμωγμένους. Ένας νεαρός, που δεν έδειχνε και πολύ ξύπνιος, κουβέντιασε για λίγο μ’ έναν κύριο που στεκόταν δίπλα του, κι ύστερα πήγε και κάθισε. Δύο ώρες αργότερα, τον ξανασυνάντησα: ήταν παρέα μ’ ένα φίλο του και μιλούσαν για ρούχα.

Η υποκειμενική άποψη

Δεν ήμουν διόλου δυσαρεστημένος με το ντύσιμό μου εκείνη τη μέρα. Πρωτοφορούσα ένα παρδαλούτσικο καπέλο κι ένα παλτό, για το οποίο πολύ καμάρωνα. Μπροστά στο σταθμό Σαιν Λαζάρ συνάντησα τον Χ που προσπάθησε να μου χαλάσει το κέφι, θέλοντας να μου αποδείξει πως το παλτό μου ήταν πολύ ανοιχτό στο πέτο και πως θα’πρεπε να προσθέσω εκεί ένα κουμπί. Πάλι καλά που δεν τόλμησε να θίξει το καπέλο μου. Λίγο νωρίτερα, έβαλα όπως έπρεπε στη θέση του ένα παλιοτόμαρο που το’κανε επίτηδες να με ξενυχιάζει κάθε φορά που περνούσε κόσμος, ανεβαίνοντας ή κατεβαίνοντας. Αυτό συνέβη σ’ ένα από κείνα τα βρωμερά λεωφορεία που πήζουν στη λαϊκούρα ακριβώς εκείνες τις ώρες που είμαι υποχρεωμένος να τα χρησιμοποιώ.

Κι άλλη υποκειμενική άποψη

Ήταν σήμερα δίπλα μου στο λεωφορείο ένα από κείνα τα μυξιάρικα που, ευτυχώς, εκλείπουν σιγά σιγά, γιατί καμιά μέρα θα σκότωνα κανένα από δαύτα. Ο λεγάμενος, ένα τσογλάνι γύρω στα είκοσι έξι, τριάντα, μου την έδινε πολύ, όχι μόνο για το μακρύ λαιμό του σαν ξεπουπουλιασμένης γαλοπούλας, αλλά και γιατί είχε στο καπέλο του αντί για κορδέλα ένα λεπτό μελιτζανί κορδόνι. Α το κάθαρμα! Πόση αηδία μου προκαλούσε! Όπως λοιπόν είχε πολύ κόσμο στο λεωφορείο εκείνη την ώρα, έβρισκα την ευκαιρία, κάθε φορά που στριμωχνόμασταν για να κατέβει ή να ανέβει κόσμος, να του χώνω τον αγκώνα μου στα παϊδια του. Στο τέλος μου την κοπάνησε, πάνω που ήμουν έτοιμος να του τραβήξω ένα ξεγυρισμένο ξενύχιασμα. Θα του’λεγα ακόμα, μόνο και μόνο για να τον φτιάξω, πως το παλτό του ήταν πολύ ανοιχτό στο πέτο.

Μάγκικο

Νταν μεσημέρι καβαλάω το ές. Σκάω τα λεφτά ως είναι φυσικόν και προχωράω στα παραμέσα. Να σου που λες κι ο δικός σου, ένας φιόγκος μ’ ένα σβέρκο σαν τηλεσκόπιο κι ένα σπάγκο στην καπελαδούρα. Εγώ το κόβω το παιδί να πούμε γιατί έχει χάζι, όταν όλως αιφνιδίως γυρνά στον παραδίπλα και του τη βγαίνει ούτως: Λίγη προσοχή δε βλάφτει, πάτα και λίγο λεωφορείο, πώς μου ξηγιέσαι έτσι, κοντεύεις να μου δώσεις τα νύχια μου στο χέρι, και ούτω καθεξής. Πάνω που αδειάζει όμως μια θέση, γίνεται μπουχός και μην τον είδατε. Διελθών αργότερα της Κουρ ντε Ρομ, τον ξαναπαίρνει ο οφθαλμός μου να’χει πιάσει λακριντί μ’ έναν άλλο φιόγκο, σουλούπι τάλε κουάλε. Και τι γυρνάει ο δικός του και του λέει! Να ράψει κι άλλο κουμπί άμα λάχει στο μπαρντεσού του!

Modern Style

Σ’ ένα αστικό μια μέρα, γύρω στο μεσημέρι, υπήρξα μάρτυς της ακόλουθης μικρής κωμικοτραγωδίας. Ένας τζιτζιφιόγκος, που τον κατέτρυχε ένας μακρύς λαιμός και (άλλο πάλι τούτο) ένα μικρό σιρίτι ολόγυρα από το καπέλο του (είναι πολύ της μόδας, αλλά εγώ δεν το πάω καθόλου), με την πρόφαση πως τάχα μου έπεφτε γερό σπρώξιμο, βγήκε του διπλανού του μ’ ένα τουπέ, που πρόδινε ένα χαρακτήρα αδύνατο, και τον κατηγόρησε πως του ποδοπατούσε συστηματικά τα λουστρίνια του κάθε φορά που ανέβαιναν ή κατέβαιναν κυρίες ή κύριοι που κατευθύνονταν προς το Σαμπερέ. Ο τύπος δεν περίμενε ούτε στο ελάχιστο μιαν απόκριση που, το δίχως άλλο, θα τον έφερνε να γίνει χαλκομανία στο πάτωνα και σκαρφάλωσε με ζωηράδα στο υπερώο, όπου τον καρτερούσε ένα ελεύθερο κάθισμα, γιατί ένας από τους χρήστες του οχήματός μας μόλις είχε πατήσει το πόδι του στη λιωμένη άσφαλτο του πεζοδρομίου της πλατείας Περέρ. Δύο ώρες αργότερα, καθώς τώρα βρισκόταν η αφεντιά μου στο υπερώο, είδα ξανά το παιδαρέλι, για το οποίο σας μίλησα πιο πάνω, που’δειχνε ν’ απολαμβάνει πλέρια τα λεγόμενα ενός νεαρού λιμοκοντόρου, που οπωσδήποτε το’παιζε συμβουλάτορας του για το πώς φοριέται ένα κοντομάνικο στο καθωσπρέπει.

Φτωχό

Που λες, στάθηκα στη στάση ώσπου στάθηκε το λεωφορείο. Μπαίνει ένας μ’ ένα μακρύ τέτοιο κι ένα πράμα στο κεφάλι μ’ ένα μαραφέτι. Οπωσδήποτε του μπήκε του διπλανού του γιατί πήγε να του βγει από δίπλα. Μετά του μπήκε να πάει να κάτσει σ’ ένα απ’ αυτά τα πώς τα λένε. Πιο ύστερα, μπροστά στο σταθμό Σαιν-Κι-Εγώ-Δεν-Ξέρω-Τι, ένας φίλος του του’λεγε του τύπου, να ράψεις, λέει, του’λεγε, λίγο πιο πάνω ετούτο σου. Αυτά.

