Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα… στην αγάπη

[Τίτλοι κεφαλαίων από το ομώνυμο βιβλίο των Richard Carlson & Kristine Carlson, σε μετάφραση Αγορίτσας Μπακοδήμου, εκδ. Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 2000]

1. Πάνω απ’ όλα φροντίστε να είστε φίλοι

2. Μάθετε να γελάτε με τον εαυτό σας

3. Ξεχάστε το

4. Ανεβάστε τη θερμοκρασία

5. Το γρασίδι του διπλανού δεν είναι πάντα πιο πράσινο

6. Σταματήστε να κρατάτε το σκορ

7. Πρώτα φροντίστε να είστε καλοί

8. Μη χρησιμοποιείτε το σύντροφό σας ως σάκο του μποξ

9. Κάντε την ερώτηση: ποιος είναι ο ιδιότροπος εδώ στο κάτω κάτω;

10. Μιλήστε του με τον δικό του τρόπο

11. Αποφύγετε τη φράση “σ’αγαπάω, αλλά…”

12. Γεμίστε τη ζωή σας με ευκαιρίες για να εκφράσετε αγάπη

13. Ψάξτε για τα δώρα

14. Κάντε μια σημείωση στο ημερολόγιό σας

15. Μοιραστείτε μια έμπνευσή σας

16. Αποφύγετε τα τελεσίγραφα

17. Δώστε χρόνο για να γίνει η αλλαγή

18. Μην ξεκινάτε μάχες όταν η διάθεσή σας δεν είναι η κατάλληλη

19. Αναγνωρίστε την αξία σας

20. Στρέψτε την κατάσταση προς όφελός σας

21. Μην ξεχνάτε πως ο σύντροφός σας δεν μπορεί να διαβάσει το μυαλό σας

22. Δώστε το καλό παράδειγμα

23. Μην τσακώνεστε για ανοησίες

24. Γίνετε ο καλύτερος ακροατής του κόσμου

25. Βιώστε μια ξαφνική αλλαγή

26. Αποφύγετε τη φράση “Είχα μια πολύ δύσκολη μέρα”

27. Αφήστε τον να πληρώνει το μεσημεριανό του

28. Ξαφιάστε την ευχάριστα με κοπλιμέντα

29. Πάψτε να εύχεστε να ήταν διαφορετικός

30. Μη στριμώχνετε το σύντροφό σας στη γωνία

31. Σκεφτείτε προτού μιλήσετε

32. Ανακαλύψτε ποιος είναι ο ρόλος που παίζετε εσείς

33. Μην κάνετε μισές δουλειές

34. Κάντε ευγενικές σκέψεις

35. Μη χάνετε τη συμπόνια σας

36. Απογειώστε τη σχέση σας

37. Μην επιτρέπετε στις περαστικές σκέψεις να μεταμορφωθούν σε σοβαρά θέματα

38. Γίνετε ένας σύντροφος χαμηλού κόστους

39. Κάντε το με το δικό σας τρόπο

40. Μόλις ξυπνήσετε το πρωί σκεφτείτε τρία χαρακτηριστικά που σας ξετρελαίνουν

41. Επιλέξτε την ειρήνη και όχι τον εκνευρισμό

42. Μην παίρνετε στα σοβαρά κάποια περιστασιακή κριτική

43. Διατηρήστε την παιχνιδιάρικη διάθεσή σας

44. Πάψτε να προβάρετε τη δυστυχία

45. Μη θέλετε να είστε ο ήρωας κάθε ιστορίας

46. Δεσμευτείτε ότι θα κάνετε καινούρια αρχή

47. Αποφύγετε να διορθώνετε ο ένας τον άλλον

48. Μείνετε για λίγο σιωπηλοί

49. Αναλάβετε οι ίδιοι την ευθύνη της ευτυχίας σας

50. Εξασκηθείτε στην εκ βαθέων συζήτηση

51. Μην εκλαμβάνετε την προσωπική σας ένταση ως πρόβλημα της σχέσης

52. Πάψτε να είστε τόσο αμυντικοί

53. Φροντίστε να είστε συνεχώς ευγνώμονες

54. Μην πέσετε στην παγίδα “έχω χρόνο για τους πάντες εκτός από εσένα”

55. Ασχοληθείτε από κοινού με κάποια φιλανθρωπία

56. Κάντε στον εαυτό σας την ερώτηση “Τελικά αυτό έχει τόση σημασία;”

