Χριστός Ανέστη!

«Ει δε Χριστός ουκ εγήγερται, κενόν άρα το κήρυγμα ημών, κενή δε και η πίστις ημών»

(Α’ Κορ. ΙΕ’, 14)

«Ει δε Χριστός ουκ εγή­γερται, ματαία η πίστις υμών΄έτι εστέ εν ταις αμαρτίαις υμών»

(Α’ Κορ. ΙΕ’, 17)

Κατηχητικός Λόγος (Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου)

Κατηχητικός Λόγος

(Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου)

Εί τις ευσεβής και φιλόθεος, απολαυέτω της καλής ταύτης και λαμπράς πανηγύρεως.

Εί τις ευγνώμων, εισελθέτω χαίρων εις την χαράν του Κυρίου αυτού.

Εί τις έκαμε νηστεύων, απολαυέτω νύν το δηνάριον.

Εί τις από της πρώτης ώρας ειργάσατο, δεχέσθω σήμερον το δίκαιον όφλημα.

Εί τις μετά την τρίτην ήλθεν, ευχαρίστως εορτασάτω.

Εί τις μετά την έκτην έφθασε, μηδέν αμφιβαλλέτω˙ και γάρ ουδέν ζημειούται.

Εί τις υστέρησεν εις την ενάτην, προσελθέτω, μηδέν ενδοιάζων.

Εί τις εις μόνην έφθασε την ενδεκάτην, μη φοβηθή την βραδύτητα˙ φιλότιμος γάρ ων ο

Δεσπότης, δέχεται τον έσχατον καθάπερ και τον πρώτον˙ αναπαύει τον της ενδεκάτης, ως τον εργασάμενον από της πρώτης˙ και τον ύστερον ελεεί και τον πρώτον θεραπεύει˙ κακείνω δίδωσι και τούτω χαρίζεται˙ και τα έργα δέχεται και την γνώμην ασπάζεται˙ και την πράξιν τιμά και την πρόθεσιν επαινεί.

Ουκούν εισέλθετε πάντες εις την χαράν του Κυρίου υμών˙ και πρώτοι και δεύτεροι τον μισθόν απολαύετε.

Πλούσιοι και πένητες μετ’ αλλήλων χορεύσατε˙ εγκρατείς και ράθυμοι την ημέραν τιμήσατε˙ νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες, ευφράνθητε σήμερον.

Η τράπεζα γέμει, τρυφήσατε πάντες.

Ο μόσχος πολύς, μηδείς εξέλθη πεινών.

Πάντες απολαύσατε του συμποσίου της πίστεως˙ πάντες απολαύσατε του πλούτου της χρηστότητος. Μηδείς θρηνείτω πενίαν˙ εφάνη γάρ η κοινή Βασιλεία.

Μηδείς οδυρέσθω πταίσματα˙ συγνώμη γάρ εκ του τάφου ανέτειλε. Μηδείς φοβείσθω θάνατον˙ ηλευθέρωσε γάρ ημάς ο του Σωτήρος θάνατος.

Έσβεσεν αυτόν, υπ’ αυτού κατεχόμενος. Εσκύλευσε τον άδην ο κατελθών εις τον άδην. Επίκρανεν αυτόν, γευσάμενον της σαρκός αυτού. Και τούτο προλαβών Ησαϊας εβόησεν˙ ο άδης φησίν, επικράνθη, συναντήσας σοι κάτω.

Επικράνθη˙ και γάρ κατηργήθη.

Επικράνθη˙ και γάρ ενεπαίχθη.

Επικράνθη˙ και γάρ ενεκρώθη.

Επικράνθη˙ και γάρ καθηρέθη.

Επικράνθη˙ και γάρ εδεσμεύθη.

Έλαβε σώμα και Θεώ περιέτυχεν.

Έλαβε γήν και συνήντησεν ουρανώ.

Έλαβεν όπερ έβλεπε και πέπτωκεν όθεν ουκ έβλεπε.

Πού σου, θάνατε, το κέντρον;

Πού σου, άδη, το νίκος;

Ανέστη Χριστός και σύ καταβέβλησαι.

