“Με τόσα ψέματα που ντύθηκαν οι λέξεις”…

«Έχετε προσέξει ότι αυτόν τον αιώνα όλα γίνονται πιο πραγματικά, ότι αποκαλύπτουν τον πραγματικό τους εαυτό; Ο στρατιώτης γίνεται επαγγελματίας δολοφόνος, η πολιτική έγκλημα, το κεφάλαιο επιχείρηση εξόντωσης ανθρώπων εξοπλισμένη με κρεματόρια, ο νόμος κανόνας βρόμικων παιχνιδιών, η παγκόσμια ελευθερία φυλακή των λαών, ο αντισημιτισμός Άουσβιτς, το εθνικό αίσθημα γενοκτονία. Ο αιώνας μας είναι δίχως την παραμικρή αμφιβολία ο αιώνας της αλήθειας. Ωστόσο από καθαρή συνήθεια τα ψεύδη συνεχίζονται, παρόλο που η πρόθεση γίνεται αντιληπτή από όλους. Όταν κραυγάζουν “αγάπη”, όλοι ξέρουν ότι έφτασε η ώρα της δολοφονίας. Όταν κραυγάζουν “νόμος”, κυβερνά η ληστεία και η κλοπή»

[Απόσπασμα από το βιβλίο του Ίμρε Κέρτες “Εγώ, ένας άλλος”, που διαβάσαμε πρόσφατα, χάρη και με αφορμή μια παλιά σχετική πρόταση της e-φίλης συν-blogger Roadartist, εδώ: http://roadartist.blogspot.gr/2011/09/blog-post_28.html. Από το ίδιο βιβλίο, δύο ακόμα ιδιαίτερα, κατά τη γνώμη μας, αποσπάσματα:]

«“Δεν είμαι διατεθειμένος να περιφέρομαι με μια λυτρωμένη ψυχή σε έναν κόσμο που δεν μπορεί να λυτρωθεί” λέει ο Μπούμπερ (τσιτάτο από τον Έρβιν Νάγκι Βάλι)»

«Τον τελευταίο καιρό δεν βλέπω πια μεγάλα προφητικά όνειρα. Κοιμάμαι μάταια και ξυπνάω άσκοπα. Αυτό το ατέλειωτο κενό, όταν παρέρχεται κάποιο συναίσθημα. Όταν έχεις διαβάσει μέχρι τέλους ένα μεγάλο βιβλίο στον κόσμο του οποίου έχεις φωλιάσει. Όταν τελειώνεις μια ερωτική σχέση. Όταν δεν σου έρχεται η έμπνευση που θα σε κεντρίσει. Τότε αισθάνεσαι, βλέπεις ξαφνικά τον κόσμο δίχως σκοπό, δίχως λαχτάρα, θέληση και άλλους χειρισμούς, απλώς έτσι όπως είναι, σαν κι αυτό που είναι.  Βιώνεις τη δυστυχία σου και καταλαβαίνεις ότι αυτό το κενό του κόσμου είναι κατά κάποιο τρόπο δικό σου έργο»

[Αγαπητή Roadartist, ευχαριστούμε! Και μόνο γι’ αυτά τα αποσπάσματα άξιζε που διαβάσαμε αυτό το βιβλίο -  που ΔΕΝ είναι τα μόνα, πιστέψτε με!...]

Kertész, Imre, 1929-. Εγώ, ένας άλλος: Αφήγημα / Ίμρε Κέρτες · μετάφραση Γιώτα Λαγουδάκου. - 1η έκδ. - Αθήνα : Εκδόσεις Καστανιώτη, 2002. - 136σ. · 21x14εκ. - (Συγγραφείς απ' όλο τον Κόσμο)

Γλώσσα πρωτοτύπου: ουγγρικά (μετάφραση από τα γερμανικά)

Τίτλος πρωτοτύπου: Valaki más. A változás krónikája

ISBN 960-03-3455-2, ISBN-13 978-960-03-3455-5 (Μαλακό εξώφυλλο) [Κυκλοφορεί]