57. Μη συνεχίζετε να κάνετε τα ίδια πράγματα και να περιμένετε διαφορετικά αποτελέσματα

58. Ανταποκριθείτε με αγάπη

59. Κοιταχτείτε στον καθρέφτη

60. Επιτρέψτε στον σύντροφό σας να είναι άνθρωπος

61. Κάντε ειρήνη με την αλλαγή

62. Μην αναλύετε υπερβολικά τα ψεγάδια

63. Αποφασίσετε να στηρίξετε το σύντροφό σας

64. Κάντε ένα άλμα στο μέλλον και μετά κοιτάξτε πίσω σας

65. Μην ξεχνάτε την εξίσωση: ευτυχισμένος άνθρωπος ίσον ευτυχισμένος σύντροφος

66. Ρωτήστε για τα όνειρα του συντρόφου σας

67. Ποτέ μην υποτιμάτε τη δύναμη της αγάπης

68. Μην αφήνετε τα παιδιά σας να μπαίνουν ανάμεσά σας

69. Μάθετε να μην παίρνετε στα σοβαρά κάποια περιστασιακά σχόλια

70. Μην επιστρέφετε σπίτι με την ένταση της ημέρας

71. Κάντε στο σύντροφό σας την ερώτηση: “Ποιο είναι το πιο δύσκολο σημείο της σχέσης σου μαζί μου;”

72. Μην αμφισβητείτε τα κίνητρα του συντρόφου σας

73. Μάθετε να δέχεστε με ευχαρίστηση τα κοπλιμέντα

74. Ξεπεράστε τρεις από τις πιο ενοχλητικές συνήθειες που έχει ο σύντροφός σας

75. Αποφύγετε τις απόλυτες δηλώσεις (αρνητικού τύπου)

76. Προβλέψτε το προβλέψιμο

77. Πάψτε να αντιμετωπίζετε τα πάντα ως κατάσταση επείγοντος

78. Γράψτε γράμματα για να επικοινωνήσετε με το σύντοφό σας

79. Μην κάνετε το σύντροφό σας να είναι συνεχώς σε επιφυλακή

80. Βάλτε σκοπό να γίνετε άξιοι περισσότερης αγάπης

81. Αποδεχτείτε με καλοσύνη τη συγγνώμη

82. Σκεφτείτε για λίγο όλα αυτά που δεν κάνετε

83. Φροντίστε να εξασκείστε τακτικά σε τεχνικές που εμποδίζουν το άγχος

84. Μη μιλάτε εκ μέρους του συζύγου σας (του φίλου, του αρραβωνιαστικού ή και οποιουδήποτε άλλου)

85. Πάρτε την απόφαση να αποτελείτε έμπνευση ο ένας για τον άλλον

86. Διώξτε μακριά τη ζήλια

87. Επιτρέψτε στο σύντροφό σας να έχει μερικές εκκεντρικότητες

88. Πάψτε να είστε τόσο απαιτητικοί

89. Όταν αμφιβάλλετε, κάντε μια παύση

90. Εξασκηθείτε στην ανεπιφύλακτη αγάπη

91. Προχωρήστε και κάντε το

92. Πείτε τη λέξη “συγγνώμη”

93. Αποφύγετε τις συγκρίσεις

94. Διδαχτείτε από τους εφήβους

95. Πάψτε να είστε ισχυρογνώμονες

96. Βελτιώστε το βιοτικό σας επίπεδο

97. Επιτρέψτε στο σύντροφό σας να το “χάνει” πότε πότε

98. Ισορροπήστε

99. Ξαναθυμηθείτε τη μαγεία

100. Παραμείνετε ένας ανεκτίμητος θησαυρός ο ένας για τον άλλον

Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα… γιατί όλα είναι μικροπράγματα

[Τίτλοι κεφαλαίων από το ομώνυμο βιβλίο του Richard Carlson σε μετάφραση Αγορίτσας Μπακοδήμου, εκδ. Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 1998]

1. Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα

2. Συμφιλιωθείτε με την έλλειψη τελειότητας

3. Απελευθερωθείτε από την ιδέα πως οι ευγενικοί και ήρεμοι άνθρωποι δεν είναι επιτυχημένοι

4. Μην αγνοείτε το φαινόμενο της χιονοστιβάδας στη σκέψη σας

5. Αναπτύξετε τη συμπόνια σας

6. Υπενθυμίστε στον εαυτό σας πως όταν πεθάνετε, το ‘εσωτερικό σας καλάθι’ δεν θα είναι άδειο

