«Διεθνής Διαφάνεια: Ο δεκάλογος του ενεργού πολίτη κατά της διαφθοράς»

 Ο ΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΕΝΕΡΓΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ

ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΠΑΝΤΟΥ

Στην Ελλάδα του χθες θεμελιώθηκε η δημοκρατία στο πνεύμα της νομιμότητας.

Στην Ελλάδα του σήμερα, η διαφθορά και η έλλειψη νομιμότητας, εμποδίζει την κοινωνία μας να προχωρήσει στο μέλλον του αναπτυγμένου κόσμου ώριμη, πολιτισμένη και ανταγωνιστική. Στο σύνολο που λειτουργεί αρμονικά, το κέρδος μοιράζεται σε όλους.

Η νομιμότητα συμφέρει.

            Όλοι καθημερινά συναντούμε, αντιμετωπίζουμε, υφιστάμεθα και υποφέρουμε από την διαφθορά. Χρειάζεται αλλαγή νοοτροπίας. Η Διεθνής Διαφάνεια και όλοι οι ενεργοί πολίτες μαζί προχωρούν στα μικρά βήματα που θα οδηγήσουν στο μεγάλο άλμα.

1. Οι αρχές του δικαίου μάς διασφαλίζουν την δίκαιη κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη και την Δημοκρατία. Υπακούμε στους νόμους πάντοτε και παντού, απαιτώντας να τους τηρούν και οι πάντες γύρω μας.

2. Δεν κλείνουμε τα μάτια στις παρανομίες. Αν ανεχτούμε τις μικρές πράξεις διαφθοράς, οι εξελιγμένες μορφές τους θα κυριαρχήσουν ως μέθοδοι και νοοτροπίες. Προωθούμε τη διαφάνεια παντού.

3. Ενεργούμε αμερόληπτα, κρίνουμε με τη λογική. Η αξία του καθενός δεν εξαρτάται ούτε από την καταγωγή ούτε από τη συγγένεια ούτε από την παρέα.

4. Δεν φοροδιαφεύγουμε, δεν ξεπλένουμε χρήμα. Η συμβολή προς το κοινωνικό σύνολο ανταποδίδει οφέλη στον καθένα μας σε κάθε τμήμα της κοινής μας καθημερινότητας.

5. Η πληροφορία είναι κοινό μας αγαθό. Δεν την αποκρύπτουμε, ούτε την «κατασκευάζουμε» για να εξυπηρετήσουμε συμφέροντα. Ενημερωνόμαστε και σκεφτόμαστε.

6. Καταγγέλλουμε τα κακώς κείμενα και προστατεύουμε τη διαμαρτυρία. Οι «ομαδούλες» επικρατούν γιατί οι πολίτες δεν μιλούν. Απαιτούμε επιμερισμό ευθυνών και δικαιούμαστε να μας λογοδοτούν.

7. Ελέγχουμε τις λειτουργίες της δημόσιας διοίκησης, της δικαιοσύνης και των επιχειρήσεων. Αποτελούν κομμάτι της ζωής μας καθημερινά. Επαγρυπνούμε για τη διαφθορά και διεκδικούμε την πληροφόρηση. Δικαιούμαστε να μαθαίνουμε.

8. Συνεργαζόμαστε με τους συμπολίτες αλλά και με οργανισμούς που προωθούν τη συμμετοχή και το ενδιαφέρον για τη διαφάνεια. Συλλογικά και συντονισμένα, η πεποίθησή μας γίνεται απαίτηση.

9. Εκπαιδεύουμε τους νέους και τα παιδιά, τους μαθαίνουμε ότι η διαφθορά δεν είναι «μαγκιά». Με δημόσιες συζητήσεις και εκστρατείες για την καταπολέμηση της διαφθοράς, αλλάζουμε νοοτροπία.

10. Κάνουμε πράξη το Δεκάλογο για τη Διαφάνεια, γιατί πιστεύουμε ότι δεν πρέπει να αδιαφορούμε άλλο πια. Το ζητούμενό μας είναι η εξέλιξη στην πολιτική, την οικονομία, την κοινωνία.