Περί Οπτικής των πραγμάτων

[Συνέχεια εκ του προηγουμένου, περί “Θετικότητας”]

1. Αν βασανίσεις τα στοιχεία πάρα πολύ, θα ομολογήσουν ό,τι θέλεις [Άγνωστος]
2. Αν δεν μπορείς να αλλάξεις τη μοίρα σου, άλλαξε τη νοοτροπία σου [Tan Amy (συγγραφέας)]
3. Αν έχεις κτίσει κάστρα στον αέρα, δεν είναι απαραίτητο να πάει χαμένη η δουλειά σου. Εκεί πρέπει να βρίσκονται. Τώρα κτίσε από κάτω τους τα θεμέλια [Θορώ Χένρυ]
4. Αν θέλεις να κάνεις κάποιον πλούσιο μη του προσθέτεις χρήματα. Αφαίρεσέ του επιθυμίες [Επίκουρος]
5. Αν μια ημέρα περπατούσα πάνω στο νερό του ποταμού Πότομακ, οι εφημερίδες την άλλη μέρα θα έβγαιναν με πρωτοσέλιδο τίτλο: "Ο πρόεδρος δεν ξέρει κολύμπι" [Johnson Lyndon (πολιτικός)]
6. Αυτό που η κάμπια ονομάζει τέλος του κόσμου, η ζωή το λέει πεταλούδα [Λάο Τσε]
7. Δεν υπάρχουν απελπισμένες καταστάσεις, μόνο απελπισμένοι άνθρωποι [Γκουντέριαν Χάιντς (γερμανός στρατηγός του Β' Παγκ.Πολέμου)]
8. Δεν υπάρχουν δεδομένα, μόνο ερμηνείες [Νίτσε Φρειδερίκος]
9. Δεν υπάρχουν σκληρές καιρικές συνθήκες. Μόνο μαλακοί άνθρωποι [Bowerman Bill (στίβος)]
10. Είμαστε όλοι μας μέσα στον υπόνομο, αλλά μερικοί από εμάς κοιτάζουν τα αστέρια [Wilde Oscar (συγγραφέας)]
11. Εφόσον δεν μπορούμε να αλλάξουμε την πραγματικότητα, ας αλλάξουμε τα μάτια που τη βλέπουν [Καζαντζάκης Νίκος ]
12. Η μέρα νικά τη νύχτα, αλλά μονάχα μέχρι το επόμενο βράδυ [Πετάν Ζάρκο]
13. Ήμουν δυστυχισμένος που δεν είχα παπούτσια μέχρι που είδα κάποιον που δεν είχε πόδια [Καζαντζάκης Νίκος]
14. Μαθαίνουμε από την αποτυχία μας, όχι από την επιτυχία [Στόκερ Μπραμ (βρετανός συγγραφέας)]
15. Μια κρίση είναι μια ευκαιρία που καβαλάει τον άνεμο του κινδύνου [Κινέζικη παροιμία]
16. Ο άνθρωπος που αισθάνεται ότι έχει αρκετά, είναι πλούσιος [Tao Te Ching (260 π.Χ.)]
17. Ο άνθρωπος που είναι πενήντα χρονών και βλέπει τον κόσμο με τον ίδιο τρόπο όπως όταν ήταν είκοσι, σπατάλησε τριάντα χρόνια απ' τη ζωή του [Άλι Μοχάμετ]
18. Ο απαισιόδοξος βλέπει τη δυσκολία σε κάθε ευκαιρία, ο αισιόδοξος βλέπει την ευκαιρία σε κάθε δυσκολία [Τσόρτσιλ Ουίνστον]
19. Ο πιο γρήγορος τρόπος για να γίνεις πλούσιος είναι να συναναστρέφεσαι φτωχούς. Και ο πιο γρήγορος τρόπος για να γίνεις φτωχός είναι να συναναστρέφεσαι πλουσίους [Taleb Nassim Nicholas]
20. Οι άνθρωποι δεν είναι αιχμάλωτοι της μοίρας, αλλά μόνον αιχμάλωτοι του μυαλού τους [Ρούσβελτ Φραγκλίνος]
21. Οι άντρες δεν είναι φυλακισμένοι της μοίρας, παρά μόνο της άποψής τους [Roosevelt Franklin (πολιτικός)]
22. Όλα είναι σχετικά στη ζωή: ό,τι η κάμπια το λέει τέλος, ο Θεός το ονομάζει πεταλούδα [Άγνωστος]
23. Όλοι κυνηγούν την ευτυχία χωρίς να βλέπουν ότι η ευτυχία είναι μπροστά στα μάτια τους [Μπρεχτ Μπέρτολτ]
24. Όσο πιο βαθύ το σκοτάδι, τόσο περισσότερο λάμπουν τα αστέρια [Corapi John (ιερέας)]
25. Όταν ένας σοβαρός και αναγνωρισμένος επιστήμονας λέει ότι κάτι είναι δυνατόν, πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι έχει δίκιο. Όταν, όμως, μας λέει ότι κάτι είναι αδύνατον, σχεδόν πάντα κάνει λάθος [Κλαρκ Άρθουρ]
26. Παντρευτείτε. Αν πάρετε μια καλή γυναίκα θα γίνετε ευτυχισμένοι. Αν πάρετε μια κακή γυναίκα θα γίνετε φιλόσοφοι [Σωκράτης]
27. Πάρτε την τελευταία θέση στο πρωτάθλημα και θα σας αποκαλέσουμε ηλίθιους. Μπείτε τελευταίοι στην Ιατρική και θα σας αποκαλέσουμε γιατρούς [Lemons Abe (μπασκετμπολίστας)]
28. Πιστεύεις ό,τι βλέπεις ή βλέπεις ό,τι πιστεύεις; [Rubin Ron - Gold Stuart Avery]
29. Στη ζωή μου πέρασα από πολλές δυσάρεστες καταστάσεις, μερικές μάλιστα συνέβησαν στην πραγματικότητα [Τουέην Μαρκ]
30. Στο ποδόσφαιρο όλα επιτρέπονται όταν είναι επιτυχημένα. Φανταστείτε τι θα λέγαμε αν ο Μαραντόνα είχε κοπεί το 1986 στην επέλασή του με τους Άγγλους: Δεν δίνει την μπάλα, είναι ατομιστής [Charton Bobby (προπονητής ποδοσφαίρου)]
