Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πλούτος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πλούτος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 13 Σεπτεμβρίου 2011

Ολίγα τινά περί Χρήματος, Πλούτου, Φτώχειας, Πλεονεξίας, Ολιγάρκειας κ.λπ.


1. Πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος [Πρωταγόρας]

2. Δεί δή χρημάτων, ώ άνδρες Αθηναίοι, και άνευ αυτών ου δύνασθαι ποιείν ουδέν [Δημοσθένης]

3. Μακάριοι οι κατέχοντες (Beati possidentes) [Λατινική έκφραση]

4. Τυραννίς χρήμασι (Το χρήμα αποβαίνει δυνάστης) [Ηρόδοτος]

5. Το χρήμα είναι καλός υπηρέτης, αλλά κακός κύριος [Άγνωστος]

6. Αλλοίμονο σε όσους δεν είναι κύριοι της περιουσίας τους, αλλά δούλοι της [Λεοπάρντι]

7. Οι άνθρωποι έγιναν εργαλεία των εργαλείων τους [Θόρεϊ Χ.]

8. Για τον παρά κολάζεσαι, με τον παρά κι αγιάζεις [Ελληνική Παροιμία]

9. Ει βούλει πλούσιον τινά ποιήσαι, μη χρημάτων προστίθη, της δε επιθυμίας αφαίρει (:Αν θέλεις να κάνεις κάποιον πλούσιο, μην του προσθέτεις χρήματα, να του αφαιρείς επιθυμίες) [Επίκουρος]

10. Ουδέν ικανόν ώ ολίγον το ικανόν (Τίποτα δεν είναι αρκετό για όποιον βρίσκει λίγο το αρκετό) [Επίκουρος]

11. Αν δεν επιθυμείς πολλά, τα λίγα θα σου φανούν πολλά [Δημόκριτος]

12. Αν κοιτάς αυτά που έχεις στη ζωή σου, θ' αποκτήσεις κι άλλα. Αν κοιτάς ό,τι δεν έχεις, ποτέ δεν θα αποκτήσεις αρκετά [Γουίνφρεϊ Όπρα]

13. Αυτός που αρκείται στα ελάχιστα είναι πλουσιότατος [Σωκράτης ]

14. Η ευτυχία ανήκει στους ολιγαρκείς [Σωκράτης]

15. Εκείνος που απέρριψε το περιττό, απελευθερώθηκε από τις στερήσεις [Άγνωστος]

16. Ο άνθρωπος δεν είναι ποτέ φτωχός, όταν έχει χαλινό στις επιθυμίες του [Σολωμός Διονύσιος]

17. Ο άνθρωπος που αισθάνεται ότι έχει αρκετά, είναι πλούσιος [Tao Te Ching]

18. Ο μόνος πλούσιος μεταξύ των ανθρώπων είναι ο ολιγαρκής [Ξενοφών]

19. Ο πλούτος δεν είναι στους αριθμούς ή στις αγορές, αλλά στη συνειδητοποίηση πως έχεις ό,τι χρειάζεσαι [Κοέν Άλαν]

20. Ο σκοπός της μόρφωσής μας θα έπρεπε να είναι, να μας μάθει να αρκούμαστε σε λίγα [Ντιντερό]

21. Όποιος περιορίζει τις επιθυμίες του, είναι πάντοτε αρκετά πλούσιος. [Βολτέρος ]

22. Όσο περισσότερους πόθους σπέρνουμε, τόσο λιγότερη ευτυχία θερίζουμε [Άγνωστος]

23. Όσοι έχουν ανάγκη τα λίγα δε χάνουν τα πολλά. [Πλούταρχος ]

24. Παραμέριζε το ποθούμενο για να χαίρεσαι το βρισκόμενο [Πετράτος Κ.]

25. Πόσο λίγες είναι οι πραγματικές ανάγκες και πόσον απέραντες οι φανταστικές. [Λαβατέρ]

26. Ο πιο πλούσιος είναι αυτός που οι απολαύσεις του είναι λιτές [Θορό]

27. Εκείνα που περιέχει ο άνθρωπος είναι πολύ πιο σπουδαία απ’ αυτά που έχει ο άνθρωπος [Σοπενχάουερ]

28. Κακόν το μη έχειν, κακόν δε το έχειν πλείστα (Κακό είναι να μην έχεις, αλλά επίσης κακό είναι να έχεις πάρα πολλά) [Μένανδρος]

29. Όσα λιγότερα έχεις, τόσο λιγότερες ανησυχίες έχεις [Βούδας ]

30. Πολλοί περιφρονούν τα αγαθά της ζωής, αλλά πολύ λίγοι είναι που μπορούν να τα μοιραστούν [Λα Ροσφουκό]

31. Πριν να μιλήσουμε για τα καταναλωτικά αγαθά πρέπει να ξεκαθαρίσουμε: είναι άραγε αγαθά τα καταναλωτικά προϊόντα; [Τολστόι Λέων]

32. Το χρήμα, είναι ο χειρότερος θεσμός μέσ' στους ανθρώπους. Γκρεμίζει πολιτείες, γυρίζει το μυαλό τ' ανθρώπου στο κακό, τον σπρώχνει στην απάτη και στο έγκλημα και χάνεται κάθε ντροπή και σεβασμός και ξεπλανεύει συνειδήσεις τίμιες [Ευριπίδης ["Αντιγόνη"]

33. Δεν ξέρω εάν το χρήμα φέρνει την ευτυχία. Το σίγουρο είναι ότι η έλλειψή του φέρνει τη δυστυχία [Άγνωστος]

34. Τα χρήματα δεν φέρνουν την ευτυχία, αλλά οπωσδήποτε κάνουν τη δυστυχία καλύτερη [Μίλιγκαν Σπάικ]

35. Το χρήμα δεν φέρνει την ευτυχία, απλώς ανακουφίζει τη δυστυχία [Παπαγιαννίδης Στάθης]

36. Το χρήμα δεν φέρνει την ευτυχία γιατί δεν ήταν ποτέ παιδική επιθυμία [Φρόυδ]

37. Ποτέ δεν βρέθηκε τέτοιο κακό για τους ανθρώπους σαν το χρήμα. Αυτό καταστρέφει πολιτείες, οδηγεί ανθρώπους μακριά απ' τα σπίτια τους στην τυχοδιωκτική ζωή, δελεάζει και διαφθείρει τους τίμιους και τους σπρώχνει σε πρόστυχες πράξεις. Το χρήμα δίδαξε στους ανθρώπους το δόλο και την ασέβεια [Σοφοκλής]

38. Χρήματα πορίζειν μεν ουκ αχρείον. Εξ αδικίης δε πάντων κάκιον (Το να αποκτάς χρήματα δεν είναι κακό. Είναι το χειρότερο απ' όλα αν τα αποκτάς από αδικία) [Δημόκριτος]

39. Το χρήμα είναι σαν την κοπριά σ' ένα χωράφι. Είναι καλή και ωφελεί μόνον όταν απλώνεται παντού. Αν τα μαζέψεις σ' ένα σωρό, βρωμάνε απαίσια. [Κινέζικη παροιμία] ή [Φράνσις Μπέικον]

40. Ου δύνασθε Θεώ δουλεύειν και μαμωνά [Αγία Γραφή]

41. Αυτά που παίρνουμε είναι προς το ζην. Ζωή είναι αυτά που δίνουμε [Τσόρτσιλ]

42. Γνωρίζουμε πλέονότι η διακυβέρνηση του οργανωμένου χρήματος είναι επικίνδυνη όσο και η διακυβέρνηση του οργανωμένου εγκλήματος [Ρούσβελτ Φραγκλίνος]

43. Εάν η ευτυχία αγοραζόταν με χρήμα, οι πλούσιοι δεν θα ήταν οι καλύτεροι πελάτες των ψυχολόγων, των αντικαταθλιπτικών και των εμπόρων ναρκωτικών [Παπαγιαννίδης Στάθης]

44. Εάν ο άνθρωπος κυνηγάει τα λεφτά, είναι άπληστος, εάν τα φυλάει είναι ΄τσιγκούνης, αν τα ξοδεύει είναι σπάταλος, αν δεν έχει λεφτά τότε είναι ανίκανος, αν δε θέλει να τα έχει τότε είναι άβουλος. Εάν τα έχει από κληρονομιά είναι χαραμοφάης και αν τα μάζεψε δουλεύοντας σκληρά όλη του τη ζωή οι άνθρωποι τον χαρακτηρίζουν ως βλάκα ο οποίος τίποτε δεν είδε στη ζωή του εκτός από τη δουλειά [Όλιβερ Β.]