Ανέστη Χριστός και πεπτώκασι δαίμονες.

Ανέστη Χριστός και χαίρουσιν άγγελοι.

Ανέστη Χριστός, και ζωή πολιτεύεται.

Ανέστη Χριστός και νεκρός ουδείς επί μνήματος.

Χριστός γάρ εγερθείς εκ νεκρών, απαρχή των κεκοιμημένων εγένετο.

Αυτώ η δόξα και το κράτος εις τους αιώνας των αιώνων.

Αμήν.

Ερμηνευτική απόδοση

Όποιος είναι ευσεβής και φιλόθεος, ας απολαύσει την ωραία και λαμπρή αυτή εορτή.

Όποιος δούλος έχει διαθέσεις αγαθές, ας εισέλθει στη χαρά, γεμάτος με ευφροσύνη που χαρίζει ο αναστημένος Κύριός του.

Όποιος καταπονήθηκε με τη νηστεία, ας απολαύσει τώρα την αμοιβή του.

Όποιος από την έκτη ώρα υπηρέτησε τον Κύριο, ας πάρει σήμερα την αμοιβή που δικαιούται.

Όποιος προσήλθε στη ζωή της Εκκλησίας μετά την ενάτη, ας πάρει κι αυτός πρόθυμα μέρος στην Αναστάσιμη γιορτή.

Όποιος προσήλθε μετά την δωδεκάτην, ας μην έχει καμμιά αμφιβολία˙ καθόλου δεν θα τιμωρηθεί.

Όποιος καθυστέρησε κι ή ρθε μετά την τρίτην, ας πλησιάσει τον Κύριο χωρίς κανένα δισταγμό και φόβο.

Όποιος προσήλθε κατά την πέμπτην ώραν, ας μην έχει κανένα φόβο, ότι τάχα, επειδή έχει φτάσει καθυστερημένος, δεν θα τον δεχθεί ο Θεός.

Γιατί ο Κύριος δίνει πλουσιοπάροχα τις δωρεές Του.

Γι’ αυτό δέχεται και τον τελευταίο, με την ίδια προθυμία που είχε δεχτεί και τον πρώτο.

Χαρίζει ανάπαυση και ειρήνη σ’ εκείνον που έφτασε αργά, όπως ακριβώς κάνει και με τον πρώτο.

Ελεεί κι εκείνον που έφτασε τελευταίος, αλλά περιποιείται κι εκείνον που πρώτος ήρθε. Και στον έναν δίνει και στον άλλο προσφέρει.

Και τα έργα της αρετής δέχεται, αλλά και την απλή διάθεση αναγνωρίζει. Και την πράξη την αγαθή τιμά , αλλά και την απλήν πρόθεση επαινεί.

Εισέλθετε λοιπόν όλοι στη χαρά του Κυρίου σας.

Και εκείνοι που πρώτοι φτάσατε κι όσοι ήρθατε δεύτεροι, λάβετε τον μισθόν σας.

Πλούσιοι και φτωχοί πανηγυρίστε.

Όσοι εγκρατευτήκατε, αλλά κι εκείνοι που έχετε βραδυπορήσει στην εργασία των εντολών τιμήστε την σημερινή ημέρα.

Όσοι νηστέψατε και εκείνοι που δεν νηστέψατε, ευφρανθείτε σήμερα.

Η (Αγία Τράπεζα) είναι γεμάτη, απολαύστε την όλοι.

Ο Μόσχος είναι άφθονος και ανεξάντλητος.

Δεν επιτρέπεται λοιπόν να φύγει κάποιος πεινασμένος.

Όλοι απολαύστε το Συμπόσιο που παρατίθεται για τους πιστούς.

Όλοι απολαύστε τα θεία δώρα που προσφέρει η Θεία αγαθοσύνη.

Κανένας πια να μη θρηνεί τη φτώχεια του, γιατί τώρα έγινε φανερή η Βασιλεία του Θεού, εκείνη που προσφέρεται σ’ όλους εξίσου.