Πώς να βρεις την αλήθεια

Ευχαριστώ τον αποστολέα του παρακάτω:

Πώς να βρεις την αλήθεια

Μην περιμένεις ποτέ να βρεις την Αλήθεια…

· ...άν δεν φορτώθηκες τα βάρη των άλλων

· ...άν δεν δέχτηκες την ατίμωση των άλλων

· ...άν δεν σκότωσες την υπερηφάνεια σου

· ...άν δεν μαχαίρωσες την 'λογική' σου

· ...άν δεν τα έπαιξες όλα για όλα στη ζωή σου

· ...άν δεν γεννάς συνέχεια

· ...άν δεν είσαι ζητιάνος του Απείρου

· ...άν δεν χρειάστηκε σφίγγοντας τα δόντια να προχωράς συνέχεια

· ...άν δεν γύμνασες το μάτι σου να βλέπει πιο πάνω κι από τα άστρα

· ...άν δεν βούλωσες τ' αυτιά σου στους βολεμένους άμβωνες και αυτόκλητους 'σωτήρες'

· ...άν δεν γκρεμίζεις και δεν κτίζεις ασταμάτητα

· ...άν δεν κατάλαβες ότι όλη η ΖΩΗ είναι ένας ΠΟΛΕΜΟΣ"

Τα φίλτρα του Σωκράτη

Λέγεται ότι μια μέρα, ενώ ο Σωκράτης έκανε τη βόλτα του στην Ακρόπολη, συνάντησε κάποιον γνωστό του, ο οποίος του ανακοίνωσε ότι έχει να του πει κάτι πολύ σημαντικό που άκουσε για κάποιον από τους μαθητές του. Ο Σωκράτης του είπε ότι θα ήθελε, πριν του πει τι είχε ακούσει, να του κάνει τρεις ερωτήσεις.

-Τρεις ερωτήσεις; ρώτησε με απορία ο άλλος.

-Ναι, πριν μου πεις τι άκουσες για το μαθητή μου θα ήθελα να κάτσουμε για ένα λεπτό να φιλτράρουμε αυτό που θέλεις να μου πεις. Το πρώτο φίλτρο είναι αυτό της αλήθειας. Είσαι εντελώς σίγουρος ότι αυτό που πρόκειται να μου πεις είναι αλήθεια;

-Ε…. όχι ακριβώς, απλά άκουσα να το λένε…

-Μάλιστα άρα δεν έχεις ιδέα αν αυτό που θέλεις να μου πεις είναι αλήθεια ή ψέματα.

-Ας δοκιμάσουμε τώρα το δεύτερο φίλτρο αυτό της καλοσύνης. Aυτό που πρόκειται να μου πεις για τον μαθητή μου είναι κάτι καλό;

-Καλό; Όχι το αντίθετο μάλλον…

-Άρα, συνέχισε ο Σωκράτης θέλεις να πεις κάτι κακό για τον μαθητή μου
αν και δεν είσαι καθόλου σίγουρος ότι είναι αλήθεια.

Ο άλλος έσκυψε το κεφάλι από ντροπή και αμηχανία.

-Παρόλα αυτά συνέχισε ο Σωκράτης μπορεί ακόμα να με ενδιαφέρει τι έχεις να πεις γιατί υπάρχει και το τρίτο φίλτρο. Το φίλτρο της χρησιμότητας. Είναι αυτό που θέλεις να μου πεις για τον μαθητή μου κάτι που μπορεί να μου φανεί χρήσιμο σε κάτι;

-Όχι δεν νομίζω…

-Άρα λοιπόν αφού αυτό που θα μου πεις δεν είναι ούτε αλήθεια, ούτε καλό ούτε χρήσιμο, γιατί θα πρέπει να το ακούσω;

Ο συνομιλητής του Σωκράτη έφυγε ντροπιασμένος, έχοντας πάρει ένα καλό μάθημα…