45. Εκείνον που μπορεί να αποκτά χρήματα με το δίκαιο και να τα χρησιμοποιεί για το καλό, αυτόν εγώ τον θεωρώ ευτυχισμένο [Ξενοφών]

46. Έχω μια απόλυτη αδιαφορία για το χρήμα, όταν αυτό βρίσκεται στην τσέπη μου [Παπαϊωάννου Γιάννης Χ.]

47. Έχεις λιλιά, έχεις λαλιά [Ελληνική Παροιμία]

48. Η αλήθεια σιωπά όταν μιλάνε τα λεφτά [Ρώσικη παροιμία]

49. Κανείς δε θα θυμόταν τον Καλό Σαμαρείτη αν είχε μόνο καλές προθέσεις: είχε και χρήματα (No-one would remember the Good Samaritan if he'd only had good intentions; he had money as well) [Θάτσερ Μάργκαρετ]

50. Με τα λεφτά ένα μερακλή ποτέ δεν αγοράζεις. Με μια δεκάρα κάλπικη χίλιους ρουφιάνους βγάζεις. [Άγνωστος]

51. Ο πλούτος δεν αλλάζει τους χαρακτήρες, αλλ' απλώς τους ξεσκεπάζει [Άγνωστος]

52. Όποιος είπε ότι το χρήμα δεν φέρνει την ευτυχία δεν ήξερε που να πάει για ψώνια [Ντέρεκ Μπο]

53. Όταν ο άνθρωπος δεν είναι υπεράνω χρημάτων, δεν μπορεί να είναι δίκαιος [Δημόκριτος]

54. Τα χρήματα δεν είναι το παν, εφόσον βεβαίως διαθέτεις αρκετά [Ανώνυμος]

55. Το να έχουμε ό,τι θέλουμε είναι πλούτος, αλλά το να μπορούμε να περάσουμε χωρίς αυτό, είναι δύναμη [Μακντόναλντ]

56. Το χρήμα πολλοί εμίσησαν, τα χρήματα όμως ουδείς [Παπαϊωάννου Γιάννης Χ.]

57. Ως νέος σκεπτόμουν πως τα χρήματα ήταν το σημαντικότερο στη ζωή. Τώρα που μεγάλωσα το εμπέδωσα [Ουάιλντ Όσκαρ]

58. Η φιλαργυρία είναι η μητέρα κάθε ποταπότητας - φαυλότητας [Φωκυλίδης]

59. Ένας πλούσιος ηλίθιος είναι πλούσιος. Ένα φτωχός ηλίθιος είναι ηλίθιος [Άγνωστος]

60. Η ζωή είναι ένα περιβόλι που τη μέρα το κλέβουν οι πλούσιοι και τη νύχτα οι φτωχοί. Μάντεψε ποιοι κλέβουν περισσότερο [Παπαγιαννίδης Στάθης]

61. Η τεμπελιά είναι η κόρη του πλούτου και η μητέρα της φτώχιας [Ντεκουρσέλ Π.]

62. Πλούσιος είναι αυτός που βγάζει 100$ περισσότερα τον χρόνο από τον άνδρα της αδελφής της γυναίκας του [Δαλάι Λάμα]

63. Υπάρχουν "πλούσιοι" που είναι απλώς φτωχοί με λεφτά. Είναι φτωχοί σε χρόνο, φτωχοί σε συναισθήματα, φτωχοί σε φίλους. Που δεν γνωρίζουν ότι όταν έχουν φίλους έχεις θησαυρούς. Και το χειρότερο είναι ότι δεν γνωρίζουν πως όταν έχεις θησαυρούς… νομίζεις πως έχεις φίλους [Παπαγιαννίδης Στάθης]

64. “Ει θέλεις τέλειος είναι, ύπαγε πώλησόν σου τα υπάρχοντα και δος πτωχοίς, και έξεις θησαυρόν εν ουρανώ, και δεύρο ακολούθει μοι” [Ματθ. ιθ’21] [Ματθ.ιθ'21]

65. “Εν σε υστερεί. Υπαγε, όσα έχεις πώλησον και δος πτωχοίς, και έξεις θησαυρόν εν ουρανώ, και δεύρο ακολούθει μοι, άρας τον σταυρόν […] Δυσκόλως οι τα χρήματα έχοντες εις την βασιλείαν του Θεού εισελεύσονται. Δύσκολον εστι τους πεποιθότας επί χρήμασιν εις την βασιλείαν του Θεού εισελθείν. Ευκοπώτερον εστι κάμηλον διά τρυμαλιάς ραφίδος εισελθείν ή πλούσιον εις την βασιλείαν του Θεού εισελθείν" [Μαρκ.ι'21-25]

66. “Πάντα όσα έχεις πώλησον και διάδος πτωχοίς, και έξεις θησαυρόν εν ουρανώ, και δεύρο ακολούθει μοι (…) Πως δυσκόλως οι τα χρήματα έχοντες εισελεύσονται εις την βασιλείαν του Θεού. Ευκοπώτερον γαρ εστι κάμηλον διά τρυμαλιάς ραφίδος εισελθείν ή πλούσιον εις την βασιλείαν του Θεού εισελθείν” [Λουκ. ιη’22-25] [Λουκ.ιη'22-25]

67. Αλίμονο σ' αυτούς που αποταμιεύουν σε έχειν και όχι σε είναι για τις δοκιμασίες του μέλλοντος [Παπαϊωάννου Γιάννης Χ.]

68. Αν έχεις 10000 χωράφια να καλλιεργείς πάλι ένα πιάτο ρύζι θα φας κι αν έχεις 1000 δωμάτια στο σπίτι σου, κάθε νύχτα για να κοιμηθείς χρειάζεσαι μόνο 2 μέτρα… [Κινέζικη σοφία]

69. Αν ζεις σύμφωνα με τις επιταγές της φύσης, ποτέ δε θα είσαι φτωχός. Αν ζεις σύμφωνα με τις επιταγές των ανθρώπων, ποτέ δε θα γίνεις πλούσιος [Σενέκας]

70. Αν θέλεις να κάνεις κάποιον πλούσιο μη του προσθέτεις χρήματα. Αφαίρεσέ του επιθυμίες [Επίκουρος]

71. Ανεμομαζώματα, διαβολοσκορπίσματα [Ελληνική παροιμία]

72. Από τα καλοδουλεμένα παίρνει ο διάβολος τα μισά κι από τα κακοδουλεμένα παίρνει και τον νοικοκύρη [Ελληνική παροιμία]

73. Αυτοί που κλέβουν την νύχτα είναι οι πτωχοί. Αυτοί που κλέβουν την ημέρα είναι οι πλούσιοι [Δημητρακόπουλος Π.]