Κανένας να μην κλαίει πια τα πταίσματά του, γιατί συγχώρεσή μας είναι ο Αναστημένος. Κανένας ας μη φοβάται πια το θάνατο, γιατί ο θάνατος του Σωτήρα μας μας ελευθέρωσε από το θάνατο και τη φθορά.

Γιατί αν κι ο Σωτήρας μας κρατήθηκε από το θάνατο, τελικά τον εξαφάνισε.

Ο Κύριός μας που κατέβηκε στον άδη άρπαξε κι ανέσυρε μαζί Του όσους κρατούσε ο άδης.

Ο Κύριος πίκρανε τον άδη, όταν εκείνος ο παμφάγος Τόν κατάπιε.

Κι αυτό ήταν που προβλέποντας το παλιά ο προφήτης Ησαΐας είχε βροντοφωνήσει:

Χριστέ μου, όταν ο άδης εκεί κάτω στο σκοτάδι σε συνάντησε, πικράνθηκε.

Και πολύ σωστά πικράνθηκε, γιατί από τότε καταργήθηκε.

Πικράνθηκε γιατί ξεγελάστηκε.

Πικράνθηκε γιατί θανατώθηκε.

Πικράνθηκε γιατί έχασε πια την εξουσία του.

Πικράνθηκε γιατί ο ίδιος τώρα υποδουλώθηκε.

Εκείνος, καθώς νόμιζε, είχε λάβει σώμα θνητό και βρέθηκε απρόσμενα μπροστά σε Θεό.

Εκείνος είχε πάρει χώμα από τη γη και συνάντησε Θεό, που είχε κατεβεί από τον ουρανό. Εκείνος είχε πάρει ένα σώμα ορατό και καταισχύνθηκε από τον Αόρατο.

Πού είναι λοιπόν άδη η νίκη σου;

Αναστήθηκε ο Χριστός και έχεις πια οριστικά κατανικηθεί.

Αναστήθηκε ο Χριστός και οι δαίμονες έχουν στα βάραθρα της απώλειας γκρεμιστεί.

Αναστήθηκε ο Χριστός και χαίρουν οι Άγγελοι.

Αναστήθηκε ο Χριστός και η ζωή παντού βασιλεύει. Αναστήθηκε ο Χριστός και δεν θα μείνει πια κανένας νεκρός στο μνήμα.

Γιατί με την Ανάστασή Του ο Χριστός έγινε η αρχή της αναστάσεως όλων όσων έχουν κοιμηθεί.

Σ’ Αυτόν ανήκει η δόξα και η εξουσία στους απέραντους αιώνες.

Αμήν.

Ο “σταυρός” που κουβαλάμε…

Ο “σταυρός” που κουβαλάμε είναι, άραγε, πολύ βαρύς;

- Κύριε, είναι τόσο βαρύς…. Σε παρακαλώ κόψε τον λίγο…

[…]

- Κύριε, σε παρακαλώ, κόψε τον λίγο περισσότερο. Θα είμαι, τότε, ικανός να τον μεταφέρω!

[…]

- Ωχ! Είναι τόσο κοντός! Δεν μπορώ να περάσω…

Παραπονιόμαστε για το σταυρό που σηκώνουμε…

...αλλά δεν αντιλαμβανόμαστε ότι αυτός μας προετοιμάζει για τον γκρεμό που μπορεί να βρεθεί στο δρόμο μας

Όποιος και να είναι ο σταυρός μας, όποιος ο πόνος μας…

…πάντα υπάρχει λιακάδα μετά τη βροχή.

Ας είμαστε καρτερικοί και χαρούμενοι με τις δοκιμασίες της ζωής, διότι είναι φτιαγμένοι στα μέτρα μας!

Ας είμαστε ευγενικότεροι προς τους άλλους, διότι καθένας που συναντάμε κουβαλάει, και αυτός, τον δικό του σταυρό!...