31. Το μόνο αληθινό ταξίδι ανακαλύψεων δεν συνίσταται στην ανακάλυψη νέων εδαφών, αλλά στην απόκτηση νέας οπτικής [Προυστ Μισέλ]
32. Το να μεταμορφώσεις την αντίληψη του κόσμου και να αλλάξεις τη δομή της κοινωνίας είναι το ίδιο πράγμα. Απελευθερώνοντας τον εαυτό του κάποιος, έχει αλλάξει τους συσχετισμούς δύναμης και, συνεπώς, έχει μετασχηματίσει την κοινωνία… [Μάρσαλ Πήτερ]
33. Το να μην έχεις χρήματα είναι θέμα συγκυρίας. Το να αισθάνεσαι φτωχός είναι θέμα νοοτροπίας [Παπαγιαννίδης Στάθης]
34. Φτάνει να ανοίξεις τα μάτια για να μαζέψεις αστέρια. [Παροιμία Ινδιάνικη]
35. Αν είσαι ουδέτερος στις αδικίες, παίρνεις το μέρος του θύτη. Αν ένας ελέφαντας πατάει την ουρά ενός ποντικιού και λες πως είσαι ουδέτερος, το ποντίκι δε θα εκτιμήσει την ουδετερότητά σου [Τούτου Ντέσμοντ]
36. Αν πρέπει να ανέβετε ένα λόφο, με το να το σκέφτεστε δεν θα γίνει χαμηλότερος [Άγνωστος]
37. Αν χρωστάς στην τράπεζα 100 δολάρια έχεις πρόβλημα. Αν της χρωστάς 10 εκατομύρια τότε έχει αυτή το πρόβλημα [Γκετί Ζαν Πολ]
38. Άσχημη δουλειά σαν βρέχει κι ο φτωχός άμα δεν έχει [Άγνωστος]
39. Δεν αγαπάς μια γυναίκα επειδή είναι όμορφη. Είναι όμορφη επειδή την αγαπάς [Ανώνυμος]
40. Δεν βλέπουμε τα αντικείμενα όπως πραγματικά είναι, τα βλέπουμε όπως είμαστε εμείς [Νιν Αναϊς (γαλλίδα συγγραφέας)]
41. Δεν βλέπουμε τα πράγματα όπως είναι, αλλά όπως είμαστε [Ταλμούδ]
42. Δεν είναι οικονομία να πέφτεις νωρίς στο κρεβάτι για να μην ξοδέψεις το κερί, και στο τέλος να κάνεις δίδυμα [Κινέζικο ρητό]
43. Δεν έχει σημασία τι σου συμβαίνει, αλλά το πώς αντιδράς σε αυτό [Επίκτητος]
44. Δεν σε προσβάλλει αυτός που σε βρίζει ή σε χτυπάει, αλλά η άποψή σου ότι αυτά τα πράγματα σε προσβάλλουν [Επίκτητος]
45. Δεν υπάρχει τίποτε βλαβερό (γενικώς) που να μην μπορεί να φανεί ωφέλιμο σε κάποιες περιστάσεις, και δεν υπάρχει τίποτε ωφέλιμο που να μην μπορεί να σε βλάψει σε κάποιες περιπτώσεις. Όσο πολυπλοκότερο το σύστημα τόσο ασθενέστερη η έννοια του Καθολικού [Taleb Nassim Nicholas]
46. Δεν υπάρχουν άχρηστοι άνθρωποι. Αν μη τι άλλο, και ο πιο άχρηστος μπορεί να χρησιμεύσει ως κακό παράδειγμα [Άγνωστος]
47. Δεν υπάρχουν γεγονότα, μόνο ερμηνείες [Νίτσε Φρίντριχ]
48. Εάν οι ιθαγενείς έφτιαχναν ένα τεστ νοημοσύνης, το πιο πιθανό είναι να αποτύχαινε ολόκληρος ο Δυτικός πολιτισμός [Γκαρν Στάνλεϊ]
49. Εγκλήματα βαφτίζονται τα εγκλήματα του άλλου, ενώ τα δικά τους θεωρούνται υπέρτατο χρέος, εξυμνούνται ως ηρωισμός που ανταμείβεται με μνημεία, τιμές και δόξες [Καραϊσκάκη Τ.]
50. Είμαστε παγιδευμένοι μέσα στη δική μας περιγραφή του σύμπαντος [Γκόλντγουιν Μάλκολμ]
51. Ένας φόνος σε κάνει κακό, χιλιάδες φόνοι σε κάνουν ήρωα. Οι αριθμοί αγιοποιούν [Τσάπλιν Τς.]
52. Η αγάπη βλέπει με το τηλεσκόπιο, ο φθόνος με το μικροσκόπιο [Σω]
53. Η δημοκρατία είναι δύο λύκοι και ένα πρόβατο που ψηφίζουν για να αποφασίσουν ποιο θα είναι το γεύμα . [Φριτς Μάρσαλ]
54. Η διαφορά μεταξύ έρωτα και ευτυχίας είναι ότι εκείνοι που μιλούν για τον έρωτα συνήθως είναι ερωτευμένοι, ενώ εκείνοι που μιλούν για την ευτυχία συνήθως είναι δυστυχισμένοι [Taleb Nassim Nicholas]
55. Η ευτυχία που ζούμε καθημερινά προσδιορίζεται ως επί το πλείστον από τη στάση μας [Δαλάι Λάμα]
56. Η κότα είναι απλώς ένας τρόπος του αυγού να κάνει ένα άλλο αυγό [Μπάτλερ Σάμουελ]
57. Η ομορφιά δεν είναι μια εγγενής ιδιότητα των πραγμάτων. Υπάρχει μόνο στο μυαλό του παρατηρητή [Χιουμ Ντέιβιντ]
58. Η πολλή λογική ίσως οδηγεί στην τρέλα και το πιο τρελό είναι να βλέπεις τη ζωή όπως είναι κι όχι όπως θα'πρεπε να είναι [Θερβάντες]
59. Η πραγματικότητα δεν είναι δεδομένη. Πρέπει να την εφευρίσκουμε με την κάθε μας αναπνοή [Αγγελίδη Αντουανέτα]
60. Η πραγματικότητα είναι μια ψευδαίσθηση που δημιουργείται από την έλλειψη αλκοόλ [Σίμσον Ν.Φ. (βρετανός θεατρικός συγγραφέας)]