7. Μην διακόπτετε τους άλλους όταν μιλάνε και μη σπεύδετε να ολοκληρώνετε τις φράσεις τους

8. Κάνετε ένα καλό και μην το πείτε πουθενά

9. Αφήστε τους άλλους να πάρουν τη δόξα

10. Μάθετε να ζείτε το παρόν

11. Φανταστείτε πως όλοι εκτός από σας είναι φωτισμένοι

12. Αφήστε τις περισσότερες φορές τους άλλους να έχουν δίκιο

13. Γίνετε πιο υπομονετικοί

14. Δημιουργήστε ‘περιόδους άσκησης προς υπομονή’

15. Δείξτε πρώτοι την αγάπη σας ή κάντε εσείς την πρώτη κίνηση

16. Ρωτήστε τον εαυτό σας: “Θα έχει αυτό καμιά σημασία μετά από ένα χρόνο;”

17. Αποδεχθείτε το γεγονός πως η ζωή δεν είναι δίκαιη

18. Επιτρέψτε στον εαυτό σας να βαριέται

19. Μειώστε την αντοχή σας στο στρες

20. Μια φορά την εβδομάδα γράψτε ένα γεμάτο ζεστασιά γράμμα

21. Φανταστείτε την ίδια σας την κηδεία

22. Επαναλάβετε στον εαυτό σας: “Η ζωή δεν είναι κατάσταση επείγοντος”

23. Πειραματιστείτε με το πίσω μέρος του μυαλού σας

24. Διαθέστε ένα λεπτό κάθε μέρα ψάχνοντας να βρείτε κάποιον να ευχαριστήσετε

25. Χαμογελάστε σε αγνώστους, κοιτάξτε τους στα μάτια και πείτε τους γεια

26. Ξεκλέψτε κάθε μέρα λίγο χρόνο για να ησυχάσετε και να απομονωθείτε

27. Φανταστείτε τους ανθρώπους της ζωής σας ως νήπια και ως υπερήλικες

28. Ενδιαφερθείτε πρώτα απ’ όλα να κατανοήσετε

29. Γίνετε καλύτερος ακροατής

30. Επιλέξετε σοφά τις μάχες που δίνετε

31. Παρακολουθήστε τις διαθέσεις σας και μην επιτρέπετε στις άσχημες να σας ξεγελούν

32. Η ζωή είναι ένα διαγώνισμα. Τίποτα παραπάνω

33. Επαινος και ψόγος είναι ο ίδιος λόγος

34. Εξασκηθείτε σε τυχαίες πράξεις καλοσύνης

35. Κοιτάξτε πέρα από τη συμπεριφορά των άλλων

36. Δείτε την αθωότητα

37. Αντί να έχετε δίκιο, επιλέξτε την καλοσύνη

38. Πείτε (σήμερα) σε τρεις ανθρώπους πόσο πολύ τους αγαπάτε

39. Εξασκηθείτε στην ταπεινοφροσύνη

40. Όταν αμφιβάλλετε για το ποιανού σειρά είναι να βγάλει έξω τα σκουπίδια, προχωρήστε και βγάλτε τα έξω εσείς

41. Αποφύγετε τη στεγανοποίηση

42. Αφιερώστε ένα λεπτό κάθε μέρα για να σκεφθείτε κάποιον που αγαπάτε

43. Γίνετε ανθρωπολόγος

44. Κατανοήστε τις διαφορετικές πραγματικότητες

45. Αναπτύξτε τις προσωπικές σας τελετουργίες προσφοράς βοήθειας

46. Κάθε μέρα πείτε σ’ έναν τουλάχιστο άνθρωπο κάτι που σας αρέσει, θαυμάζετε ή εκτιμάτε σ’ αυτόν

47. Επιχειρηματολογήστε για τις περιορισμένες δυνατότητές σας και θα γίνουν πραγματικότητα

48. Θυμηθείτε πως τα πάντα έχουν φτιαχτεί από το χέρι του Θεού

49. Αντισταθείτε στην επιθυμία σας για κριτική

50. Γράψτε σε ένα μεγάλο χαρτί τις πέντε πιο αμετακίνητες θέσεις σας και δείτε αν μπορείτε να φανείτε πιο διαλλακτικός

51. Συμφωνήστε, έτσι για πλάκα, σε μια κριτική εναντίον σας (και μετά δείτε τη να εξαφανίζεται)

