Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2009

Την πύλη τη στενή

Την πύλη τη στενή


Κάποιες φορές στην αγωνία του είναι μου λογιάζω

γιατί να κάθεται η ψυχή στο χωματένιο της κουφάρι

που σέρνεται στη γη, ανεμοδαρμένο

και χωματίλα φλογισμένη αναρρουφά.

Κι είπα: Στα ύψη να πετάξεις πεταλούδα

μ’ ένα σαρκαστικό χαμόγελο, καθώς

ο άνεμος στη γη το “σκήνος” σου τραβά.

Φύγε καραβοκύρη αιθέριε, στα μεσοπέλαγα

ν’ αφήσεις το τσακισμένο το καράβι σου.

Μα ήλθε ο λογισμός της πίστης και ψιθύρισε:

καραβοκύρης δεν λογάται όποιος δεν πάλεψε

στο πέλαγος μ’ ανέμους και με κύματα

και χρυσαλίδα να πετά γοργόφτερη δεν γίνεται

αν το κουκούλι δεν την έκρυβε στα βάθη του.

Ψυχή, με το κορμί μαζί ν’αγωνιστείς

κι οι κόποι σου διπλά θα πλερωθούν μαζί του,

με δόξα σαν περάσεις και τιμή

την πύλη τη στενή του λυτρωμού σου.


[Τιμοθέου, Μητροπολίτου Γορτύνης και Αρκαδίας, “Μυστικά Σήμαντρα – Ποιήματα”, εκδ. Παναγία Καλυβιανή, Μοίρες Κρήτης, 1971]

3 σχόλια:

Διαβάτης είπε...

Απλά υπέροχο , Στέφανε !

Να το περάσω στο " Οδεύοντας " ;

Καλό απόγευμα να έχεις .

την αγάπη μου από τη μεγαλόνησο .

Αργυρούλα

SeaGulL είπε...

Μπορώ να πω "όχι" στην ελεύθερη διάδοση των ιδεών και των κειμένων που αξίζουν;...
;-)

Διαβάτης είπε...

Σ΄ ευχαριστώ !

Καλό σαββατοκυρίακο να έχεις .

Η Παναγιά μαζί σου .

Αργυρούλα