61. Κάθε μειονέκτημα έχει και τα πλεονεκτήματά του [Cruyff Johan (ποδοσφαιριστής)]
62. Καθετί που ακούμε είναι μια άποψη και όχι ένα δεδομένο. Καθετί που βλέπουμε είναι μια οπτική και όχι μια αλήθεια [Αυρήλιος Μάρκος]
63. Μας λένε πως η οργανική ζωή εξελίχθηκε σταδιακά από το πρωτόζωο στον φιλόσοφο. Μας διαβεβαιώνουν πως η εξέλιξη αυτή είναι αδιαμφισβήτητα μια πρόοδος. Δυστυχώς όμως τη διαβεβαίωση αυτή μας τη δίνει ο φιλόσοφος και όχι το πρωτόζωο [Ράσσελ Μπέρτραντ]
64. Μερικές φορές σκέφτομαι πως είμαστε μόνοι μας. Άλλες πάλι πως δεν είμαστε. Και στις δύο περιπτώσεις, όμως, η πιθανότητα είναι συγκλονιστική [Κλαρκ Άρθουρ]
65. Να βλέπετε τα πάντα σαν να είναι η πρώτη ή η τελευταία φορά [Άγνωστος]
66. Ο αισιόδοξος ψάχνει ευκαιρία σε κάθε δυσκολία, ο απαισιόδοξος ψάχνει δυσκολία σε κάθε ευκαιρία [Churchill Winston]
67. Ο κόσμος είναι τόσο ωραίος, όσο ωραίος είναι αυτός που τον βλέπει [Τσινικόπουλος Δ.]
68. Ο ξυπόλητος είδε τον κουτσό και παρηγορήθηκε [Παροιμία]
69. Ο πλούτος και η φτώχια δεν είναι λεφτά, είναι αυτοσυναίσθημα [Μπαράχοβίτς Α.]
70. Ο προφήτης δεν είναι κάποιος που βλέπει ιδιαίτερα οράματα, αλλά κάποιος που είναι τυφλός στα περισσότερα από όσα βλέπουν οι άλλοι [Taleb Nassim Nicholas]
71. Οι άνθρωποι δεν ενοχλούνται από πράγματα, αλλά από την άποψη που έχουν για τα πράγματα [Επίκτητος]
72. Οι ιθαγενείς που χτυπάνε τύμπανα για να διώξουν τα κακά πνεύματα γίνονται αντικείμενα περιφρόνησης από τους έξυπνους Αμερικανούς που βαράνε την κόρνα για να διαλύσουν την κίνηση στο δρόμο [Κέλλυ Μαίρη Έλεν]
73. Οι σκέψεις μάς κάνουν να υποφέρουμε περισσότερο από τα γεγονότα. [Σενέκας]
74. Όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε σήμερα στις ΗΠΑ έχουν ξεκινήσει από μια καθόλου σοφή μεταναστευτική πολιτική από πλευράς των Ινδιάνων [Πόλσεν Πατ (αμερικανός κωμικός)]
75. Όλες οι χαρές και οι δυστυχίες του ανθρώπου δημιουργούνται από τις σκέψεις του [Χουν Τζι Τσαν]
76. Όταν είσαι προπονητής, είσαι δυστυχισμένος. Όταν δεν είσαι προπονητής είσαι πιο δυστυχισμένος [Shero Fred (χόκεϊ)]
77. Όταν ο άνθρωπος θέλει να σκοτώσει έναν τίγρη αυτό λέγεται αθλητισμός, όταν ο τίγρης θέλει να σκοτώσει τον άνθρωπο αυτό ονομάζεται σκληρότητα. Δηλαδή, αυτή είναι η διαφορά μεταξύ του εγκλήματος και της δικαιοσύνης [Σω Μπέρναρ]
78. Παλιά η ερώτηση ήταν "πόσος μισθός περισσεύει όταν τελειώνει ο μήνας;" […] Πρόσφατα η ερώτηση έγινε: "Πόσος μήνας περισσεύει όταν τελειώνει ο μισθός;" [Παπαγιαννίδης Στάθης]
79. Πάντα ανάμεσα από 'μας και τη χαρά μπαίνει σφήνα η αντίληψη και πάντα αυτή μας δημιουργεί την απόσταση από την ευτυχία [Άγνωστος]
80. Σε αποκαλούν ξεροκέφαλο αν αποτύχεις και πεισματάρη αν επιτύχεις [Άγνωστος]
81. Σπανίως ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται όπως βλέπει. Συνήθως βλέπει όπως αντιλαμβάνεται [Δημητρακόπουλος Π.]
82. Στον ουρανό δεν υπάρχει διάκριση ανάμεσα στην ανατολή και τη δύση. Οι άνθρωποι δημιουργούν διακρίσεις μέσα στο μυαλό τους και νομίζουν ότι υπάρχουν στ' αλήθεια [Βούδας]
83. Σύμφωνα με την οπτική των σκουληκιών, ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο για να ικανοποιήσει τις γαστρονομικές ορέξεις τους [Άμπεϊ Έντουαρντ]
84. Τα διαμάντια δεν είναι παρά κομμάτια κάρβουνο που προσηλώθηκαν στη δουλειά τους [Άγνωστος]
85. Τα πάντα υπόκεινται σε ερμηνεία και η ερμηνεία που επικρατεί σε μια δεδομένη στιγμή είναι ζήτημα ισχύος και όχι αλήθειας [Νίτσε Φρειδερίκος]
86. Τα πιο ωραία βιβλία είναι αυτά που γράφτηκαν ή αυτά που θα γραφτούν; [Τζουμά Τζαμάλ]
87. Το σκοτάδι και το φως βρίσκονται και τα δυο μέσα μας και άλλοτε υπερισχύει το ένα, άλλοτε το άλλο. Είναι ζήτημα στιγμιαίας διάθεσης και εκτίμησης των πραγμάτων. [Άγνωστος]