ΠΗΓΗ:

www.transparency.gr

«Μανιφέστο υπέρ των λευκών ψηφοδελτίων» [Από το blog “Τα λευκά δεν είναι άκυρα”]

Πριν από είκοσι ημέρες, στις 17.6.2011, ένα νέο ιστολόγιο, με το όνομα “Τα λευκά δεν είναι άκυρα” ανέτειλε στην μπλογκόσφαιρα. Πρώτη (και μοναδική μέχρι σήμερα) ανάρτησή του ήταν το…

Μανιφέστο υπέρ των λευκών ψηφοδελτίων

Αγαπητοί φίλοι και συμπολίτες

Είναι γνωστό σε όλους ότι κατά τη διαλογή των ψήφων, μετά από κάθε εκλογική διαδικασία, αρχικώς, κατά το άνοιγμα των φακέλων μετά την εξαγωγή τους από την κάλπη, αριθμούνται χωριστά οι λευκές και χωριστά οι άκυρες ψήφοι. Στη συνέχεια, όμως, όπως επίσης όλοι γνωρίζουμε, λευκές και άκυροι ψήφοι προστίθενται και το άθροισμά τους αφαιρείται από τον συνολικό αριθμό των ψηφισάντων, ώστε να προκύψει ο αριθμός των "έγκυρων" ψήφων, αυτών δηλαδή που, τελικώς, έχουν, πρακτικά, "αξία" και βαρύτητα. Προκύπτει σαφώς, λοιπόν, ότι κατ’ ουσίαν τα λευκά ψηφοδέλτια εξισώνονται – εξομοιώνονται με τα άκυρα ψηφοδέλτια.

Αυτή η πρακτική, την οποία έχουμε ως πολίτες σιωπηρά αποδεχθεί με την απουσία αντίδρασης μας, δεν είναι απλά λανθασμένη. Είναι και αντιδημοκρατική. Και εξηγούμαστε.

Κάποιοι πολίτες ψηφίζουν το ψηφοδέλτιο συγκεκριμένων κομμάτων είτε επειδή συντάσσονται αναφανδόν υπέρ τους είτε επιλέγοντάς τα με βάση την αρχή "το μη χείρον βέλτιστον".

Κάποιοι άλλοι πολίτες εκφράζουν τη δυσαρέσκεια και αποδοκιμασία τους "ακυρώνοντας" συνειδητά τα ψηφοδέλτια. (Η περίπτωση των ακουσίως άκυρων ψηφοδελτίων είναι σαφώς διαφορετική και δεν μας απασχολεί εδώ).

Τέλος, κάποιοι άλλοι πολίτες αποφασίζουν, συνειδητά, "να ρίξουν λευκό". Οι πολίτες αυτοί δεν θέλουν να θεωρηθεί άκυρη η ψήφος τους [άλλωστε, το γεγονός ότι το λευκό ψηφοδέλτιο τους δίδεται, μαζί με τα ψηφοδέλτια των κομμάτων, από την εφορευτική επιτροπή, σημαίνει εξ ορισμού πως και η επιλογή του λευκού λογίζεται ως μία έγκυρη έκφραση γνώμης!] Σε διαφορετική περίπτωση θα ακύρωναν, εξίσου συνειδητά, τα ψηφοδέλτια. Είναι προφανές ότι οι συγκεκριμένοι πολίτες, επιλέγοντας το λευκό ψηφοδέλτιο, θέλουν να στείλουν κάποιο συγκεκριμένο μήνυμα προς τους υποψηφίους βουλευτές ή/και τα κόμματα, ότι δηλαδή τους απορρίπτουν όλους για τις πολιτικές επιλογές ή για τις συμπεριφορές τους, για την κούφια γλώσσα τους, για την ανικανότητά τους στην αντιμετώπιση των προβλημάτων ολόκληρης της χώρας ή της συγκεκριμένης εκλογικής περιφέρειας, για την ανάμειξή τους σε σκάνδαλα κ.λπ.

Οι εκλογείς αυτοί δεν είναι, βέβαια, και σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να θεωρηθούν "μη ενεργοί" ή "μη συνειδητοποιημένοι" πολίτες. Εάν ήταν τέτοιοι, άλλωστε, προφανώς δεν θα έμπαιναν καν στον κόπο να πάνε να ψηφίσουν, αλλά θα επέλεγαν να κάνουν κάτι άλλο, για παράδειγμα… να πάνε εκδρομή, για μπάνιο κλπ...

Η εξομοίωση, λοιπόν, των λευκών ψηφοδελτίων με τα άκυρα και ο μη καταλογισμός των λευκών στις έγκυρες ψήφους είναι μία πράξη βαθύτατα αντιδημοκρατική, γιατί περιφρονεί τους πολίτες που θεωρούν ότι κανένα κόμμα δεν είναι άξιο ή ικανό να κυβερνήσει, ή έστω να επιβραβευθεί με την ψήφο τους.