«Αν ξανακατεβείς, Χριστέ, στη Γη μας»

Ένα τραγούδι επίκαιρο λόγω των στίχων του και της σημερινής ημέρας

Στίχοι: Σάσα Μανέτα

Μουσική: Γιώργος Πολυχρονιάδης

Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Πολυχρονιάδης

Αν ξανακατεβείς Χριστέ στη Γη μας

δεν πρόκειται κανείς να σε σταυρώσει.

Δε θα φορέσεις πια αγκάθινο στεφάνι

ούτε χολή κανένας θα σου δώσει.

Είμαστε πια πολιτισμένοι

πάλιωσε πια ο Γολγοθάς

έχουμε θάλαμο αερίων

θα σε τελειώσουμε μεμιάς!

Αν ξανακατεβείς Χριστέ στη Γη μας

δε θα 'σαι απ' τον Άννα στον Καϊάφα να σε κρίνει.

Ούτε και θα γυρνάς στράτα τη στράτα

ο όχλος να σε τραβάει και να σε φτύνει.

Είμαστε πια πολιτισμένοι

όλα μας τώρα είν' απλά

βγάζουμε τόσες αποφάσεις

μέσα σε είκοσι λεπτά...

Αν ξανακατεβείς Χριστέ στη Γη μας

δε θα 'χουμε σταυρούς, καρφιά και λόγχες, δε θα πονέσεις.

Τώρα αλλάξανε πολύ αυτές οι μόδες

έχουμε ακόμα και στο θάνατο ανέσεις.

Είμαστε πια πολιτισμένοι

έχουμε πια εξελιχθεί

έχουμε βόμβες νετρονίου

και θα πεθάνεις στη στιγμή!

Αν ξανακατεβείς Χριστέ στη Γη μας

δεν πρόκειται κανείς να σε σταυρώσει.

Δε θα φορέσεις πια αγκάθινο στεφάνι

ούτε χολή κανένας θα σου δώσει.

Είμαστε πια πολιτισμένοι

πάλιωσε πια ο Γολγοθάς

έχουμε θάλαμο αερίων

θα σε τελειώσουμε μεμιάς!

Αν ξανακατεβείς Χριστέ στη Γη...

Αν, αν ξανακατεβείς Χριστέ στη Γη...

Πηγή:

http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=31620

Ακούστε το εδώ:

http://www.youtube.com/watch?v=x6yKzDVJhSY

ή εδώ:

http://www.youtube.com/watch?v=Vwmtdnfwg8I

ή και εδώ:

http://www.youtube.com/watch?v=dczMXvyskOQ&feature=related

Νικόλας Χρηστάκης και Κοινωνική Δικτύωση

Νικόλας Χρηστάκης. Διάσημος ελληνοαμερικανός καθηγητής του Χάρβαρντ, ένα από τα 100 πρόσωπα που επηρεάζουν περισσότερο τον κόσμο, σύμφωνα με το περιοδικό «Time». Πρόσφατα βρέθηκε στην Αθήνα για την έκδοση στα ελληνικά του βιβλίου του «Συνδεδεμένοι».

Ολοκλήρωσα τη μελέτη του βιβλίου αυτού το Σάββατο που μας πέρασε. Θα προσπαθήσω, αργά ή γρήγορα, να αποδελτιώσω τα ιδιαιτέρως ενδιαφέροντα αποσπάσματα του βιβλίου αυτού [όπως κάνω, λίγο – πολύ, με όλα τα βιβλία που μελετώ, για το προσωπικό μου αρχείο] και ίσως να αναρτήσω κάποια από αυτά στο παρόν ιστολόγιό μου. Σε κάθε περίπτωση σας προτείνω να το προμηθευτείτε και να το διαβάσετε!