74. Για να είσαι αληθινά πλούσιος, αγωνίσου για τα πράγματα που δεν αγοράζονται με χρήματα [Rubin Ron - Gold Stuart Avery]

75. Γνωρίζουμε πλέον ότι η διακυβέρνηση του οργανωμένου χρήματος είναι επικίνδυνη όσο και η διακυβέρνηση του οργανωμένου εγκλήματος [Ρούσβελτ Φραγκλίνος]

76. Δεν έχει σημασία πόσο μεγάλο είναι το σπίτι σου, αλλά πόσο κόσμο χωράει η καρδιά σου. [Ρέτση Ε.]

77. Δεν μπορείς να έχεις τα πάντα. Πού θα τα βάλεις; [Ράιτ Στίβεν]

78. Δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα. Πού θα τα βάζαμε; [Σαμπρόλ Κλοντ ]

79. Δυστυχής ο μη έχων, ευτυχής δε ο έχων [Ευριπίδης]

80. Είμαστε δούλοι και όχι κύριοι της περιουσίας μας [Άγνωστος]

81. Είναι σοφός ο άνθρωπος που ζει έχοντας χρήματα στην τράπεζα και ανόητος αυτός που πεθαίνει έτσι [Γαλλικό γνωμικό]

82. Εκείνος που αρκείται στα ελάχιστα είναι πλουσιότατος [Σωκράτης]

83. Ένα πλούσιο κράτος με φτωχούς πολίτες αποτελεί ντροπή. Ένα όμως φτωχό κράτος με πλούσιους πολίτες αποτελεί μεγαλύτερη ντροπή

84. Ζούμε με τον Χρυσό Κανόνα: Αυτοί που έχουν τον χρυσό, κάνουν τους κανόνες [Bavasi Emil Buzzie (μπέιζμπολ)]

85. Η έννοια της πληρότητας έχει σχέση με την ακεραιότητα του χαρακτήρα και όχι με τον τραπεζικό μας λογαριασμό [Παπαγιαννίδης Στάθης]

86. Η καλύβη έχει τόπο για τόση ευτυχία, όση και το ανάκτορο [Μποσουέ]

87. Η πλάνη των φιλάργυρων συνίσταται στο ότι θεωρούν το χρυσό και το άργυρο αγαθά, ενώ στην πραγματικότητα είναι μόνο τα μέσα για απόκτηση αγαθών [Λα Ροσφουκό]

88. Η σοφία είναι καλύτερο απόκτημα από τον πλούτο [Μένανδρος]

89. Η τύχη τιμωρεί τον άπληστο κάνοντάς τον φτωχό, και τον πολύ άπληστο κάνοντάς τον πλούσιο [Taleb Nassim Nicholas]

90. Η χρυσόσκονη είναι πολύτιμη, αλλά σαν μπει στα μάτια, σε τυφλώνει [Ζιταγκ (Κίνα 735-814)]

91. Με τη σοφία αποκτάται πλούτος, αλλά ποτέ έως τώρα ο πλούτος δεν αγόρασε σοφία [Τάκιτος]

92. Με την οικονομία, τα λίγα είναι αρκετά. Χωρίς οικονομία, τίποτε δεν είναι αρκετό. Η λιτότητα κάνει τον άνθρωπο πλούσιο [Σενέκας]

93. Μόνος πλούσιος ανάμεσα στους ανθρώπους είναι ο αυτάρκης [Ξενοφώντας]

94. Να έχεις ή να είσαι; [Φρομ Έριχ]

95. Ο κόσμος δεν έμαθε ακόμη τα πλούτη της ολιγάρκειας [Κικέρων]

96. Ο πλούτος δεν αλλάζει τον άνθρωπο, τον αποκαλύπτει [Νέκερ Σ.]

97. Ο πλούτος και η απόλαυση δεν είναι πάντα σύζυγοι [Αμερικανική παροιμία]

98. Ο πλούτος και η γνώση είναι σαν το ρόδο και το νάρκισσο που δεν μπορούν ν' ανθίσουνε συγχρόνως [Ντε Μπαλκ Σ.]

99. Οι πλούσιοι είναι απλά πολύ φτωχοί άνθρωποι με λεφτά [Φιλντς Ου.]

100. Οι πλούσιοι ληστεύουν τους φτωχούς και οι φτωχοί – ο ένας τον άλλον [Τραθ Σ.]

101. Όλο το χρυσάφι που βρίσκεται πάνω και κάτω από τη γη, δεν αξίζει τόσο, όσο η αρετή [Πλάτων]

102. Όποιος αγαπιέται δεν μπορεί να είναι φτωχός [Ουάιλντ Όσκαρ]

103. Όποιος διαθέτει μια βιβλιοθήκη κι έναν κήπο είναι πλούσιος [Κικέρων]

104. Όσοι κυνηγούσαν τα χρήματα, με την ιδέα ότι κυνηγούν την ευτυχία, ένοιωσαν, όταν τα απέκτησαν, την πιο μεγάλη απογοήτευση [Ρουσσώ Ζ.Ζ.]

105. Όταν είσαι υγιής, είσαι πλούσιος. Όταν είσαι πλούσιος δεν είσαι υγιής [Σοϊλεμεζίδης Λ.]

106. Όταν κάποιος σας λέει ότι έγινε πλούσιος με σκληρή δουλειά, ρωτήστε τον: "τίνος;" [Μαρκί Ντον (αμερικανός χρονογράφος & συγγραφέας)]

107. Όταν χάνεις πλούτη, χάνεις πολλά. Όταν χάνεις ένα φίλο, χάνεις περισσότερα. Όταν χάνεις το κουράγιο σου, χάνεις τα πάντα [De Cervantes Miguel (συγγραφέας)]

108. Όταν χάνεται ο πλούτος, δεν χάνεται τίποτε. Όταν χάνεται η υγεία, χάνεται κάτι. Όταν χάνεται ο χαρακτήρας, χάνονται όλα! [Άγνωστος]

109. Όχι αυτά που διαθέτουμε, αλλά αυτά που μας ευχαριστούν, συνιστούν τον πλούτο στη ζωή μας [Επίκουρος]

110. Πίσω από κάθε μεγάλη περιουσία κρύβεται ένα μεγάλο έγκλημα (At the heart of every great fortune lies a great crime) [Φιτζέραλντ Φράνσις]

111. Πλούσιος άνθρωπος είναι ο άνθρωπος που αξίζει πολλά και όχι ο άνθρωπος που έχει πολλά [Μαρξ Κ.]

112. Πλούτον, τον γεννήτορα πάσης παρανομίας, τον ευρετήν πάσης κακίας, τον συνεργόν της ψυχοφθόρου γαστριμαργίας και αντίπαλον της εγκρατείας, τον πολέμιον της σωφροσύνης, τον πάσης αρετής κρυπτόν κλέπτην [Ιωάννης ο Χρυσόστομος]

113. Πλούτος: η δίνη που ρουφάει τους άπληστους [Βίτσενκο Ν.]

114. Πολλοί δαπανούν το μισό της ζωής τους ν' αποκτήσουν χρήματα, κατόπιν δαπανούν αυτά ν' αποκτήσουν την υγεία τους [Τουέην Μαρκ]

115. Πολλοί νόμισαν ότι κατέκτησαν τον κόσμο, αλλά δεν μπόρεσαν να τον πάρουν μαζί τους. [Κουτουζής Βασίλης (δημοσιογράφος, ερευνητής)]

116. Πόσες φορές πρέπει να σ’ το πω, ότι η δουλειά δεν πρόκειται να σε κάνει πλούσιο; Πόσες φορές πρέπει να σε υπενθυμίζω πως πλούσιος γίνεσαι στον ελεύθερο από την δουλειά χρόνο [Κιοσάκι Ρ.]

117. Ποτέ δε μπόρεσα να το καταλάβω: οι άνθρωποι ντρέπονται τη φτώχια και δεν ντρέπονται τον πλούτο [Ρανέφσκαγια Φ.]