52. Ψάξτε για τον κόκκο αληθείας που ενυπάρχει στις γνώμες των άλλων

53. Δείτε το γυαλί σαν να έχει κιόλας σπάσει (και κάντε το ίδιο με τα πάντα)

54. Κατανοήστε τη φράση “Οπου κι αν πάτε, θα είστε ο ίδιος”

55. Προτού μιλήσετε πάρτε μια βαθιά ανάσα

56. Να είστε ευγνώμονες όταν νιώθετε καλά και γεμάτοι ευγενική καλοσύνη όταν νιώθετε άσχημα

57. Γίνετε λιγότερο επιθετικοί οδηγοί

58. Χαλαρώστε

59. Υιοθετείστε ένα παιδί μέσω ταχυδρομείου

60. Κάντε το μελόδραμά σας οπερέτα

61. Διαβάστε άρθρα και βιβλία με απόψεις τελείως διαφορετικές από τις δικές σας και προσπαθήστε να μάθετε κάτι

62. Κάντε μόνο ένα πράγμα τη φορά

63. Μετρήστε μέχρι το δέκα

64. Εξασκηθείτε στο να παραμένετε στο ‘μάτι του κυκλώνα’

65. Να προσαρμόζεστε εύκολα στις αλλαγές των σχεδίων σας

66. Σκεφθείτε αυτά που έχετε και όχι όσα δεν έχετε

67. Εξασκήστε τον εαυτό σας να αγνοεί τις αρνητικές σκέψεις

68. Φανείτε πρόθυμοι να μάθετε από τους φίλους και την οικογένειά σας

69. Νιώστε ευτυχισμένοι εκεί που βρίσκεστε

70. Να θυμάστε πως γίνεστε αυτό πάνω στο οποίο ασκείστε περισσότερο

71. Ηρεμήστε το μυαλό σας

72. Κάντε γιόγκα

73. Κάντε την προσφορά αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής σας

74. Κάντε μια χάρη και μη ζητάτε ή μην περιμένετε να σας την ανταποδώσουν

75. Αντιμετωπίστε τα προβλήματά σας σαν πιθανές πηγές μάθησης

76. Αποδεχθείτε το γεγονός πως δεν γνωρίζετε τι θα συμβεί

77. Αποδεχθείτε την ολότητα της ύπαρξής σας

78. Αφήστε τον εαυτό σας να χαλαρώσει

79. Σταματήστε να ρίχνετε το φταίξιμο στους άλλους

80. Ξυπνάτε νωρίς το πρωί

81. Αν προσπαθείτε να βοηθήσετε, δώστε προσοχή στα μικροπράγματα

82. Θυμηθείτε: Σε εκατό χρόνια δεν θα υπάρχει κανένας μας

83. Γίνετε πιο ανάλαφροι

84. Μεγαλώστε ένα φυτό

85. Αλλάξτε τη σχέση σας με τα προβλήματα

86. Την επόμενη φορά που θα βρεθείτε στη μέση κάποιας διαφωνίας, αντί να υπερασπιστείτε τις απόψεις σας, δείτε μήπως μπορείτε πρώτα να κατανοήσετε τις απόψεις του άλλου

87. Επαναπροσδιορίστε τον όρο “σημαντικό επίτευγμα”

88. Ακούστε τα συναισθήματά σας (κάτι προσπαθούν να σας πουν)

89. Αν κάποιος σας πετάξει το μπαλάκι, δεν είναι ανάγκη να το πιάσετε

90. Όλα περνάνε

91. Γεμίστε τη ζωή σας με αγάπη

92. Συνειδητοποιήστε τη δύναμη των σκέψεών σας

93. Παραιτηθείτε από την ιδέα πως το πιο πολύ είναι το καλύτερο

94. Να ρωτάτε συνεχώς τον εαυτό σας: “Τι είναι πράγματι σημαντικό;”

95. Ακούστε αυτό που λέει η διαίσθησή σας

96. Μείνετε ανοιχτοί σ’ αυτό που “είναι” η ζωή

97. Να κοιτάτε τη δουλειά σας

98. Ψάξτε για το καταπληκτικό μέσα στο συνηθισμένο

99. Προγραμματίστε κάποιο χρόνο για την εσωτερική σας ενασχόληση

100. Ζήστε τη σημερινή μέρα σαν να είναι η τελευταία. Μπορεί και να είναι

Αργός Χορός

ΑΡΓΟΣ ΧΟΡΟΣ

Έχεις σταματήσει ποτέ να κοιτάξεις τα παιδιά που παίζουν;

Ή να ακούσεις τον ήχο της βροχής που πέφτει στη γη;

Ή να κοιτάξεις την τρελή κούρσα μιας πεταλούδας;

Ή να παρατηρήσεις τον ήλιο που χάνεται μέσα στη νύχτα;

Χαμήλωσε ταχύτητα.