Μέχρι τότε θα πρότεινα να ρίξετε τουλάχιστον μια ματιά στα παρακάτω:

α) Πληροφορίες για το βιβλίο “Συνδεδεμένοι”, στην ακόλουθη ανάρτηση του ιστολογίου “Anemos”:

http://naftilos.blogspot.com/2010/03/blog-post_6096.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+Anemos+%28ANemos%29&utm_content=Google+Reader

β) “Η ευτυχία μεταδίδεται στον φίλο και στον φίλο του φίλου” (Άρθρο της Λίνας Γιανναρου στην εφημερίδα “Καθημερινή”, για τον Νικόλα Χρηστάκη και τις απόψεις που διατυπώνει στο βιβλίο του), εδώ:

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_77_16/03/2010_394218

γ) Νικόλας Χρηστάκης – Δικτυωμενος (Συνέντευξή του στην Μαριλένα Αστραπέλλου, που δημιοσιεύτηκε στο περιοδικό ΒΗΜagazino της 28.3.2010), εδώ:

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artId=322843&dt=29/03/2010

(ή/και, για το σχετικό video, εδώ:)

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=10&vct=6&itmid=1698

Γνωμικά, Ρήσεις και Αποφθέγματα για τη Σιωπή

Η τρέχουσα είναι η λεγόμενη “βουβή εβδομάδα”. Ποια καλύτερη ευκαιρία, λοιπόν, για μια μικρή επιλογή Γνωμικών, Ρήσεων, Αποφθεγμάτων και Αποσπασμάτων βιβλίων για τη Σιωπή;…

Από την προσωπική μου συλλογή:

Αρχαιοελληνικά

1. Χρη σιγάν ή κρείσσονα της σιγής λέγειν (Πυθαγόρας)

2. Η λέγε τι σιγής κρείττον ή σιγήν έχε [Η λέγε κάτι που αξίζει περισσότερο από τη σιωπή, ή άλλως να σιωπάς] (Μένανδρος)

3. Ποτέ δεν πρόκειται να μετανοήσεις διότι εσιώπησες (Μένανδρος)

4. Σιγάν άμεινον τασχρά [Καλύτερα να σιωπά κανείς τα κακά] (Ευριπίδης)

5. Ειδώς σίγα [Και να ξέρεις κάτι, καλύτερα να σιωπάς] (Σόλων)

6. Κρείττον σιωπάν εστίν ή λαλείν μάτην (Φιλονίδης)

7. Ουδείς ανόητος γνωρίζει πότε πρέπει να σιωπά (Αρίστιππος)

8. Ουδέν σιωπής εστί χρησιμώτερον [Τίποτε δεν είναι χρησιμότερο από την σιωπή] (Μένανδρος)

9. Μόνη σιγή, μεταμέλειαν ου φέρει (Μένανδρος)

10. Η πολυλογία πολλά σφάλματα έχει, το δε σιγάν ασφαλές (Απολλώνιος)

Βίβλου

11. “Αναστάς ο αρχιερεύς είπεν αυτώ, ουδέν αποκρίνη; τι ούτοι σου καταμαρτυρούσιν; ο δε Ιησούς εσιώπα” (Ματθ. 26,62-63)

12. “Είπε δε ο Κύριος δι’ οράματος εν νυκτί τω Παύλω. Μη φοβού, αλλά λάλει και μη σιωπήσης, διότι εγώ ειμι μετά σου” (Πράξεις 18,9-10)

Διαφόρων (και αποσπάσματα βιβλίων)

13. Η σιωπή είναι ο ναός της συνέσεως (Γρηγόριος Ε’)

14. Η σιωπή διδάσκεται από τους φλύαρους (Τσβάιχ)

15. Διά τούτο δύο ώτα έχομεν, στόμα δε εν, ίνα πλείω μεν ακούωμεν, ήττονα δε λέγωμεν

16. Οι άνθρωποι γεννιώνται με δύο μάτια και μια γλώσσα, για να βλέπουν δυό φορές περισσότερα απ’ όσα λένε (Φραγκλίνος)

17. Η λογική μόνο διδάσκει τη σιωπή, η καρδιά διδάσκει να ομιλούμε (Ρίχτερ)

18. Σώπα, δάσκαλε, ν’ ακούσουμε το πουλί (Νίκος Καζαντζάκης)

19. Τον άνθρωπο πρέπει να τον κρίνει κανείς όχι μόνο από τον τρόπο με τον οποίο ομιλεί, αλλά και από τον τρόπο με τον οποίο σιωπά (Σαίξπηρ)