Περί Θετικότητας / Θετικής σκέψης

1. Αν δεν μπορείς να αλλάξεις τη μοίρα σου, άλλαξε τη νοοτροπία σου [Tan Amy (συγγραφέας)]
2. Αρνητισμός, περισπασμοί και φόβος: αυτά μονάχα βλέπεις αν αποτραβήξεις το βλέμμα σου από το όνειρό σου [Rubin Ron - Gold Stuart Avery]
3. Για να είμαστε ευχαριστημένοι θα πρέπει να ρίξουμε τις καρδιές μας πάνω από τον πήχη και να ελπίζουμε πως θα ακολουθήσουν και τα σώματά μας [Taylor Graham (ποδόσφαιρο)]
4. Γύρνα το πρόσωπο σου στον ήλιο και οι σκιές θα μείνουν πίσω [Παροιμία της φυλής των Μαορί]
5. Δεν έχει σημασία τι σου συμβαίνει, αλλά το πώς αντιδράς σε αυτό [Επίκτητος]
6. Δεν θα γεράσω ποτέ. Για εμένα τα γηρατειά απέχουν πάντα 15 χρόνια από την ηλικία μου [Baruch Bernard (οικονομολόγος)]
7. Δεν υπάρχουν απελπισμένες καταστάσεις, μόνο απελπισμένοι άνθρωποι [Γκουντέριαν Χάιντς (γερμανός στρατηγός του Β' Παγκ.Πολέμου)]
8. Είμαστε όλοι μας μέσα στον υπόνομο, αλλά μερικοί από εμάς κοιτάζουν τα αστέρια [Wilde Oscar (συγγραφέας)]
9. Είναι μια ακριβοδίκαιη, ευγενής ρύθμιση των πραγμάτων το ότι, ενώ υπάρχει μόλυνση από τις ασθένειες και τη θλίψη, δεν υπάρχει τίποτα στον κόσμο πιο ακαταμάχητα μεταδοτικό από το γέλιο και την καλή διάθεση [Ντίκενς Τσαρλς]
10. Ένα άτομο που πιστεύει ισοδυναμεί με 99 που απλώς ενδιαφέρονται [Mill John Stuart]
11. Εφόσον δεν μπορούμε να αλλάξουμε την πραγματικότητα, ας αλλάξουμε τα μάτια που τη βλέπουν [Καζαντζάκης Νίκος ]
12. Η αποτυχία αποτελεί απλά την ευκαιρία για να αρχίσεις πάλι, αυτή τη φορά πιο συνετά [Άγνωστος]
13. Η αποτυχία είναι το λάδι στη μηχανή της επιτυχίας [Rubin Ron - Gold Stuart Avery]
14. Η κρίση του σήμερα είναι το ανέκδοτο του αύριο [Γουέλς Χέρμπερτ Τζορτζ (βρετανός συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας)]
15. Η συνταγή των δύο βημάτων για το στρες: 1) Μην παιδεύεστε με μικροπράγματα. 2) Να θυμάστε ότι όλα είναι μικροπράγματα [Robbins Anthony]
16. Ήμουν δυστυχισμένος που δεν είχα παπούτσια μέχρι που είδα κάποιον που δεν είχε πόδια [Μενέλαος Λουντέμης]
17. Κανένας απαισιόδοξος δεν ανακάλυψε τα μυστικά των άστρων, ούτε αρμένισε στις θάλασσες που δεν τις έχει ο χάρτης, ούτε άνοιξε καινούργιους δρόμους για το ανθρώπινο πνεύμα [Κέλερ Έλεν]
18. Μην κλαις επειδή τελείωσε. Χαμογέλα επειδή συνέβη. [Seuss Dr. (1904-1991,Αμερικανός συγγραφέας)]
19. Μια κρίση είναι μια ευκαιρία που καβαλάει τον άνεμο του κινδύνου [Κινέζικη παροιμία]
20. Μπορείς να παραπονιέσαι επειδή τα τριαντάφυλλα έχουν αγκάθια ή μπορείς να χαίρεσαι επειδή τα αγκάθια έχουν τριαντάφυλλα [Ziggy]
21. Να είσαι ευχαριστημένος μ' ό,τι έχεις, να χαίρεσαι τα πράγματα όπως είναι. Όταν ανακαλύψεις πως δεν σου λείπει τίποτα, θα σου ανήκει όλος ο κόσμος [Λάο Τσε]
22. Ο απαισιόδοξος βλέπει τη δυσκολία σε κάθε ευκαιρία, ο αισιόδοξος βλέπει την ευκαιρία σε κάθε δυσκολία [Τσόρτσιλ Ουίνστον]
23. Ο απαισιόδοξος μπορεί στο τέλος να έχει δίκιο, αλλά ο αισιόδοξος περνάει καλά όσο διαρκεί το ταξίδι [Άγνωστος]
24. Όλα είναι σχετικά στη ζωή: ό,τι η κάμπια το λέει τέλος, ο Θεός το ονομάζει πεταλούδα [Άγνωστος]
25. Όλοι ζούμε στον υπόνομο, μα κάποιοι από μας κοιτάνε τα άστρα [Ουάιλντ Όσκαρ]
26. Όσο πιο βαθύ το σκοτάδι, τόσο περισσότερο λάμπουν τα αστέρια [Corapi John (ιερέας)]
27. Όσον αφορά την πραγματοποίηση του ονείρου σου, έχεις δίκιο να πιστεύεις τόσο ότι θα τα καταφέρεις, όσο και ότι θ' αποτύχεις [Rubin Ron - Gold Stuart Avery]
28. Όταν ένας σοβαρός και αναγνωρισμένος επιστήμονας λέει ότι κάτι είναι δυνατόν, πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι έχει δίκιο. Όταν, όμως, μας λέει ότι κάτι είναι αδύνατον, σχεδόν πάντα κάνει λάθος [Κλαρκ Άρθουρ]
29. Σοφός είναι αυτός που δεν πενθεί για όσα δεν έχει, αλλά χαίρεται για όσα έχει [Επίκτητος]
30. Στα βάθη του χειμώνα έμαθα πως τελικά μέσα μου υπήρχε ένα ακατανίκητο καλοκαίρι
31. [Καμύ Αλμπέρ]
32. Το αληθινό νόημα της φώτισης είναι να κοιτάς όλη τη σκοτεινιά με φωτεινά μάτια [Καζαντζάκης Νίκος]
33. Το να μην έχεις χρήματα είναι θέμα συγκυρίας. Το να αισθάνεσαι φτωχός είναι θέμα νοοτροπίας [Παπαγιαννίδης Στάθης]
34. Το ότι τα πουλιά της δυστυχίας πετάνε πάνω από το κεφάλι σου ίσως είναι δύσκολο να τ’ αλλάξεις. Αλλά το ότι χτίζουν φωλιές στα μαλλιά σου αυτό μπορείς να το εμποδίσεις [Κινέζικο ρητό]