Μην χορεύεις τόσο γρήγορα

Ο χρόνος είναι λίγος

Η μουσική δεν θα διαρκέσει για πάντα

Περνάς κάθε σου μέρα στα γρήγορα;

Όταν ρωτάς κάποιον “τι κάνεις”

ακούς ποτέ σου την απάντηση;

Στο τέλος της ημέρας

ξαπλώνεις στο κρεβάτι σου

με χιλιάδες σκέψεις στο μυαλό σου;

Καλά θα κάνεις να κόψεις ταχύτητα.

Μη χορεύεις τόσο γρήγορα.

Ο χρόνος είναι λίγος.

Η μουσική δε θα διαρκέσει για πάντα

Είπες ποτέ στο παιδί σου

«θα το κάνουμε αύριο»

χωρίς να προσέξεις μέσα στη βιασύνη σου

την απογοήτευσή του;

Έχεις χάσει ποτέ σου

έναν καλό φίλο

μόνο και μόνο επειδή δεν έβρισκες το χρόνο

να του τηλεφωνήσεις;

Καλά θα κάνεις να κόψεις ταχύτητα.

Μη χορεύεις τόσο γρήγορα.

Ο χρόνος είναι λίγος.

Η μουσική δε θα διαρκέσει για πάντα.

Όταν αγχώνεσαι και τρέχεις όλη τη μέρα

Είναι σα να έχεις ένα δώρο που δεν το άνοιξες ποτέ…

Και που το πέταξες

Η ζωή δεν είναι μια κούρσα ταχύτητας

Ζήσε χαλαρά.

Άκου τη μουσική.

[Διαδίδεται, στο Internet, πως…

…Αυτό το ποίημα γράφτηκε από μια έφηβη που πάσχει από καρκίνο, που ήθελε να διαδοθεί και να διαβαστεί από όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και πως…

…Τη διάδοση ανέλαβε ο γιατρός της Prof. Alessandro Cicognani, Διευθυντής Παιδιατρικού Τμήματος Πανεπιστήμιο της Bologna, Νοσοκομείο S.Orsola-Malpighi, Οδός Massarenti 11, 40138 Bologna]

Όποια κι αν είναι η αλήθεια, αξίζει, πιστεύω, να προσέξουμε το περιεχόμενο του ποιήματος και να προσπαθήσουμε να ζήσουμε, βάσει αυτού, τη ζωή που η έφηβη συντάκτριά του δεν μπόρεσε, ίσως, να ζήσει…

Πρβλ. και: http://eaglestefanos.blogspot.com/2009/01/blog-post_25.html [“Ήρθε η στιγμη”]

Η ιστορία ενός βατράχου: Το βατραχάκι που δεν ήξερε ότι (θα) βραζόταν

Το βατραχάκι που δεν ήξερε ότι (θα) βραζόταν…

Φανταστείτε μια κατσαρόλα γεμάτη κρύο νερό, μέσα στο οποίο κολυμπά ανέμελα, ένα βατραχάκι

Κάτω από την κατσαρόλα, ανάβεται μια μικρή φωτιά και το νερό, αρχίζει να ζεσταίνεται πολύ σιγά.

Το νερό, σιγά - σιγά γίνεται χλιαρό και το βατραχάκι, βρίσκοντάς το μάλλον ευχάριστο, συνεχίζει να κολυμπά χαρούμενο.

Η θερμοκρασία του νερού, συνεχίζει να ανεβαίνει.

Τώρα το νερό είναι πιο ζεστό από ό,τι το βατραχάκι θα θεωρούσε ευχάριστο. Αισθάνεται λίγο κουρασμένο, αλλά, παρ όλα ταύτα, δεν αισθάνεται κανέναν φόβο.

Αργότερα το νερό είναι πραγματικά ζεστό και το βατραχάκι αρχίζει να αισθάνεται δυσάρεστα, αλλά είναι εξουθενωμένο. Γι’ αυτόν τον λόγο, υπομένει και δεν αντιδρά.