20. Η σιωπή είναι χρυσός

21. Η ωραιότερη εκδίκηση είναι η σιωπή (Σαίξπηρ)

22. Η σιωπή δεν κάνει ποτέ γκάφες (Μπέρναρ Σω)

23. Τα λίγα λόγια ζάχαρη και τα καθόλου μέλι [Παροιμία]

24. Ο λόγος είναι ασήμι, η σιωπή από μάλαμα

25. Η σοφία αποστρέφεται τη σιωπή, αλλά η σιωπή αναπληρώνει τη σοφία (Βεάκης)

26. Η τέχνη του να μιλάς ωραία προϋποθέτει γνώση της σιωπής

27. Η σιωπή είναι γλώσσα της ακοής

28. Η σιωπή είναι μια εύγλωττη φωνή

29. Υπάρχει μια ευφράδεια στη σιωπή, η οποία είναι πιο διαπεραστική από την ομιλία (Γκαίτε)

30. Η σιωπή σπουδάζεται κατόπιν πολλών ατυχημάτων της ζωής (Σενέκας)

31. Ισθι μάλλον ιχθύος αφωνότερος ή κορώνης λαλίστερος

32. Κρείττον σιωπάν ή λαλείν ά μη πρέπει

33. Ο εγκαίρως σιγών κρείττων του ακαίρως λαλούντος

34. Πολλοίς απόκρισις η σιωπή τυγχάνει

35. Σιγή ποτ’ εστίν αιρετωτέρα λόγου

36. Εκείνοι που μας έμαθαν να ομιλούμε, λησμόνησαν να μας μάθουν και να σιωπούμε (Γκαίτε)

37. Επειτ’ από το λόγο, η σιωπή είναι η μεγαλύτερη δύναμη στον κόσμο (Λακονταίρ)

38. Ποιος φωνάζει, ποιός πληγώνει την σιωπή, τι να θέλει να μου πει (Στίχοι ελληνικού τραγουδιού)

39. Η σιωπή αντί της διαμαρτυρίας είναι μια αμαρτία που μας κάνει δειλούς [To sin by silence when we should protest makes cowards out of men] (Ella Wheeler Willcox / Από την εισαγωγή του κινηματογραφικού έργου “JFK”)

40. Εσύ μου, εγώ σου. Οι λέξεις άδειασαν πια! Συμπληρώνονται από την σιωπή

41. Φλυαρεί η Σιωπή μας!... (Σ.Γ.Λ.)

42. Τα σχολεία διδάσκουν το μάθημα της ομιλίας, τα νοσοκομεία το μάθημα της σιωπής και οι εκκλησίες το μάθημα της σιωπηλής ομιλίας που λέγεται προσευχή (Ιάσων Ευαγγέλου)

43. Ο άνθρωπος γεμίζει με τη σιωπή και αδειάζει με το λόγο (Ιάσων Ευαγγέλου)

44. Η σιωπή –η βαθύτερη έκφραση του ανθρώπου- είναι η ίδια η αιωνιότητα που ο λόγος τρομάζει να τη συλλαβίσει (Ιάσων Ευαγγέλου)

45. Ο λόγος χρησιμοποιεί σαν όργανο τη γλώσσα. Η σιωπή, τα μάτια (Ιάσων Ευαγγέλου)

46. Η σιωπή είναι πάντοτε υπέρ των ανοήτων, μόνο που οι ανόητοι δεν είναι πάντοτε υπέρ της σιωπής (Ιάσων Ευαγγέλου)

47. Στην αγωγή της σιωπής, οι άνθρωποι είναι αυτοδίδακτοι. Γι΄αυτό γνωρίζουν τόσο λίγα γι’ αυτή την μεγάλη ηθική επιστήμη (Ιάσων Ευαγγέλου)

48. Ανάμεσα στα πολεμικά όπλα, δεν πρέπει να συγκαταλέγουμε μονάχα τη γλώσσα αλλά και τη σιωπή (Ιάσων Ευαγγέλου)

49. Η σιωπή είναι μητέρα της προσευχής, κρίση της πύλης του ουρανού και κλειδί του παραδείσου

50. Σιωπή: Η εύγλωττη έκφραση του ανέκφραστου (Από αφίσσα στον δρόμο, περί διαλογισμού).