118. Προτιμώ να κερδίζω το 1% από τις προσπάθειες 100 ανθρώπων παρά το 100% των δικών μου προσπαθειών [Ροκφέλερ Τζον Ντ.]

119. Σαν αρχοντίν' ο άνθρωπος, θαμπώνεται το φως του, και δεν γνωρίζει τον φτωχό, αν είναι κι αδελφός του [Παροιμία]

120. Τα πάρα πολλά λεφτά γίνονται με τρεις μόνο τρόπους: Ή τα κληρονομείς, ή τα παντρεύεσαι ή τα κλέβεις [Καθηγητής του London Scool of Economics, Νόμπελ Οικονομίας]

121. Τα πλούτη δεν μπορούνε να θεωρούνται ως άξιος σκοπός της ανθρώπινης ζωής [Μπέικον Φ.]

122. Τα πλούτη της ψυχής δεν παρουσιάζουν διακυμάνσεις στο χρηματιστήριο αξιών [Σφυρή Ε.]

123. Τα σκουλήκια λατρεύουν τα χοντρά πτώματα [Πετάν Ζάρκο]

124. Το βαρύ πορτοφόλι αλαφραίνει την ψυχή [Ρέι Τζον]

125. Το τελευταίο κοστούμι που φοράς δεν χρειάζεται τσέπες [Ντίερ Γουέιν (αμερικανός συγγραφέας)]

126. Τον υλικό πλούτο μπορεί κανείς να τον καταμετρήσει και να τον αποτιμήσει σε χιλιάδες και σε εκατομύρια. Αλλά ο ηθικός πλούτος δεν καταμετράται. Για τον λόγο αυτό είναι ανεκτίμητος [Πασκάλ]

127. Υπάρχουν τρία είδη ανθρώπων: Οι εραστές της σοφίας, οι εραστές της τιμής και οι εραστές του κέρδους [Πλάτωνας]

128. Υπήρξα πλούσια όπως και φτωχή. Ως πλούσια ήμουν καλύτερα [Τάκερ Σόφι]

129. Χρήματα πορίζειν μεν ουκ αχρείον. Εξ αδικίης δε πάντων κάκιον (Το να αποκτάς χρήματα δεν είναι κακό. Είναι το χειρότερο απ' όλα αν τα αποκτάς από αδικία) [Δημόκριτος]

130. Χρυσός: μέταλλο που εύκολα ενώνεται με την ανθρώπινη σάρκα προκαλώντας την οξείδωση και την αποσύνθεσή της [Μπέικον]

131. Χωρίς πλούσια καρδιά ο πλούτος είναι ένας ζητιάνος [Άγνωστος]

132. Ως ύλη καταστρέφεται του πλούτου η αξία και μόνο η του πνεύματος θα μένει αιωνία [Γαβρίνης Κ.]

133. Αν ζεις οικονομικά, δεν θα είσαι ποτέ φτωχός [Φραγκλίνος]

134. Απ’ όλα τα πλάσματα του Θεού, μόνον ο άνθρωπος είναι φτωχός [Καρλάιλ Τζ.]

135. Άριστη είναι η δημοκρατία εκείνη, όπου οι πολίτες δεν είναι ούτε πάρα πολύ πλούσιοι, ούτε πάρα πολύ φτωχοί [Θαλής]

136. Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούνε ταπεινό να μιλάς για το φαί. Ο λόγος; Έχουνε κιόλας φάει... [Μπρεχτ]

137. Αυτός που δεν μπορεί να αντέξει τη φτώχεια, δεν μπορεί και να είναι ελεύθερος [Ουγκώ Βίκτωρ]

138. Για να είσαι ελεύθερος, πρέπει να μάθεις να είσαι φτωχός [Ουγκώ Β.]

139. Εγώ ποτέ δεν ήμουν φτωχός παρ' όλο που πολλές φορές δεν είχα λεφτά. Να είσαι φτωχός είναι κατάσταση του νου [Τόντ Μ.]

140. Η υλική φτώχεια θεραπεύεται εύκολα. Η φτώχεια της ψυχής όμως, ποτέ [Ντε Μονταίν]

141. Η φτώχεια είναι το υπόστρωμα της δυστυχίας, η ευτυχία όμως δεν κτίζεται πάνω στο χρήμα [Παπαγιαννίδης Στάθης]

142. Καλύτερα άδεια τσέπη, παρά άδεια κεφαλή [Άγνωστος]

143. Με το στομάχι αδειανό, βλέπει αλλιώς το μάτι κι αλλιώς ακούει το αυτί, με την κοιλιά γεμάτη [Άγνωστος]

144. Ο πλούτος και η φτώχια δεν είναι λεφτά, είναι αυτοσυναίσθημα [Μπαράχοβίτς Α.]

145. Οι μεν φτωχοί θέλουν φαϊ κι ο πλούσιος καλή όρεξη [Άγνωστος]

146. Οι περισσότεροι άγιοι ήταν φτωχοί, όμως αυτό δε σημαίνει πως οι περισσότεροι φτωχοί είναι άγιοι [Έμερσον Ρ.]

147. Πεινασμένε άνθρωπε, πιάσε το βιβλίο: είναι ένα όπλο [Μπρεχτ Μπέρτολτ]

148. Πενία τέχνας κατεργάζεται [Ελληνική Παροιμία]

149. Πολλές φορές η φτώχεια υποφέρεται ευκολότερα από τον πλούτο [Ντε Σταέλ κυρία]

150. Προτίμα τη φτώχεια μέσα στους κόλπους της δικαιοσύνης, από τα πλούτη, που προμηθεύει η αδικία [Θέογνις]

151. Προτιμώ τον ξυπόλητο από τον άσχημα παπουτσωμένο [Άγνωστος]

152. Σε μια χώρα δίκαιη, η φτώχεια είναι ντροπή. Σε μια χώρα άδικη, ο πλούτος είναι ντροπή [Κομφούκιος]

153. Το έσχατο όριο της φτώχιας ονομάζεται απληστία [Παπαϊωάννου Γιάννης Χ.]

154. Το να μην έχεις χρήματα είναι θέμα συγκυρίας. Το να αισθάνεσαι φτωχός είναι θέμα νοοτροπίας [Παπαγιαννίδης Στάθης]

155. Το να μην μπορεί κάποιος να υποφέρει την φτώχεια είναι αισχρό, αλλά το να μην γνωρίζει πώς να την αποτινάξει με την εργασία είναι ακόμα αισχρότερο [Περικλής]

156. Το πεινασμένο στομάχι δεν έχει αυτιά [Άγνωστος]

157. Το στενό σπίτι θέλει φαρδιά καρδιά [Ελληνική παροιμία]

158. Το χρήμα μας διαφθείρει, προπάντων όταν δεν το έχουμε [Πετάν Ζάρκο]

159. Του φτωχού του λείπουν πολλά. Του φιλάργυρου τα πάντα [Άγνωστος]

160. Υπάρχουν άνθρωποι στον κόσμο τόσο πεινασμένοι, που ο Θεός δεν μπορεί να εμφανιστεί μπροστά τους παρά με τη μορφή του ψωμιού [Γκάντι Μαχάτμα]

161. Φτώχεια χωρίς χρέη είναι μεγάλος πλούτος [Αριστοτέλης]

162. Φτωχός άγιος, δοξολογία δεν έχει. [Παροιμία]

163. Φτωχός δεν είναι εκείνος που δεν έχει ούτε δεκάρα, αλλά εκείνος που δεν έχει όνειρα [Kemp Jack (πολιτικός)]

164. Φτωχός δεν είναι εκείνος που έχει λίγα, αλλά εκείνος που ονειρεύεται πολλά [Αγγλική παροιμία]

165. Οι πόλεμοι μεταξύ εθνών αλλάζουν απλά τις γραμμές πάνω στο χάρτη. Με τον πόλεμο κατά της φτώχειας, αλλάζει πραγματικά ο χάρτης του κόσμου [Ali Mohamed (πυγμάχος)]