Η θερμοκρασία συνεχίζει να ανεβαίνει έως ότου το βατραχάκι καταλήξει να βράσει και ως εκ τούτου, να πεθάνει.

Εάν έριχναν το ίδιο βατραχάκι κατ’ ευθείαν σε νερό θερμοκρασίας 50 βαθμών, με μια εκτίναξη των ποδιών του, θα είχε πηδήξει αμέσως έξω από την κατσαρόλα!...

Αυτό αποδεικνύει ότι όταν μια αλλαγή γίνει με έναν τρόπο επαρκώς αργό, διαφεύγει της συνειδήσεως και, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, δεν προκαλεί καμία αντίδραση, καμιά αντίσταση, καμία επανάσταση.

Εάν παρατηρούσαμε αυτό που συμβαίνει στην κοινωνία μας εδώ και λίγες δεκαετίες, θα μπορούσαμε να διακρίνουμε ότι υφιστάμεθα μια αργή αλλά σταδιακή εξαφάνιση των πανανθρώπινων αξιών μας και των ιδανικών μας. Δεν το καταλαβαίνουμε όμως γιατί γίνεται αργά και σιγά για να το συνηθίζουμε.

Ένα μεγάλο μέρος καταστάσεων που πριν από 20, 30 η 40 χρονιά, θα μας έκαναν να φρίξουμε, και να βγούμε στους δρόμους, σιγά - σιγά έγιναν κοινότυπες και σήμερα περνάνε απαρατήρητες η αφήνουν τελείως αδιάφορη την πλειονότητα του κόσμου.

Στο όνομα της προόδου, της επιστήμης και του κέρδους, γίνονται διαρκώς αυθαιρεσίες κατά της προσωπικής ελευθερίας έκαστου, της αξιοπρέπειάς του, της ακεραιότητας της φύσεως, της ομορφιάς και της χαράς της ζωής, με αργό ρυθμό αλλά ασταμάτητα, με την συνεχή συνενοχή των αδαών θυμάτων, που ίσως και στο μεταξύ να έχουν χάσει την ικανότητα και τη θέληση τους να αμυνθούν.

Τα άσχημα προγνωστικά για το μέλλον μας, αντί να προκαλούν αντιδράσεις και εξεγέρσεις, δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να προετοιμάζουν ψυχολογικά τον κόσμο, ώστε να υφίσταται και να αποδέχεται τις εξαθλιωτικές και δραματικές συνθήκες ζωής που μας επιβάλλουν.

Το συνεχές σφυροκόπημα από τα μέσα ενημερώσεως με την υπερπληροφόρηση, τις κακόγουστες εκπομπές και τα reality shows που ισοπεδώνουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, μεταλλάσσουν τον ανήσυχο ανθρώπινο νου σε παθητικό δέκτη που απλά εκτελεί εντολές χωρίς κρίση και ικανότητα να αντιλαμβάνεται τι γίνεται γύρω του…

Όταν για πρώτη φορά μίλησα γι αυτά τα πράγματα, αναφερόμουν στο αύριο…

Τώρα, αναφέρομαι στο σήμερα!!!

Συνειδητοποίηση, η βράσιμο.

Πρέπει να διαλέξετε!

Λοιπόν, αν δεν είστε σαν το βατραχάκι, μισοβρασμένοι, κάντε μια γερή εκτίναξη με τα πόδια, πριν είναι πολύ αργά…

Είμαστε ήδη μισοβρασμένοι;!...

Η όχι;!

Η παραπάνω ιστορία είναι για να τη διαβάσετε, να τη σκεφτείτε και να τη διαδώσετε!

Από την αλληγορία της σπηλιάς του Πλάτωνα, έως το Matrix, διαβαίνοντας μέσα από τους μύθους του La Fontaine, καταλήγουμε πως η χρήση του γλωσσικού συμβολισμού είναι ένας προνομιακός τρόπος που μπορεί να κάνει τον άνθρωπο να σκεφτεί και να διαδώσει τις ιδέες του σε άλλους ανθρώπους.

Ο Olivier Clerc, συγγραφεύς και φιλόσοφος, με αυτή την μικρή ιστοριούλα, μέσω της αλληγορίας, εμφανίζει τα καταστροφικά αποτελέσματα της μη συνειδητοποιήσεως των αλλαγών, που επηρεάζουν δυσμενώς την υγεία μας, τις μεταξύ μας σχέσεις, την κοινωνική εξέλιξη και το περιβάλλον.