51. Πολλές φορές μετενόησα επειδή μίλησα, αλλά ποτέ επειδή σιώπησα (Σαίξπηρ)

52. Οι ψυχές ζυγίζουν μες στη σιγή όπως το χρυσάφι και το ασήμι ζυγίζουν στο καθαρό νερό και τα λόγια που προφέρουμε δεν έχουν νόημα παρά χάρη στη σιγή που τα περιβάλλει (Μαίτερλιγκ)

53. Δεν ξέρουμε ούτε κατανοούμε το παραμικρό για το πνεύμα μας. Αν θέλεις να πεις τίποτα γι` αυτό, καλύτερα θα `ταν να μείνεις σιωπηλός [Φ.Ο. Αττάρ, Το συνέδριο των πουλιών]

54. Τίποτα δεν είναι πιο οικείο από την τη σιωπή. Αισθανόταν πως αν παρέμεναν σιωπηλοί για πολύ, τα πάντα θα μπορούσαν να τακτοποιηθούν ανάμεσά τους [Γκράχαμ Γκρην, Ο 10ος άνθρωπος]

55. Κάποια στιγμή οι λέξεις αδειάζουν... Η σιωπή τις αναπληρώνει προεκτείνοντάς τες πέρα κι από το πιο ακραίο σημείο που μπορεί να φτάσει ο λόγος [Νέστορα Μάτσα, Φάκελλος Πυθαγόρα, Πρόπλασμα μεταφυσικής βιογραφίας]

56. Υπάρχουν μερικά πράγματα που χάνουν την αξία τους όταν μιλάς [Dion Fortune, Η ιέρεια της θάλασσας]

57. Μέσα στη σιγή υπάρχει μια μια περίεργη δύναμη, σκεφτόμαστε τα ίδια πράγματα χωρίς να λέμε ούτε λέξη κι όμως ο ένας γνώριζε τις σκέψεις του άλλου. Οταν λείπουν τα λόγια τα πράγματα παραμένουν σε κάποια άλλη μαγική διάσταση. Με την πρώτη λέξη τα πάντα χάνονται [Dion Fortune, Η ιέρεια της θάλασσας]

58. Δεν ανοίγω το στόμα μου παρά μόνο όταν δεν έχω τι να πω [Κατερίνα Χριστοδούλου, Κι άλλα... μεζεδάκια]

59. Είναι κάποια δράματα με σφραγισμένα χείλη (Παλαμάς) [Το μυθιστόρημα των τεσσάρων)

60. Η σιωπή τους ήταν μια άφωνη συνέχεια της κουβέντας που έκανε η μια ψυχή και την άκουγε η άλλη. Την καταλάβαινε και απαντούσε με τη δική της σιωπή (Στρ. Μυριβήλης) [Το μυθιστόρημα των τεσσάρων]

61. Στο Σύμπαν της Σιωπής, ψάχνω για Εκείνον που υπάρχει, αλλά έχασα μέσα στη φρίκη των γεγονότων: Τον Θεό [Διαμαντή Φλωράκη, Το Σύνδρομο του Χάους]

62. Μια συνετή κι επιφυλακτική σιωπή είναι το περίβλημα της σοφίας [Ουμπέρτο Εκο, Το νησί της προηγούμενης ημέρας]

63. Δύο ερωτευμένες καρδιές που κοιτάζονται λένε περισσότερα πράγματα απ' όσα θα 'λεγαν σε μια ολόκληρη μέρα όλες οι γλώσσες αυτού του κόσμου [Ουμπέρτο Εκο, Το νησί της προηγούμενης ημέρας]