166. Οι φτωχοί πιστεύουν στο χρήμα. Οι πλούσιοι πιστεύουν στην ανάπτυξη [Παπαγιαννίδης Στάθης]


Κυριακή 22 Μαΐου 2011

Πόσο φτωχοί είμαστε εμείς, εδώ στην πόλη που ζούμε

Πριν από δυόμισυ χρόνια περίπου, την 7.11.2008, υπό τον τίτλο «Είσαι φτωχός ή πλούσιος;» [http://eaglestefanos.blogspot.com/2008/11/blog-post.html] είχα αναρτήσει μια ιστορία, που προ ολίγου την διάβασα, πληρέστερη, σε ένα άλλο ιστολόγιο (http://misha.pblogs.gr/2011/05/poso-ftwhoi-eimaste-e-m-e-i-s-edw-sthn-polh-poy-zoyme.html), και την αναδημοσιεύω…


Πόσο φτωχοί είμαστε εμείς, εδώ στην πόλη που ζούμε


Κάποτε, ένας πατέρας , από μία πολύ εύπορη οικογένεια, θέλησε να δώσει στον πρωτότοκο γιο του μία ευκαιρία να συνειδητοποιήσει το πόσο πλούσιοι ήτανε και , συγχρόνως , να του δείξει το πώς ζούνε αντίστοιχα οι φτωχοί άνθρωποι. Τον πήρε, λοιπόν, και πήγαν να περάσουν λίγες μέρες σε μία συγγενική τους φτωχική οικογένεια, που ζούσε σε μία αγροτική περιοχή της χώρας . Οι μέρες πέρασαν και, καθώς άρχισε το ταξίδι του γυρισμού στην πόλη, ο πατέρας θέλησε να μάθει τις εντυπώσεις και τα συμπεράσματα του παιδιού του. Ακολούθησε ο πιο κάτω διάλογος:

- Λοιπόν, πως σου φάνηκε αυτή η επίσκεψη, παιδί μου ;

- Ήταν υπέροχα , πατέρα .

- Είδες πως ζούνε αυτοί οι άνθρωποι ;

- Ναι, βέβαια , πατέρα .

- Πες μου λοιπόν, τι κατάλαβες από όλα αυτά που είδες ;

Το παιδί φάνηκε να συγκεντρώνεται για λίγο και μετά , σαν να απαριθμούσε με τη σειρά τις σκέψεις του, άρχισε να λέει :

- Είδα, πατέρα ότι : Εμείς έχουμε έναν σκύλο και αυτοί έχουν τρεις .Εμείς έχουμε μία πισίνα που φτάνει μέχρι τη μέση του κήπου μας και αυτοί έχουν ένα ποτάμι που δεν μπορείς να ξεχωρίσεις από πού αρχίζει και που σταματάει . Το βράδυ στην αυλή τους έχουν χιλιάδες αναμμένα άστρα που δεν έχω δει ποτέ στον δικό μας κήπο, αν και φωτίζεται από εκείνα τα στρογγυλά φώτα . Το δικό μας οικόπεδο έχει φράχτη γύρω-γύρω, ενώ τα δικά τους χωράφια είναι ανοικτά και ελεύθερα , για να βλέπουν ως πέρα τον ορίζοντα . Εμείς έχουμε υπηρέτες που μας φροντίζουν, αλλά συχνά κάνουν εσένα να φωνάζεις και τη μαμά να παραπονιέται ότι δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους , ενώ αυτοί χαίρονται να φροντίζουν και να περιποιούνται ο ένας τον άλλον, όπως και εμάς τους φιλοξενούμενους . Εμείς πρέπει να αγοράζουμε όλα αυτά που τρώμε, ενώ αυτοί τα έχουν όλα από δικά τους , από αυτά που έχουν στη δική τους αυλή και στο κοτέτσι τους . Εμείς όλο νοιαζόμαστε για το πότε λήγουν τα τρόφιμα που έχουμε στα ψυγεία μας, ενώ αυτοί τα έχουν όλα φρέσκα κάθε μέρα . Εμείς , τον παππού και τη γιαγιά τους βλέπουμε μόνο λίγες μέρες το χρόνο. Αυτοί τους έχουν κοντά τους και τα παιδιά έχουν χορτάσει από ωραία παραμύθια, ενώ εμένα τι παραμύθι να μου πει η καημένη η Λάκια από τις Φιλιππίνες ; Εμείς σπάνια τρώμε μαζί, γιατί και εσύ και η μαμά έχετε πάντα τόσες δουλειές και υποχρεώσεις , ενώ αυτοί περνούν τόσο ωραία όλοι μαζί γύρω από το βραδινό τραπέζι . Αυτοί είδες πως γύρισαν χαρούμενοι όλοι μαζί την Κυριακή το πρωί από την εκκλησία , ενώ εμείς ξυπνάμε συνήθως με το ζόρι και με γκρίνια , όταν κοντεύει μεσημέρι ...;

Ο πατέρας είχε μείνει άφωνος . Ο μικρός , βλέποντας την έκφραση που είχε πάρει το πρόσωπο του πατέρα του, πήρε το χέρι του και πρόσθεσε :

- Δεν πειράζει όμως , πατέρα , μη στενοχωριέσαι. Εγώ θέλω να σε ευχαριστήσω που, τώρα που βλέπεις πως μεγαλώνω, μου έδωσες την ευκαιρία να καταλάβω το πόσο φτωχοί είμαστε ε μ ε ί ς , εκεί στην πόλη που ζούμε ...;


Πέμπτη 23 Σεπτεμβρίου 2010

Για το ύψος της βουλευτικής αποζημίωσης


Τις προάλλες δόθηκε στη δημοσιότητα το “(πόθεν) έσχες” των πολιτικών και, με αφορμή αυτό, (ξανα)ανέκυψε το θέμα των εισοδημάτων τους και ειδικότερα της βουλευτικής αποζημίωσης. Επ’ αυτού επιτρέψτε μου να συνεισφέρω κάτι που διάβασα, προσφάτως, στο βιβλίο του Τζορτζ Μονμπιοτ “Η εποχή της συναίνεσης – Μανιφέστο για μια νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων”, το οποίο, μετάφραση Γιώργου – Ίκαρου Μπαμπασάκη, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός


«Ένα [ακόμα] μέτρο προστασίας θα ήταν οι μισθοί των αντιπροσώπων να κρατηθούν σε σχετικά χαμηλά επίπεδα. Σε χώρες όπου η βουλευτική αποζημίωση είναι πολύ μεγαλύτερη από τον μέσο εθνικό μισθό, οι αντιπρόσωποι απομακρύνονται από το λαό. Ο μισθός τους τους ενθαρρύνει να αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους ως άρχουσα τάξη. 'Οσοι, υπερασπίζονται τους υψηλούς μισθούς για τους αντιπροσώπους, υποστηρίζουν πως είναι αναγκαίοι ώστε να προσελκυσθούν οι «καλύτεροι» υποψήφιοι και ότι προστατεύουν από τη διαφθορά όσους τελικά εκλέγονται, καθώς δεν χρειάζεται να συμπληρώνουν το μισθό τους. Προσωπικά, όμως, πιστεύω ότι οι «καλύτεροι» υποψήφιοι είναι οι άνδρες και οι γυναίκες που είναι έτοιμοι και έτοιμες να θέσουν το προσωπικό τους συμφέρον κάτω από το συμφέρον των λαών που υποτίθεται ότι αντιπροσωπεύουν. Οι υψηλοί μισθοί προσελκύουν άπληστα άτομα. Εάν οι βουλευτές έχουν χαμηλές αμοιβές, όσοι ενδιαφέρονται μόνο για την προώθηση του εαυτού τους είναι πολύ πιθανό να σταθούν μακριά από το κοινοβούλιο. Αντί να θρηνούμε για την εξαφάνιση τους, όπως κάνουν πολλοί απ' αυτούς μέσα στο πολιτικό σύστημα, θα έπρεπε να τους ευχηθούμε «στα τσακίδια». Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, οι βουλευτές της Βραζιλίας προσπάθησαν να εξαλείψουν τη διαφθορά (ή, τέλος πάντων, αυτό επικαλέστηκαν ως δικαιολογία) απονέμοντας στους εαυτούς τους την υψηλότερη βουλευτική αποζημίωση του κόσμου. Αυτό που τελικά συνέβη ήταν ότι απέκτησαν αρκετό νόμιμο πλούτο ώστε να κρύβουν τα επιπλέον χρήματα που, κάποιοι από αυτούς, έπαιρναν από δωροδοκίες. Κανένας δεν μπορούσε πλέον να ισχυριστεί ότι τα ολοκαίνουργια αυτοκίνητα και σπίτια τους αποτελούσαν απόδειξη ότι έπαιρναν χρήματα τα οποία δεν δικαιούνταν. Επιπλέον, όπως γνωρίζει ο καθένας που έχει μελετήσει τις αμοιβές στον επιχειρηματικό τομέα, οι υψηλές αμοιβές δεν φαίνεται να ικανοποιούν την απληστία, αντίθετα την ενθαρρύνουν» [σελ. 135 παρ.2 – 136 παρ.2]

Κυριακή 12 Σεπτεμβρίου 2010

Oι τρεις τελευταίες επιθυμίες του Μεγάλου Αλεξάνδρου


Ευρισκόμενος στα πρόθυρα του θανάτου, λέγεται ότι ο Μέγας Αλέξανδρος συγκάλεσε τους στρατηγούς του και τους κοινοποίησε τις τρεις τελευταίες επιθυμίες του:

1] Να μεταφερθεί το φέρετρό του στους ώμους από τους καλύτερους γιατρούς της εποχής.

2] Τους θησαυρούς που είχε αποκτήσει [ασήμι, χρυσάφι, πολύτιμους λίθους] να τους σκορπίσουν σε όλη τη διαδρομή μέχρι τον τάφο του.

3] Τα χέρια του να μείνουν να λικνίζονται στον αέρα, έξω από το φέρετρο, σε θέα όλων.

Ένας από τους στρατηγούς, έκπληκτος από τις ασυνήθιστες επιθυμίες, ρώτησε τον Αλέξανδρο ποιοι ήταν οι λόγοι. Ο Αλέξανδρος του εξήγησε:

1] Θέλω οι πιο διαπρεπείς γιατροί να σηκώσουν το φέρετρό μου, για να μπορούν να δείξουν με αυτό τον τρόπο ότι ούτε εκείνοι δεν έχουν, μπροστά στο θάνατο, τη δύναμη να θεραπεύουν!

2] Θέλω το έδαφος να καλυφθεί από τους θησαυρούς μου, για να μπορούν όλοι να βλέπουν ότι τα αγαθά που αποκτούμε εδώ, εδώ παραμένουν!

3] Θέλω τα χέρια μου να αιωρούνται στον αέρα, για να μπορούν οι άνθρωποι να βλέπουν ότι ερχόμαστε με τα χέρια άδεια και με τα χέρια άδεια φεύγουμε, όταν τελειώσει για εμάς ο πιο πολύτιμος θησαυρός που είναι ο χρόνος!


-------------------------------------------------------------------------------------------


Ο ΧΡΟΝΟΣ" είναι ο πιο πολύτιμος θησαυρός που έχουμε, γιατί είναι περιορισμένος. Μπορούμε να δημιουργήσουμε χρήμα, αλλά όχι περισσότερο χρόνο. Όταν αφιερώνουμε χρόνο σε ένα πρόσωπο, του παραχωρούμε ένα μέρος από τη ζωή μας που ποτέ δεν θα μπορέσουμε να αναπληρώσουμε.

Ο χρόνος είναι η ζωή μας.

ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΔΩΡΟ που μπορείς να δώσεις σε κάποιον είναι ο χρόνος σου ! Και εσύ, φίλε μου, αν έχεις τη "διαίσθηση", θα καταλάβεις ποιος, πότε και γιατί σου δίνει το ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΔΩΡΟ !!!



Πέμπτη 13 Μαΐου 2010

Αποσπάσματα από το βιβλίο “Εξομολόγηση ενός οικονομικού δολοφόνου” του John Perkins


Την Τρίτη 11.5.2010, στην μεγάλης θεαματικότητας εκμπομπή “Αλ Τσαντίρι News” ο Λάκης Λαζόπουλος έκανε αναφορά σε ένα ντοκυμαντέρ του Στέλιου Κούλογλου για έναν οικονομικό δολοφόνο:

http://www.youtube.com/watch?v=DnwqDlQ_nNg

Πρόκειται για ένα ντοκυμαντέρ που είχε μεταδοθεί, παλιαότερα, από την κρατική τηλεόραση, στο πλαίσιο της σειράς “Ρεπορτάζ χωρίς σύνορα” του Στέλιου Κούλογλου.

Για το συγκεκριμένο ντοκυμαντέρ μπορεί κάποιος να διαβάσει εδώ:

http://tvxs.gr/webtv/tonight/tonight-εξομολόγηση-ενός-οικονομικού-δολοφόνου

http://www.myfilm.gr/article3904.html

http://www.imdb.com/title/tt1330567/

http://www.hitmanapology.com/

ή δείτε το μεν trailer εδώ:

http://www.youtube.com/watch?v=vw1T2wFx6RE

την δε ταινία εδώ:

http://www.onlinemoviedb.info/watch.php?vid=hitman%20apology

Έχει βασιστεί στο βιβλίο του John Perkins με τίτλο “Εξομολόγηση ενός οικονομικού δολοφόνου”, που σε μετάφραση Βασίλη Αθανασιάδη έχει εκδοθεί από τις εκδόσεις “Αιώρα”:

http://www.biblionet.gr/main.asp?page=showbook&bookid=120756

Πολύ ενδιαφέρον βιβλίο, από αυτά που σας προτείνω να αναζητήσετε, να προμηθευτείτε και να διαβάσετε!...




«Πάνω από το μισό του παγκόσμιου πληθυσμού ζει με λιγότερα από δύο δολάρια την ημέρα, ποσό που έχει παραμείνει σχεδόν αμετάβλητο από τις αρχές της δεκαετίας του’70. Εν τω μεταξύ, μόλις το 1 τους εκατό των νοικοκυριών του τρίτου κόσμου κατέχει το 70 έως 90 τοις εκατό (ανάλογα με τη χώρα) του συνόλου του ιδιωτικού πλούτου και της ακίνητης περιουσίας της κάθε χώρας» [σελ. 29-30]

«Το Εκουαδόρ αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα χώρας που οι ΟΔ [Σ.Σ.: «οικονομικοί δολοφόνοι] έχουν εισαγάγει στο παγκόσμιο οικονομικο- πολιτικό ποιμνιοστάσιο. Από κάθε 100 δολάρια αργού πετρελαίου που βγαίνει από τα τροπικά δάση του, οι εταιρείες παίρνουν τα 75. Από τα 25 δολάρια που απομένουν, τα τρία τέταρτα αναγκαστικά πηγαίνουν στην εξόφληση του εξωτερικού χρέους. Το μεγαλύτερο μέρος από το υπόλοιπο ένα τέταρτο καλύπτει έξοδα στρατού και κυβέρνησης, έτσι ώστε για την υγεία, την παιδεία και τα προγράμματα βοήθειας προς τους φτωχούς να μην απομένουν παρά 2,5 περίπου δολάρια. Ανά 100 δολάρια λοιπόν αξίας πετρελαίου που αποσπάται από το υπέδαφος του Αμαζονίου, λιγότερο από 3 δολάρια φτάνουν στους ανθρώπους που τα έχουν περισσότερο ανάγκη, σε εκείνους δηλαδή των οποίων οι ζωές έχουν δυσκολευτεί σε αβάσταχτο βαθμό από τα φράγματα, τις γεωτρήσεις και τους αγωγούς, σε εκείνους που πεθαίνουν από έλλειψη τροφής και πόσιμου νερού» [σελ. 32 παρ.1]