Μέσα της είναι συμπυκνωμένες η ζωή και η γνώση που ο καθείς μας θα πρέπει να φυτέψει στον προσωπικό του κήπο ώστε στο μέλλον να μπορέσει να δρέψει τους καρπούς τους.

Από το βιβλίο “Ο Ευάλωτος Θεός – Το μυστήριο της γέννησης του Σωτήρα” του Anthony Bloom

«Είναι μεγάλος ο κίνδυνος να περάσεις τα Χριστού-γεννα χωρίς να υποψιαστείς το πρώτο συνθετικό της λέξης και πολύ περισσότερο χωρίς να κυοφορήσεις μέσα σου το δεύτερο. Είναι τόσο αποπροσανατολιστικός όλος αυτός ο περίγυρος και η ατμόσφαιρα, που σκεπάζει τα πάντα και τα θάβει κάτω από το χώμα μιας εξωστρεφούς πανήγυρης! Και η πανήγυρη ούτε σε Χριστό παραπέμπει ούτε σε καμιά γέννα οδηγεί… Πώς να ξεφύγεις τον κίνδυνο; Λύσεις δίκην εύκολης συνταγής, δεν υπάρχουν. Υπάρχουν όμως αφορμές, αφορμές κατάδυσης στο βαθύτερο περιεχόμενο της γιορτής και στην ουσιαστικότερη προσοικείωσή του μέσα μας. Αυτές τις αφορμές πρέπει να τις ψάξουμε –τις δίνει η Εκκλησία σ’ όποιον “κρούει” την πόρτα της, σ΄ όποιον έχει ανοιχτά τα αφτιά και τα μάτια του, ή καλύτερα σ’ όποιον δεν ξεκουφάθηκε τελείως από το “Άγια νύχτα” και δεν θαμπώθηκε ολότελα από τα λαμπιόνια των δρόμων […] Για να μη μείνουν τα Χριστούγεννά μας χωρίς Χριστό και η ζωή μας χωρίς τη χαρά της Γέννησής Του…»

[Σημείωμα του Βασίλη Αργυριάδη, επιμελητή έκδοσης του βιβλίου του Anthony Bloom, Ο ευάλωτος Θεός, σελ. 9-10]

«Αυτόν τον Θεό που επιλέγει να γίνει εύθραυστος, ευάλωτος, ανυπεράσπιστος και άξιος περιφρόνησης στα μάτια όλων εκείνων που πιστεύουν μόνο στη δύναμη, στην ισχύ και στην προσωρινά ορατή νίκη, έναν τέτοιο Θεό ο πιστός και ευλαβής άνθρωπος δεν θα μπορούσε ποτέ να Τον έχει επινοήσει. Το να επινοήσεις έναν τέτοιο Θεό, θα ήταν βλασφημία. Κι όμως. Τέτοιον αποκαλύπτει ο Θεός τον εαυτό Του: ευάλωτο, ανυπεράσπιστο, εύθραυστο και περιφρονητέο»

[Anthony Bloom, Ο ευάλωτος Θεός, σελ. 15]

«Μας δίδαξε ακόμη μια αγάπη την οποία ο αρχαίος κόσμος δεν γνώριζε, και ο σύγχρονος τόσο πολύ φοβάται: Μια αγάπη που δέχτηκε να γίνει τρωτή, αβοήθητη, δοτική, θυσιαστική. Μια αγάπη που δίνει χωρίς να μετρά, μια αγάπη που δίνει όχι μόνον ό,τι κατέχει αλλά και τον εαυτόν της τον ίδιο. Να τί έφερε το Ευαγγέλιο και η Ενσάρκωση στον κόσμο και αυτά έμειναν»

[Anthony Bloom, Ο ευάλωτος Θεός, σελ. 67 παρ.2]

Από το βιβλίο “Πείνα και Δίψα” του Χρήστου Γιανναρά

[Απόσπασμα από το “H πείνα και η δίψα του ανθρώπου”, του βιβλίου “Πείνα και Δίψα” του Χρήστου Γιανναρά, σελ. 11-18]:

«Η δίψα του απόλυτου είναι ένα δεύτερο πάθος. “Βλέπεις, θέλω πολλά, ίσως τα θέλω όλα”, έγραφε ο ποιητής. Μα όχι “ίσως”. Εμείς τα θέλουμε όλα. Η ζωή είναι λίγη, όχι χρονικά λίγη, όσο ποιοτικά και ποσοτικά. Είναι τόση μόνο, όσο για να ξυπνάει μέσα μας μια βαθειά, ακόρεστη δίψα. Ό,τι γευόμαστε σε τούτη τη ζωή δεν είναι παρά αρμυρό νερό που μεγαλώνει τη δίψα μας για ένταση και διάρκεια. Μόνο αυτή η λέξη μπορεί να αποδώσει ό,τι ίσαμε τούτη τη στιγμή έχουμε δοκιμάσει στη ζωή: Διψάμε. Ό,τι γευτήκαμε κι ό,τι γευόμαστε είναι λίγο, ασήμαντο, μηδαμινό, μπροστά σ’ αυτό που διψάμε. Κι η δίψα αυτή είναι η πιο βασανιστική, το πιο φοβερό μαρτύριο. Οι στιγμές είναι ελάχιστες που η καρδιά ξεδιψάει για ζωή, το νερό κελαρύζει ελάχιστες στιγμές και μετά στερεύει κι η καρδιά μένει εκεί σκυμμένη καρτερώντας… πιο διψασμένη ύστερα απ’ αυτές τις στιγμές, πιο αχόρταστη, με τα χείλη ανοιχτά και ξεραμένα απ’ τη νοσταλγία.

Τι διψάμε; Διψάμε ένταση, διάρκεια, ποικιλία. Διψάμε το αδιάκοπα καινούργιο. Λαχταράμε τον ίλιγγο της πτώσης, της απροσμέτρητης πτώσης, αλλά και το φτερούγισμα της ανόδου. Κάθε τι ακραίο μας ηλεκτρίζει. Η γη είναι στενή, η ζωή φθαρμένη μέσα στα σχήματα. Ασφυκτιούμε μέσα στα δεσμά του τόπου, του χρόνου και των αισθήσεων. Μέσα μας υπάρχει ένας χώρος χωρίς έκταση, η ανάγκη για μια απόλυτη διάρκεια κι η λαχτάρα για μια χωρίς όρια απόλαυση.

Τα θέλουμε όλα, κι αυτό είναι το πιο βασανιστικό πάθος μεσ’ στη ζωή».

* * *

[Απόσπασμα από το “Εγώ μόνος και ο Θεός”, του βιβλίου “Πείνα και Δίψα” του Χρήστου Γιανναρά, σελ. 42-47]:

«[…] Μα δε σταμάτησα τη μεγάλη οδοιπορία μου ούτε στο δάσος ούτε στη θάλασσα ούτε στο μόχθο του ανθρώπου ούτε στον έρωτα που κάνει πάλι παρθένα τη ζωή. Γιατί παντού εκεί υπήρχε κάτι από την παρουσία του Θεού, μα εγώ Τον ζητούσα ολόκληρον. Και τράβηξα μακριά, πολύ μακριά, κι έμεινα πίσω όλα αυτά τα συναπαντήματα κι απόμεινα να περπατώ στην έρημο, σε μια ζωή που ήταν όλη μια έρημος. Γιατί ο Θεός δεν αποκαλύπτεται παρά μόνο όταν απομένεις μονάχος. ¨όταν μέσα στην ερημιά του κόσμου ζήσεις τη δική σου γυμνή μοναχικότητα και την παρουσία του Θεού μόνο. Αυτός είναι ο κλήρος του κάθε ανθρώπου που ζητάει το Θεό πάνω στη γη. Γι’ αυτό και περπατώ αδιάκοπα στην κάθε μέρα, στην κάθε ώρα, χωρίς σταθμό κι ανάπαυλα. Μόνη η ηχώ των βημάτων μου με συντροφεύει στην ερημιά του κόσμου. Και μέσα σ’ αυτή την ερημιά, που είναι όλο γωνιές και όλο καμπές, καρτερώ το Θεό. Γιατί ξέρω πως υπάρχει, ξέρω πως με περιμένει εκεί που σβήνει ο δρόμος, σε μια γωνιά ή σ’ ένα λόφο. Αυτή η αναμονή είναι κιόλας μια γεύση του Θεού. Μέσα στον κόσμο υπάρχω εγώ μόνος, που περπατώ μέσ’ στην απέραντη ερημιά, κι ο Θεός που Τον ψηλαφώ να παραμονεύει εκεί που σβήνουν οι δρόμοι…

…Κι είναι η ατέλειωτη πορεία μου κι η απέραντη ερημιά κι η συντροφιά του Θεού ένα μεγάλο μαρτύριο και μια μεγάλη ανάπαυση».