64. Ας μπορούσα να περάσω όλο το ταξίδι τούτο αμίλητος! Μια κούρα πυθαγόρεια. Να καθαρίσω απ' όλα τα λόγια που άκουσα και είπα, ν' αφήσω τη σιωπή ν' απλωθεί δροσάτη, καταπράσινη, σαν περιπλοκάδα στα σωθικά μου! Μα οι άνθρωποι είναι κοπάδι, δε σε αφήνουν. Ζητούν να πιαστούν ο ένας από τον άλλον, ν' ακουμπήσουν σαν τα πρόβατα λαιμό με λαιμό. Φοβούνται τη σιωπή. Η φλυαρία μονάχα μπορεί να στερεώσει την καρδιά τους [Νίκου Καζαντζάκη, Ταξιδεύοντας: Ιαπωνία -Κίνα]

65. Τα πολλά λόγια της σιωπής [Προμετωπίδα στο Αγγελική Μεϊμάρη, Μια ιστορία μόνο για χρώματα]

66. Ήταν και για τους δυο μας, ένα καλό λιμάνι η σιωπή, στην αποβάθρα του οποίου ξεφορτώναμε χιλιάδες σκέψεις [Ο άνθρωπος που δεν χρειαζότανε κανέναν]

67. Οι σιωπές της ήξεραν να γίνονται πυξίδες σε θαλασσοταραχή, φανάρι σε σκοτεινά, χαμένα μονοπάτια. Ηταν φορές που τη γύρευε γι’ αυτές ακριβώς τις σιωπές της. Για τον τρόπο που θα την κοιτάξει χωρίς να μιλά, για τη σιγαλιά της που θα της υποδείξει τι θα προσέξει [Μάρω Βαμβουνάκη, Οι παλιές αγάπες πάνε στον Παράδεισο]

68. Κατάλαβα άλλη μία φορά πόσα λίγα πράγματα μπορεί να πει κανείς με τα λόγια. Και όμως οι άνθρωποι, ακόμα και οι σοφοί και οι μορφωμένοι, νομίζουν πως με λόγια μπορούν να εκφράσουν τη φύση του Θεού [Μίκα Βαλτάρι, Ο Μαύρος Άγγελος]

69. Ράψε τα χείλη σου και μη ρωτάς τίποτα για τον ύψιστο ουρανό του θρόνου του Θεού. Κανείς δεν γνωρίζει πραγματικά την ουσία του ατόμου του Θεού -ρώτα όποιον θέλεις [Φ.Ο. Ατττάρ, Το συνέδριο των πουλιών]

70. Ολες οι προσευχές που εκφράζονται με λόγια είναι σαν το άχυρο σε σύγκριση με το πολύτιμο ψωμί [Δημοσθένη Σαβράμη, Ο Ιησούς επιζεί των δολοφόνων του]

71. Εχω την εντύπωση ότι μιλούσε μόνο επειδή φοβότανε την προοπτική της σιωπής [Τζων Μπάνβιλ, Το βιβλίο της αλήθειας]

72. -Η θα διαλέξεις τη σιωπή για να μη χάσεις τη βολή σου, την ησυχία σου, ή θα αντιδράσεις, θα αντισταθείς, θα αγωνιστείς σε όλα αυτά τα αποτρόπαια, τα εφιαλτικά που γίνονται για σένα, υποτίθεται, αλλά χωρίς εσένα. –Θα μιλήσω. Η σιωπή είναι φυγή, λιποταξία. –Καλά πάμε. Η σιωπή, η αδιαφορία, η απάθεια αντίκρυ στη θέα του κόσμου μας δεν ταιριάζει σ’ ένα παιδί, σ’έναν νέο όπως εσύ. –Θα διαλέξω την ελευθερία να πω όχι, αρνούμαι θα πω σ’ αυτήν την απάνθρωπη ανθρωπότητα [Αντώνης Σαμαράκης, Εν ονόματι]

73. Σε ένα γραπτό πολιτισμό οι σιωπές των ανθρώπων αξίζουν όσο και τα λόγια τους, αλλιώς για ποιο λόγο μια εικόνα να αξίζει όσο χίλιες λέξεις; Όλοι γνωρίζουν το σήμα, το ιδεόγραμμα που ενώνει, εκεί που τα λόγια χωρίζουν [Αναστάσης Βιστωνίτης, Το ρόδο και ο λωτός]