«Η απατηλή φύση του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος […] Το ακαθάριστο εθνικό προϊόν μιας χώρας μπορεί να σημειώσει αύξηση ακόμα και αν δεν κερδίζει παρά μόνο ένα πρόσωπο, όπως ας πούμε ο ιδιοκτήτης μιας εταιρείας κοινής ωφέλειας, και ας βαρύνεται με χρέη η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού. Οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι. Κι όμως, από τη σκοπιά της στατιστικής, κάτι τέτοιο θεωρείται οικονομική ανάπτυξη» [σελ. 58 μέση]

«Εταιρειοκρατία. Οι τρεις πυλώνες της –οι μεγάλες εταιρείες, οι διεθνείς τράπεζες και η αμερικανική κυβέρνηση- συνδέθηκαν με δεσμά πιο ισχυρά από ποτέ. Ήταν ένας δεσμός που έμελλε να διαρκέσει» [σελ. 155 μέση]

«Οι θεμέλιοι λίθοι της εταιρειοκρατίας ήταν τρεις –οι πολυεθνικές εταιρείες, οι διεθνείς τράπεζες και η συμπαιγνία των κυβερνήσεων» [σελ. 247 μέση]

«Αν εξετάσουμε το βαθμό ενσωμάτωσης του κόσμου στο μοντέλο της οικονομικής παγκοσμιοποίησης που βασίζεται στη μυθική ανωτερότητα του καπιταλισμού της “ελεύθερης αγοράς”, βλέπουμε πως πρόκειται για μια πραγματική “αυτοκρατορία”… Κανένα έθνος δεν έχει μέχρι στιγμής καταφέρει να αντισταθεί στην ακατανίκητη έλξη της παγκοσμιοποίησης. Ελάχιστα μπόρεσαν να ξεφύγουν από τις “δομικές ρυθμίσεις” και τους όρους που θέτει η Παγκόμια Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, οι διεθνείς αυτοί οικονομικοί οργανισμοί οι οποίοι, αν και ανεπαρκείς, είναι εκείνοι που καθορίζουν την έννοια της οικονομικής παγκοσμιοποίησης, που θέτουν τους κανόνες και που κρίνουν ποιος θα ανταμειφθεί αν δηλώσει υποταγή και ποιος θα τιμωρηθεί αν παραβεί τους κανόνες. Τόση είναι η δύναμη της παγκοσμιοποίησης, ώστε είναι πολύ πιθανό να δούμε πολύ σύντομα την ενσωμάτωση, έστω και άνιση, όλων των εθνικών οικονομιών του κόσμου σε ένα μοναδικό, παγκόσμιο σύστημα ελεύθερης αγοράς» [Jim Garrison, πρόεδρος του State of the World] [σελ. 285-286]

«Η παγκόσμια αυτοκρατορία δεν γνώριζε σύνορα. Οι επιχειρήσεις που προηγουμένως εθεωρούντο αμερικανικές, τώρα πια ήταν πραγματικά πολυεθνικές, ακόμα και από νομική άποψη. Ένας μεγάλος αριθμός από αυτές είχαν την έδρα τους σε πολλές διαφορετικές χώρες. Μπορούσαν να διαλέξουν από μια μεγάλη ποικιλία νόμων και κανονισμών βάσει των οποίων θα διεξήγαν τις δραστηριότητές τους, πράγμα που διευκόλυνε ακόμη περισσότερο η πληθώρα των διεθνών εμπορικών συμφώνων και οργανισμών. `Οι λέξεις δημοκρατία, σοσιασλισμός και καπιταλισμός φάνταζαν σχεδόν απαρχαιωμένες. Η εταιρειοκρατία ήταν πια πραγματικότητα και η επιβολή της ως μοναδικού μείζονος παράγοντα επιρροής στην παγκόσμια οικονομία και πολιτική αυξανόταν μέρα με την ημέρα» [σελ. 308 παρ. 3]

«Ο λόγος του εισοδήματος του ενός πέμπτου του πληθυσμού των πλουσιοτέρων χωρών προς το εισόδημα του ενός πέμπτου του πληθυσμού των φτωχότερων χωρών από 30 προς 1 που ήταν το 1960, ως το 1995 είχε ανεβεί στο 74 προς 1. Και η Παγκόσμια Τράπεζα, η Αμερικανική Υπηρεσία Διεθνούς Ανάπτυξης, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και όλες οι υπόλοιπες τράπεζες, εταιρείες και κυβερνήσεις που ασχολούνται με την διεθνή “βοήθεια” εξακολουθούν να μας λένε πως κάνουν τη δουλειά τους, πως η πρόοδος συνεχίζεται» [σελ. 338 παρ.3]

«Πρέπει να πάψουμε να ασχολούμαστε τόσο πολύ με την έκβαση των σίριαλ και των ποδοσφαιρικών αγώνων, με τους τριμηνιαίους ισολογισμούς και με τον δείκτη Dow Jones και να επανεξετάσουμε το ποιοι είμαστε και ποιο επιθυμούμε να είναι το μέλλον των παιδιών μας. Αν δεν σταθούμε, αν δεν θέσουμε στους εαυτούς μας τα σημαντικότατα αυτά ερωτήματα, διατρέχουμε θανάσιμο κίνδυνο» [σελ. 346]