35. Φτάνει να ανοίξεις τα μάτια για να μαζέψεις αστέρια. [Παροιμία Ινδιάνικη]
36. Αν αποβάλεις την αίσθηση του πόνου, το ίδιο το τραύμα θα εξαφανισθεί [Αυρήλιος Μάρκος]
37. Αν δεν γελάσεις το πρωί, μην καρτερείς το βράδυ [Παροιμία]
38. Αν κοιτάς αυτά που έχεις στη ζωή σου, θ' αποκτήσεις κι άλλα. Αν κοιτάς ό,τι δεν έχεις, ποτέ δεν θα αποκτήσεις αρκετά [Γουίνφρεϊ Όπρα]
39. Αν μπορείς να περπατάς, μπορείς και να χορεύεις. Αν μπορείς να μιλάς, μπορείς να τραγουδάς [Γνωμικό από τη Ζιμπάμπουε]
40. Αντί να είστε ναρκαλιευτής των αρνητικών, γιατί δε γίνεστε εξερευνητής των θετικών; [ Παντελή Σμαρούλα ]
41. Ας γελάμε κι ας πηδάμε, για να λεν πως δεν πεινάμε [Παροιμία]
42. Αυτός που γκρεμίζει το σπίτι σου, σίγουρα θέλει να δεις τον ουρανό [Στήβενσον Ρόμπερτ Λούις]
43. Δεν μπορείς να εμποδίσεις τα πουλιά της δυστυχίας να πετάνε πάνω απ' το κεφάλι σου, μην τα αφήνεις όμως να φωλιάζουν στα μαλλιά σου [Κινέζικο ρητό]
44. Δεν υπήρξε νύχτα που να εμπόδισε την ανατολή του ήλιου ούτε πρόβλημα που να έσβησε την ελπίδα [Williams Bern]
45. Δυο είναι οι κανόνες για μια ζωή γεμάτη αρμονία: πρώτον, μη βασανίζεστε για μικροπράγματα. Δεύτερον, όλα είναι μικροπράγματα [Άγνωστος]
46. Εάν είσαι ικανός πάντα να χαμογελάς στη ζωή, τότε η ζωή πάντα θα χαμογελάσει σε σένα [Ρέριχ Ν.]
47. Εάν θέλετε να σας χαμογελάσει η ζωή, πρώτα χαρίστε της, την καλή διάθεσή σας [Σπινόζα]
48. Είτε χορέψουμε είτε όχι, είμαστε τρελοί, γι' αυτό λοιπόν, ας χορέψουμε [Γιαπωνέζικο γνωμικό]
49. Η εποχή της αποτυχίας είναι η πιο κατάλληλη για να σπείρεις το σπόρο της επιτυχίας [Γιογκανάντα Παραμαχανσα]
50. Η ζωή δεν έχει προβλήματα, τα προβλήματα είναι δικό μας δημιούργημα [Σκουτής Σπύρος (blogger "Lockheart")]
51. Η ζωή μπορεί να μην είναι το πάρτι που ελπίζαμε, αλλά, μια που ήρθαμε, πρέπει να χορέψουμε [Άγνωστος]
52. Η μεγαλύτερη ανακάλυψη της γενιάς μου είναι ότι ο άνθρωπος μπορεί να αλλάξει τη ζωή του, αλλάζοντας τρόπο σκέψης [Τζέιμς Ουίλλιαμ]
53. Η χαρά είναι ένα ωραίο δώρο που προορίζεται για όλους τους ανθρώπους [Σίλλερ]
54. Κάθε πρωί που ξημερώνει, είναι η πρώτη ημέρα της υπόλοιπης ζωής σου [Άγνωστος]
55. Καινούργια μέρα, καινούργια τύχη [Παροιμία]
56. Μην τηράς τα στραβά μου πόδια, αλλά την τύχη μου την ίσια [Παροιμία]
57. Μόνο ο θέλων γίνεται ευτυχής [Άγνωστος]
58. Να ξέρεις να κυβερνάς τη διάθεσή σου, γιατί αν δεν υπακούει, τότε διατάζει [Οράτιος]
59. Ο αισιόδοξος ψάχνει ευκαιρία σε κάθε δυσκολία, ο απαισιόδοξος ψάχνει δυσκολία σε κάθε ευκαιρία [Churchill Winston]
60. Ο πλούτος και η φτώχια δεν είναι λεφτά, είναι αυτοσυναίσθημα [Μπαράχοβίτς Α.]
61. Οι άνθρωποι δεν είναι αιχμάλωτοι της μοίρας, αλλά μόνον αιχμάλωτοι του μυαλού τους [Ρούσβελτ Φραγκλίνος]
62. Οι άνθρωποι είναι δυστυχείς, διότι δεν γνωρίζουν πως στην ουσία είναι ευτυχείς. Αν μπορέσουν να το ανακαλύψουν, θα γίνουν ευτυχισμένοι αυτομάτως [Ντοστογέφσκι Φ.]
63. Όλες οι χαρές και οι δυστυχίες του ανθρώπου δημιουργούνται από τις σκέψεις του. [Χουν Τζι Τσαν]
64. Όλοι ζούμε στον υπόνομο, μα κάποιοι από μας κοιτάνε τ' αστέρια [Ουάϊλντ Ο.]
65. Όταν τραγουδάς φεύγουν τα δεινά σου φοβισμένα [Θερβάντες]
66. Πάντα μπορείς να μετατρέψεις μια αρνητική κατάσταση σε θετική [Jordan Michael (μπασκετμπολίστας)]
67. Ποτέ μην αφήνετε τον φόβο για την ήττα να μπει στον δρόμο σας [Ruth Babe (μπέιζμπολ)]
68. Στενοχώρια δεν υπάρχει. Στον εγκέφαλο εσύ συμφωνείς να στεναχωρηθείς για κάτι. Όταν έρθει η σκέψη για να σου δημιουργήσει στεναχώρια απλά πες της ότι δεν έχεις χώρο για εκείνη. [Σκουτής Σπύρος (blogger "Lockheart")]
69. Στη ζωή υπάρχουν δύο είδη ανθρώπων: οι αισιόδοξοι και οι απαισιόδοξοι. Οι απαισιόδοξοι έχουν συνήθως δίκιο. Αν όμως η ανθρωπότητα έφτασε ως εδώ, αυτό το χρωστάει στους αισιόδοξους [Popper Carl]
70. Την καλή διάθεσή σου πρέπει να δημιουργείς ο ίδιος, την κακή θα την εξασφαλίσουν οι άλλοι [Τολστόι]
71. Το δύσκολο παίρνει λίγο χρόνο, το άπιαστο μια στιγμή παραπάνω [Νανσεν Φριντχοφ]
72. Το καλύτερο που έχεις να κάνεις όταν βρέχει; Άσε να βρέχει [Λογκφέλοου]
73. Υπάρχει τύχη, όμως πάει και χτυπά τη γελαστή πόρτα [Κινέζικη σοφία]
74. Υπάρχουν μόνο δύο δρόμοι για να ζήσεις τη ζωή σου. Ο ένας, σαν τίποτα να μην είναι θαύμα. Ο άλλος, σαν τα πάντα να είναι θαύμα [Αϊνστάιν]
75. Ψάξτε το καλό σε καθετί, και θα το βρείτε [Άγνωστος]