«Σε τελική ανάλυση, η παγκόσμια αυτοκρατορία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το γεγονός ότι το δολάριο λειτουργεί ως παγκόσμιο νόμισμα, το οποίο όμως τυπώνεται αποκλειστικά από το Νομισματοκοπείο των Ηνωμένων Πολιτειών. Δίνουμε δάνεια σε χώρες όπως το Εκουαδόρ εν πλήρη γνώσει ότι δεν πρόκειται ποτέ να εξοφληθούν. Μάλιστα, δεν θέλουμε να εξοφληθούν, αφού έτσι αποκτούμε εξουσία πάνω στις χώρες αυτές, αφού έτσι μας δίνεται η δυνατότητα να απαιτήσουμε το αντίτιμό μας. Με την τακτική αυτή, σε κανονικές συνθήκες, θα κινδυνεύαμε να αποδεκατίσουμε τα ίδια μας τα κεφάλαια. Στο κάτω – κάτω, κανένας δανειστής δεν μπορεί να δίνει συνεχώς δάνεια που παραμένουν ανεξόφλητα. Όμως οι δικές μας συνθήκες κάθε άλλο παρά κανονικές είναι. Οι Ηνωμένες Πολιτείες τυπώνουν ένα νόμισμα που δεν υποστηρίζεται από τα αποθέματα χρυσού του κράτους. Το μόνο από το οποίο υποστηρίζεται είναι μια γενική και παγκόσμια πίστη στην οικονομία μας και στην ικανότητά μας να διευθύνουμε τις δυνάμεις και τους πόρους της αυτοκρατορίας που έχουμε δημιουργήσει για να μας στηρίζει. Η δυνατότητα να τυπώνουμε το παγκόσμια νόμισμα μας χαρίζει πρωτοφανή δύναμη. Ανάμεσα σε άλλα, σημαίνει ότι μπορούμε να εξακολουθήσουμε να δίνουμε δάνεια τα οποία δεν θα εξοφληθούν ποτέ –καθώς και ότι εμείς οι ίδιοι μπορούμε άφοβα να συσσωρεύουμε τεράστια χρέη. Στις αρχές του 2003, το εθνική εξωτερικό χρέος των ΗΠΑ υπερέβαινε τα 6 τρισεκατομμύρια δολάρια και πριν το τέλος του ίδιου έτους υπολογιζόταν να φτάσει τα 7 τρισεκατομμύρια- περίπου 24.000 δολάρια για κάθε αμερικανό πολίτη. Ένα μεγάλο μέρος του ποσού αυτού είναι χρέη προς ασιατικές χώρες, ειδικά προς την Ιαπωνία και την Κίνα, οι οποίες αγοράζουν κρατικά έντοκα γραμμάτια (που στην ουσία δεν είναι τίποτε άλλο παρά έγγραφες αναγνωρίσεις οφειλής) από τις ΗΠΑ, με κεφάλαια τα οποία έχουν συγκεντρώσει από τις πωλήσεις καταναλωτικών αγαθών (όπως είναι οι ηλεκτρονικές και ηλεκτρικές συσκευές, οι υπολογιστές, τα αυτοκίνητα και τα ρούχα) στις Ηνωμένες Πολιτείες και την παγκόσμια αγορά. Όσο ο κόσμος αποδέχεται το δολάριο ως το επίσημο νόμισμά του, το υπερβολικό χρέος δεν αποτελεί σοβαρό εμπόδιο για την εταιρειοκρατία. Αν ωστόσο παρουσιαζόταν κάποιο άλλο νόμισμα που θα μπορούσε να αντικαταστήσει το δολάριο και αν κάποιοι από τους πιστωτές των Ηνωμένων Πολιτειών (η Ιαπωνία ή η Κίνα, για παραδείγματα) αποφάσιζαν να απαιτήσουν την εξόφληση των χρεών προς αυτούς, η κατάσταση θα άλλαζε δραματικά. Οι ΗΠΑ θα βρίσκονταν ξαφνικά σε εξαιρετικά επισφαλή θέση. Η ύπαρξη ενός τέτοιου νομίσματος έχει πάψει προ πολλού να αποτελεί απλή υπόθεση. Το ευρώ, που εμφανίστηκε στην παγκόσμια οικονομική σκηνή την 1η Ιανουαρίου του 2002, κάθε μήνα που περνά αυξάνει το κύρος και την ισχύ του. Το ευρωπαϊκό νόμισμα προσφέρει μια μοναδική ευκαιρία στον ΟΠΕΚ, αν ποτέ θελήσει να δημιουργήσει αντίποινα για την εισβολή στο Ιράκ ή για οποιοδήποτε λόγο αποφασίσει να κάνει μια επίδειξη δύναμης στις ΗΠΑ. Μια απόφαση εκ μέρους του ΟΠΕκ να αλλάξει το επίσημο νόμισμά του, αντικαθιστώντας το δολάριο με το ευρώ, θα κλόνιζε τα θεμέλια της αυτοκρατορίας. Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, ενώ ταυτόχρονα ένας ή δύο από τους μεγάλους δανειστές μας απαιτούσε να εξοφλήσουμε τα χρέη μας σε ευρώ,οι επιπτώσεις θα ήταν τεράστιες» [σελ. 348 – 350]

«Προτιμούμε να πιστεύουμε το μύθο που μας λέει ότι μετά από χιλιάδες χρόνια ανθρώπινης κοινωνικής εξέλιξης, επιτέλους τελειοποιήσαμε το ιδανικό οικονομικό σύστημα, αντί να παραδεχτούμε ότι το μόνο που κάναμε είναι να ξεγελαστούμε από μια λανθασμένη ιδέα, προσδίδοντάς της ισχύ ευαγγελίου. Έχουμε καταφέρει να πείσουμε τους εαυτούς μας ότι κάθε οικονομική ανάπτυξη είναι ωφέλιμη για την ανθρωπότητα και ότι όσο μεγαλύτερη είναι η ανάπτυξη αυτή, τόσο πιο ευρέως διαδεδομένα είναι τα οφέλη της. Τέλος, έχουμε πείσει ο ένας τον άλλον ότι το επακόλουθο της θεωρίας αυτής είναι επίσης έγκυρο και ηθικά αποδεκτό: ότι δηλαδή οι άνθρωποι που διαπρέπουν στην τροφοδοσία της φλόγας που συντηρεί την οικονομική ανάπτυξη, θα πρέπει να τιμώνται και να ανταμείβονται, ενώ όσοι γεννιούνται στο περιθώριο, παραμένουν διαθέσιμοι για εκμετάλλευση» [σελ. 355 παρ.2]

«Χάρη στις υποκειμενικές “επιστήμες” της οικονομικής πρόβλεψης, της οικονομετρίας και της στατιστικής, αν βομβαρδίσεις μια πόλη κι έπειτα την ξαναχτίσεις, τα στοιχεία θα δείξουν κατακόρυφη άνοδο του δείκτη οικονομικής ανάπτυξης» [σελ. 355-356]

«Τα πράγματα δεν είναι αυτά που φαίνονται. Το δίκτυο NBC αποτελεί ιδιοκτησία της General Electric, το CBS της Viacom, ενώ το CNN είναι κομμάτι της γιγάντιας κοινοπραξίας AOL Time Warner. Οι περισσότερες αμερικανικές εφημερίδες, τα περισσότερα περιοδικά και οι περισσότεροι εκδοτικοί οίκοι ανήκουν σε πολυεθνικούς κολοσσούς και κατευθύνονται από αυτούς. Τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης αποτελούν και αυτά κομμάτι της εταιρειοκρατίας. Οι αξιωματούχοι και οι διευθυντές που ελέγχουν σχεδόν όλα τα δίκτυα επικοινωνίας της χώρας, γνωρίζουν πολύ καλά ποια είναι η θέση τους: Σε όλη του τη ζωή διδάσκονται ότι ένα από τα σημαντικότερα καθήκοντά τους είναι η φροντίδα για τη διαιώνιση, την ενδυνάμωση και την επέκταση του συστήματος το οποίο κληρονόμησαν. Είναι πολύ αποτελεσματικοί σ’ αυτό και αν συναντήσουν αντίσταση μπορούν να φανούν αδίστακτοι» [σελ. 363-364]


Τετάρτη 14 Ιανουαρίου 2009

«Τι μπορείς και τι δεν μπορείς να κάνεις με το χρήμα (Κινέζικη παροιμία)»


Με το χρήμα μπορείς…

…να αγοράσεις μια κατοικία, αλλά όχι ένα σπίτι.

…να αγοράσεις ένα ρολόι, αλλά όχι χρόνο.

…να αγοράσεις ένα κρεβάτι, αλλά όχι ξεκούραση.

…να αγοράσεις ένα βιβλίο, αλλά όχι καλλιέργεια.

…να αγοράσεις ένα φάρμακο, αλλά όχι υγεία.

…να αγοράσεις μια θέση, αλλά όχι σεβασμό.

…να αγοράσεις αίμα, αλλά όχι ζωή.

…να αγοράσεις sex, αλλά όχι αγάπη.


[Χιουμοριστική συνέχεια:]

Λοιπόν, όπως βλέπεις, το χρήμα δεν είναι το παν. Και συχνά προκαλεί πόνο και συμφορά. Στο λέω, διότι είμαι φίλος σου. Και ως φίλος σου θέλω να αφαιρέσω από σένα τον πόνο και τη συμφορά. Γι’ αυτό, στείλε μου όλα σου τα χρήματα και θα υποφέρω εγώ για σένα!...



Αγγλικό αντίστοιχο κείμενο, εδώ:

http://eaglestefanos.blogspot.com/2009/01/what-money-can-buy-chinese-proverb.html