Χαμογελάτε! Είναι μεταδοτικό!

Με τόσα που έχουν αλλάξει στη ζωή μας τελευταία, όλο και λιγότερο βλέπεις ανθρώπους να χαμογελούν…

Εμείς που κάποτε χαμογελούσαμε πολύ… Εμείς που είχαμε φτιάξει το “μεγαλύτερο χαμόγελο στον κόσμο”, τη φωτογραφία ενός χαμογελαστού κοριτσιού αποτελούμενη από χιλιάδες φωτογραφίες χαμογελαστών ανθρώπων…

«Αν στην δίνη της καθημερινότητας σταθείς για να χαμογελάσεις σε κάποιον, αυτός θα σε πάρει για τρελό, και θα'χει δίκιο» είχε πει ο Ευγένιος Ιονέσκο.

Πώς τα καταφέραμε έτσι;….

…διότι άλλοι έχουν εκφραστεί διαφορετικά:

• Ο πιο κοντινός δρόμος μεταξύ δυο ανθρώπων είναι … ένα χαμόγελο
• Αν συναντάς ένα πρόσωπο χωρίς χαμόγελο, χαμογέλασε εσύ
• Το χαμόγελο που στέλνεις ξαναγυρνά σε σένα (Ινδική παροιμία)
• Εάν είσαι ικανός πάντα να χαμογελάς στη ζωή, τότε η ζωή πάντα θα χαμογελάσει σε σένα (Ν.Ρέριχ)
• Χαμογελώντας κάνεις φιλίες, γκρινιάζοντας κάνεις ρυτίδες (Τζ. Έλλιοτ)
• Στην υπερνίκηση των δυσκολιών το χαμόγελο έχει μεγαλύτερη δύναμη, παρά οι αναστεναγμοί
• Μην κλαις αφού αυτό τελείωσε. Χαμογέλασε γιατί αυτό ήταν (Γκ. Μάρκες)
• Ήρωας δεν είναι αυτός που δεν κλαίει. Ήρωας είναι αυτός που κρύβει τον πόνο του πίσω από ένα χαμόγελο
• Ο κλεμένος που χαμογελά κλέβει κάτι από το ληστή (Σαίξπηρ)
• Εκείνος που δεν διαθέτει χαμόγελο, δεν πρέπει ν' ανοίγει μαγαζί (Κινέζικη παροιμία)
• Ό,τι είναι ο ήλιος για τα λουλούδια είναι τα χαμόγελα για τον άνθρωπο. Μοιάζουν με μικροπράγματα σκορπισμένα στο μονοπάτι της ζωής αλλά το καλό που κάνουν είναι ανεκτίμητο (Γ.Άντισον)
• Το να κατεβάσεις μούτρα απαιτεί απασχόληση 72 μυών. Το να χαμογελάσεις, μόνο 23! Επιπλέον, το δεύτερο έχει και πιο ευχάριστα αποτελέσματα (Φ. Σαμπέρ)
• Χαμογελάτε! Είναι μεταδοτικό!

Ένα χαμόγελο

Δεν κοστίζει τίποτε.

Πλουτίζει αυτόν που το δέχεται χωρίς να φτωχαίνει αυτόν που το δίνει.

Διαρκεί μόνο μια στιγμή, αλλά το αποτέλεσμα μένει για πάντα.

Κανείς δεν είναι τόσο πλούσιος ώστε να μη το χρειάζεται.

Κανείς δεν είναι τόσο φτωχός ώστε να μη μπορεί να το δώσει στον καθένα.

Φέρνει ευτυχία σ' όλους παντού.

Είναι το σύμβολο της φιλίας, Της καλής θέλησης, Είναι ενθάρρυνση για τους απελπισμένους.

Ξεκούραση για τον κουρασμένο, Αχτίδα ήλιου για τον λυπημένο, Ανάσταση για τον ξοφλημένο.

Δεν μπορεί ούτε ν' αγοραστεί ούτε να νοικιαστεί.

Όλο το χρήμα του κόσμου δεν μπορεί να πληρώσει την αξία του.

Δεν υπάρχει κανείς που να χρειάζεται το χαμόγελο τόσο πολύ όσο αυτός που δεν μπορεί πια να χαμογελάσει.

Όταν γεννηθήκαμε, όλοι χαμογελούσαν και ήμασταν οι μόνοι που κλαίγαμε.

Η ζωή είναι τέτοια ώστε, όταν θα πεθαίνουμε, όλοι θα κλαίνε κι εμείς θα είμαστε οι μόνοι που θα γελάμε.

Χαμογελάτε, λοιπόν!

Και όχι μόνο αυτό। Σας θυμίζω πόσο καλό κάνει και το να γελάτε:

http://eaglestefanos.blogspot.com/2010/04/blog-post_08.html

[Αλεξάνδρου Λουπασάκη “Γέλιο, η καλύτερη θεραπεία”]

http://eaglestefanos.blogspot.com/2010/04/blog-post_07.html

[Γνωμικά, Ρήσεις και Αποφθέγματα για το Γέλιο]

«Μανιφέστο υπέρ των λευκών ψηφοδελτίων» [Από το blog “Τα λευκά δεν είναι άκυρα”]

Πριν από είκοσι ημέρες, στις 17.6.2011, ένα νέο ιστολόγιο, με το όνομα “Τα λευκά δεν είναι άκυρα” ανέτειλε στην μπλογκόσφαιρα. Πρώτη (και μοναδική μέχρι σήμερα) ανάρτησή του ήταν το…

Μανιφέστο υπέρ των λευκών ψηφοδελτίων

Αγαπητοί φίλοι και συμπολίτες

Είναι γνωστό σε όλους ότι κατά τη διαλογή των ψήφων, μετά από κάθε εκλογική διαδικασία, αρχικώς, κατά το άνοιγμα των φακέλων μετά την εξαγωγή τους από την κάλπη, αριθμούνται χωριστά οι λευκές και χωριστά οι άκυρες ψήφοι. Στη συνέχεια, όμως, όπως επίσης όλοι γνωρίζουμε, λευκές και άκυροι ψήφοι προστίθενται και το άθροισμά τους αφαιρείται από τον συνολικό αριθμό των ψηφισάντων, ώστε να προκύψει ο αριθμός των "έγκυρων" ψήφων, αυτών δηλαδή που, τελικώς, έχουν, πρακτικά, "αξία" και βαρύτητα. Προκύπτει σαφώς, λοιπόν, ότι κατ’ ουσίαν τα λευκά ψηφοδέλτια εξισώνονται – εξομοιώνονται με τα άκυρα ψηφοδέλτια.

Αυτή η πρακτική, την οποία έχουμε ως πολίτες σιωπηρά αποδεχθεί με την απουσία αντίδρασης μας, δεν είναι απλά λανθασμένη. Είναι και αντιδημοκρατική. Και εξηγούμαστε.

Κάποιοι πολίτες ψηφίζουν το ψηφοδέλτιο συγκεκριμένων κομμάτων είτε επειδή συντάσσονται αναφανδόν υπέρ τους είτε επιλέγοντάς τα με βάση την αρχή "το μη χείρον βέλτιστον".

Κάποιοι άλλοι πολίτες εκφράζουν τη δυσαρέσκεια και αποδοκιμασία τους "ακυρώνοντας" συνειδητά τα ψηφοδέλτια. (Η περίπτωση των ακουσίως άκυρων ψηφοδελτίων είναι σαφώς διαφορετική και δεν μας απασχολεί εδώ).

Τέλος, κάποιοι άλλοι πολίτες αποφασίζουν, συνειδητά, "να ρίξουν λευκό". Οι πολίτες αυτοί δεν θέλουν να θεωρηθεί άκυρη η ψήφος τους [άλλωστε, το γεγονός ότι το λευκό ψηφοδέλτιο τους δίδεται, μαζί με τα ψηφοδέλτια των κομμάτων, από την εφορευτική επιτροπή, σημαίνει εξ ορισμού πως και η επιλογή του λευκού λογίζεται ως μία έγκυρη έκφραση γνώμης!] Σε διαφορετική περίπτωση θα ακύρωναν, εξίσου συνειδητά, τα ψηφοδέλτια. Είναι προφανές ότι οι συγκεκριμένοι πολίτες, επιλέγοντας το λευκό ψηφοδέλτιο, θέλουν να στείλουν κάποιο συγκεκριμένο μήνυμα προς τους υποψηφίους βουλευτές ή/και τα κόμματα, ότι δηλαδή τους απορρίπτουν όλους για τις πολιτικές επιλογές ή για τις συμπεριφορές τους, για την κούφια γλώσσα τους, για την ανικανότητά τους στην αντιμετώπιση των προβλημάτων ολόκληρης της χώρας ή της συγκεκριμένης εκλογικής περιφέρειας, για την ανάμειξή τους σε σκάνδαλα κ.λπ.

Οι εκλογείς αυτοί δεν είναι, βέβαια, και σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να θεωρηθούν "μη ενεργοί" ή "μη συνειδητοποιημένοι" πολίτες. Εάν ήταν τέτοιοι, άλλωστε, προφανώς δεν θα έμπαιναν καν στον κόπο να πάνε να ψηφίσουν, αλλά θα επέλεγαν να κάνουν κάτι άλλο, για παράδειγμα… να πάνε εκδρομή, για μπάνιο κλπ...

Η εξομοίωση, λοιπόν, των λευκών ψηφοδελτίων με τα άκυρα και ο μη καταλογισμός των λευκών στις έγκυρες ψήφους είναι μία πράξη βαθύτατα αντιδημοκρατική, γιατί περιφρονεί τους πολίτες που θεωρούν ότι κανένα κόμμα δεν είναι άξιο ή ικανό να κυβερνήσει, ή έστω να επιβραβευθεί με την ψήφο τους.

Όταν η Ελληνική πολιτεία καταχωρίζει τα ψηφοδέλτια υπέρ του Α ή Β ή Γ κλπ. κόμματος στα έγκυρα (εφ' όσον έχουν τις προϋποθέσεις εγκυρότητας), το κάνει βασιζόμενη στη δημοκρατική αρχή του σεβασμού της γνώμης των πολιτών και του δικαιώματος των να εγκρίνουν και να απορρίπτουν τα διάφορα κόμματα. Οι πολίτες που ρίχνουν "λευκό", απορρίπτοντας όλα τα κόμματα, έχουν και αυτοί το δικαίωμα, με βάση τη δημοκρατική αρχή της ισοπολιτείας, να γίνει σεβαστή η απόφαση τους και να "μετρήσει" η ψήφος τους, καταχωριζόμενη στα έγκυρα ψηφοδέλτια και έχοντας επίδραση στο εκλογικό αποτέλεσμα και την εξ αυτού απορρέουσα σύνθεση του κοινοβουλίου .

Επιπλέον, η τρέχουσα πρακτική έχει μια σημαντική παρενέργεια για την πολιτική ζωή του τόπου. Η γνώση ότι η λευκή ψήφος ουσιαστικά ακυρώνεται και δεν λαμβάνεται υπ’ όψη για το εκλογικό αποτέλεσμα, εξωθεί τους δυσαρεστημένους πολίτες στην αποχή από τις εκλογές και στην αποπολιτικοποίηση τους. Η απομάκρυνση των πολιτών από την εκλογική διαδικασία, θεμελιώδη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος, συνιστά αυτονόητα υποβάθμιση και διάβρωση της δημοκρατίας.

Για τους παραπάνω λόγους, και προς αποκατάσταση των δημοκρατικών αρχών της ισονομίας και της ισοπολιτείας, προτείνουμε τα εξής:

1. Οι λευκές ψήφοι να λογίζονται ως έγκυρες.

2. Από το σύνολο των βουλευτικών εδρών να αφαιρούνται τόσες έδρες, όσες θα καταλάμβανε ένα κόμμα με εκλογικό ποσοστό ίσο με αυτό των λευκών ψηφοδελτίων, με βάση τον εκάστοτε ισχύοντα εκλογικό νόμο.

π.χ. Έστω ότι το ποσοστό των λευκών ψηφοδελτίων στις εκλογές είναι 5% . Εάν με βάση τον εκλογικό νόμο ένα κόμμα με ποσοστό 5% θα έβγαζε, έστω, 15 βουλευτές, τότε η Βουλή που προκύπτει στο συγκεκριμένο παράδειγμα πρέπει να έχει 300-15=285 βουλευτές. Οι εκλογικές περιφέρειες, από τις οποίες θα αφαιρεθούν οι 15 έδρες επιλέγονται, πάλι, με βάση τα ποσοστά των λευκών στις διάφορες εκλογικές περιφέρειες και τις διατάξεις του εκλογικού νόμου για την κατανομή των εδρών.

Αγαπητοί φίλοι και συμπολίτες

Η πατρίδα μας βρίσκεται σε μία ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο της ιστορίας της και, πέρα από την αδιαμφισβήτητα πρωταρχική και τεράστια ευθύνη που φέρνουν γι’ αυτό οι εξαχρειωμένοι και ανίκανοι πολιτικοί μας, ίσως φταίμε και εμείς που απεμπολήσαμε το δικαίωμα και την υποχρέωση να είμαστε ενεργοί πολίτες, περιοριζόμενοι, για δεκαετίες, να φροντίζουμε αποκλειστικώς τα του οίκου μας. Αναμφισβήτητα η αναγνώριση των λευκών ψηφοδελτίων καθεαυτή, δεν θα λύσει τα προβλήματα του τόπου. Πιστεύουμε, όμως, ότι είναι ένα σημαντικό βήμα αναβάθμισης της δημοκρατίας στη χώρα που τη γέννησε, που θα ενδυναμώσει την ισχύ των πολιτών και θα τους δώσει τη δυνατότητα να στέλνουν ηχηρά μηνύματα αποδοκιμασίας στους πολιτικούς, όταν χρειάζεται.

ΚΙΝΗΣΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΤΩΝ ΛΕΥΚΩΝ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΩΝ

Όσοι συμφωνείτε με την παραπάνω πρότασή μας μπείτε στην ιστοσελίδα http://www.petitiononline.com/leyka/petition.html για να υπογράψετε το σχετικό αίτημα.

Εναλλακτικά, μπορείτε να επισκεφθείτε τη διεύθυνση https://rapidshare.com/files/1794345087/leyka.pdf, να πατήστε στο γκρι πλαίσιο “free download” που βρίσκεται δεξιά στη μέση, να αναμείνετε 10’’ και στη συνέχεια, ξαναπατώντας το ίδιο πλαίσιο (που πλέον έχει γίνει πράσινο και γράφει “download now”), να κατεβάσετε το κείμενο του αιτήματος, υπό μορφή pdf, να το εκτυπώσετε και να το διακινήσετε σε συγγενείς, φίλους και γνωστούς για συλλογή υπογραφών, στο τέλος δε να το ταχυδρομήσετε στην Τ.Θ.3239, Αθήνα 10210.-

ΠΗΓΗ:

http://taleykadeneinaiakyra.blogspot.com/2011/06/blog-post.html