Όταν η Ελληνική πολιτεία καταχωρίζει τα ψηφοδέλτια υπέρ του Α ή Β ή Γ κλπ. κόμματος στα έγκυρα (εφ' όσον έχουν τις προϋποθέσεις εγκυρότητας), το κάνει βασιζόμενη στη δημοκρατική αρχή του σεβασμού της γνώμης των πολιτών και του δικαιώματος των να εγκρίνουν και να απορρίπτουν τα διάφορα κόμματα. Οι πολίτες που ρίχνουν "λευκό", απορρίπτοντας όλα τα κόμματα, έχουν και αυτοί το δικαίωμα, με βάση τη δημοκρατική αρχή της ισοπολιτείας, να γίνει σεβαστή η απόφαση τους και να "μετρήσει" η ψήφος τους, καταχωριζόμενη στα έγκυρα ψηφοδέλτια και έχοντας επίδραση στο εκλογικό αποτέλεσμα και την εξ αυτού απορρέουσα σύνθεση του κοινοβουλίου .

Επιπλέον, η τρέχουσα πρακτική έχει μια σημαντική παρενέργεια για την πολιτική ζωή του τόπου. Η γνώση ότι η λευκή ψήφος ουσιαστικά ακυρώνεται και δεν λαμβάνεται υπ’ όψη για το εκλογικό αποτέλεσμα, εξωθεί τους δυσαρεστημένους πολίτες στην αποχή από τις εκλογές και στην αποπολιτικοποίηση τους. Η απομάκρυνση των πολιτών από την εκλογική διαδικασία, θεμελιώδη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος, συνιστά αυτονόητα υποβάθμιση και διάβρωση της δημοκρατίας.

Για τους παραπάνω λόγους, και προς αποκατάσταση των δημοκρατικών αρχών της ισονομίας και της ισοπολιτείας, προτείνουμε τα εξής:

1. Οι λευκές ψήφοι να λογίζονται ως έγκυρες.

2. Από το σύνολο των βουλευτικών εδρών να αφαιρούνται τόσες έδρες, όσες θα καταλάμβανε ένα κόμμα με εκλογικό ποσοστό ίσο με αυτό των λευκών ψηφοδελτίων, με βάση τον εκάστοτε ισχύοντα εκλογικό νόμο.

π.χ. Έστω ότι το ποσοστό των λευκών ψηφοδελτίων στις εκλογές είναι 5% . Εάν με βάση τον εκλογικό νόμο ένα κόμμα με ποσοστό 5% θα έβγαζε, έστω, 15 βουλευτές, τότε η Βουλή που προκύπτει στο συγκεκριμένο παράδειγμα πρέπει να έχει 300-15=285 βουλευτές. Οι εκλογικές περιφέρειες, από τις οποίες θα αφαιρεθούν οι 15 έδρες επιλέγονται, πάλι, με βάση τα ποσοστά των λευκών στις διάφορες εκλογικές περιφέρειες και τις διατάξεις του εκλογικού νόμου για την κατανομή των εδρών.

Αγαπητοί φίλοι και συμπολίτες

Η πατρίδα μας βρίσκεται σε μία ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο της ιστορίας της και, πέρα από την αδιαμφισβήτητα πρωταρχική και τεράστια ευθύνη που φέρνουν γι’ αυτό οι εξαχρειωμένοι και ανίκανοι πολιτικοί μας, ίσως φταίμε και εμείς που απεμπολήσαμε το δικαίωμα και την υποχρέωση να είμαστε ενεργοί πολίτες, περιοριζόμενοι, για δεκαετίες, να φροντίζουμε αποκλειστικώς τα του οίκου μας. Αναμφισβήτητα η αναγνώριση των λευκών ψηφοδελτίων καθεαυτή, δεν θα λύσει τα προβλήματα του τόπου. Πιστεύουμε, όμως, ότι είναι ένα σημαντικό βήμα αναβάθμισης της δημοκρατίας στη χώρα που τη γέννησε, που θα ενδυναμώσει την ισχύ των πολιτών και θα τους δώσει τη δυνατότητα να στέλνουν ηχηρά μηνύματα αποδοκιμασίας στους πολιτικούς, όταν χρειάζεται.

ΚΙΝΗΣΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΤΩΝ ΛΕΥΚΩΝ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΩΝ

Όσοι συμφωνείτε με την παραπάνω πρότασή μας μπείτε στην ιστοσελίδα http://www.petitiononline.com/leyka/petition.html για να υπογράψετε το σχετικό αίτημα.

Εναλλακτικά, μπορείτε να επισκεφθείτε τη διεύθυνση https://rapidshare.com/files/1794345087/leyka.pdf, να πατήστε στο γκρι πλαίσιο “free download” που βρίσκεται δεξιά στη μέση, να αναμείνετε 10’’ και στη συνέχεια, ξαναπατώντας το ίδιο πλαίσιο (που πλέον έχει γίνει πράσινο και γράφει “download now”), να κατεβάσετε το κείμενο του αιτήματος, υπό μορφή pdf, να το εκτυπώσετε και να το διακινήσετε σε συγγενείς, φίλους και γνωστούς για συλλογή υπογραφών, στο τέλος δε να το ταχυδρομήσετε στην Τ.Θ.3239, Αθήνα 10210.-

ΠΗΓΗ:

http://taleykadeneinaiakyra.blogspot.com/2011/06/blog-post.html

«10 στρατηγικές χειραγώγησης»

Αναδημοσιεύουμε από το blog “Rodia Mixer”, αυτό που διαβάσαμε εκεί στις 12।6.2011:

10 στρατηγικές χειραγώγησης

1. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΣΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ

Το θεμελιώδες στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου είναι η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής που έγκειται στην εκτροπή της προσοχής του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και τις αποφασισμένες από τις οικονομικές και πολιτικές ελίτ αλλαγές μέσω της τεχνικής του κατακλυσμού συνεχόμενων αντιπερισπασμών και ασήμαντων πληροφοριών. Η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής είναι επίσης απαραίτητη για να μην επιτρέψει στο κοινό να ενδιαφερθεί για απαραίτητες γνώσεις στους τομείς της επιστήμης, της οικονομίας, της ψυχολογίας, της νευροβιολογίας και της κυβερνητικής. «Διατηρήστε την προσοχή του κοινού αποσπασμένη, μακριά από τα αληθινά κοινωνικά προβλήματα, αιχμάλωτη θεμάτων που δεν έχουν καμία σημασία. Διατηρήστε το κοινό απασχολημένο, τόσο πολύ ώστε να μην έχει καθόλου χρόνο για να σκεφτεί - πίσω στο αγρόκτημα, όπως τα υπόλοιπα ζώα» (απόσπασμα από το κείμενο: Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).

2. ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΛΥΣΕΩΝ

Αυτή η μέθοδος καλείται επίσης «πρόβλημα-αντίδραση-λύση». Δημιουργείται ένα πρόβλημα, μια προβλεφθείσα «κατάσταση» για να υπάρξει μια κάποια αντίδραση από τον κόσμο, με σκοπό αυτός ο ίδιος να ορίσει τα μέτρα που η εξουσία θέλει να τον κάνει να δεχτεί. Για παράδειγμα: Αφήνεται να ξεδιπλωθεί και να ενταθεί η αστική βία ή οργανώνονται αιματηρές επιθέσεις που αποσκοπούν στο να απαιτήσει ο κόσμος νόμους ασφαλείας και πολιτικές εις βάρος της ελευθερίας. Ή ακόμα: Δημιουργούν μία οικονομική κρίση ώστε να γίνει αποδεκτή ως αναγκαίο κακό η υποχώρηση των κοινωνικών δικαιωμάτων και η διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών.

3. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΑΚΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

Για να γίνουν αποδεκτά τα διάφορα απαράδεκτα μέτρα, αρκεί η σταδιακή εφαρμογή τους, λίγο λίγο, επί συναπτά έτη. Κατά αυτόν τον τρόπο επιβλήθηκαν τις δεκαετίες του ΄80 και ΄90 οι δραστικά νέες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες (νεοφιλελευθερισμός): ανύπαρκτο κράτος, ιδιωτικοποιήσεις, ανασφάλεια, ελαστικότητα, μαζική ανεργία, μισθοί που δεν εξασφαλίζουν ένα αξιοπρεπές εισόδημα, τόσες αλλαγές που θα είχαν προκαλέσει επανάσταση αν είχαν εφαρμοστεί μονομιάς.

4. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΝΑΒΟΛΗΣ

Ένας άλλος τρόπος για να γίνει αποδεκτή μια αντιλαϊκή απόφαση είναι να την παρουσιάσουν ως «επώδυνη και αναγκαία», εξασφαλίζοντας τη συγκατάβαση του λαού τη δεδομένη χρονική στιγμή και εφαρμόζοντάς τη στο μέλλον. Είναι πιο εύκολο να γίνει αποδεκτή μια μελλοντική θυσία απ' ό,τι μία άμεση. Κατά πρώτον επειδή η προσπάθεια δεν καταβάλλεται άμεσα και κατά δεύτερον επειδή το κοινό, η μάζα, πάντα έχει την τάση να ελπίζει αφελώς ότι «τα πράγματα θα φτιάξουν στο μέλλον» και ότι οι απαιτούμενες θυσίες θα αποφευχθούν. Αυτό δίνει περισσότερο χρόνο στο κοινό να συνηθίσει στην ιδέα των αλλαγών και να τις αποδεχτεί με παραίτηση όταν φτάσει το πλήρωμα του χρόνου.

5. ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ ΛΟΓΟΥ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟ ΣΑΝ ΑΥΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

Η πλειονότητα των διαφημίσεων που απευθύνονται στο ευρύ κοινό χρησιμοποιούν λόγο, επιχειρήματα, προσωπικότητες και τόνο της φωνής, όλα ιδιαίτερα παιδικά, πολλές φορές στα όρια της αδυναμίας, σαν ο θεατής να ήταν μικρό παιδάκι ή διανοητικά υστερημένος.Όσο περισσότερο θέλουν να εξαπατήσουν το θεατή τόσο πιο πολύ υιοθετούν έναν παιδικό τόνο. Γιατί; «Αν κάποιος απευθύνεται σε ένα άτομο σαν αυτό να ήταν 12 χρονών ή και μικρότερο, αυτό λόγω της υποβολής είναι πολύ πιθανό να τείνει σε μια απάντηση ή αντίδραση απογυμνωμένη από κάθε κριτική σκέψη, όπως αυτή ενός μικρού παιδιού» (βλ. Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).

6. ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ ΠΑΡΑ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ

Η χρήση του συναισθήματος είναι μια κλασική τεχνική προκειμένου να επιτευχθεί βραχυκύκλωμα στη λογική ανάλυση και στην κριτική σκέψη των ατόμων. Από την άλλη, η χρήση των συναισθημάτων ανοίγει την πόρτα για την πρόσβαση στο ασυνείδητο και την εμφύτευση ιδεών, επιθυμιών, φόβων, καταναγκασμών ή την προτροπή για ορισμένες συμπεριφορές.

7. Η ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΣΤΗΝ ΑΓΝΟΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ

Κάντε το κοινό να είναι ανήμπορο να κατανοήσει τις μεθόδους και τις τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο και τη σκλαβιά του. «Η ποιότητα της εκπαίδευσης που δίνεται στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις πρέπει να είναι η φτωχότερη και μετριότερη δυνατή, έτσι ώστε το χάσμα της άγνοιας μεταξύ των κατώτερων και των ανώτερων κοινωνικών τάξεων να είναι και να παραμένει αδύνατον να γεφυρωθεί» (βλ. Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).

8. ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΜΕ ΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ

Προωθήστε στο κοινό την ιδέα ότι είναι της μόδας να είσαι ηλίθιος, χυδαίος και αμόρφωτος.

9. ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΕΝΟΧΗΣ

Κάντε τα άτομα να πιστέψουν ότι αυτά και μόνον αυτά είναι ένοχα για την κακοτυχία τους, εξαιτίας της ανεπάρκειας της νοημοσύνης τους, των ικανοτήτων ή των προσπαθειών τους.Έτσι, τα άτομα αντί να εξεγείρονται ενάντια στο οικονομικό σύστημα, υποτιμούν τους εαυτούς τους και νιώθουν ενοχές, κάτι που δημιουργεί μια γενικευμένη κατάσταση κατάθλιψης, της οποίας απόρροια είναι η αναστολή της δράσης. Και χωρίς δράση, δεν υπάρχει επανάσταση.

10. ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠ' Ο,ΤΙ ΑΥΤΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ

Κατά τα τελευταία 50 χρόνια, η ταχεία πρόοδος της επιστήμης έχει δημιουργήσει ένα αυξανόμενο κενό μεταξύ των γνώσεων του κοινού και εκείνων που κατέχουν και χρησιμοποιούν οι κυρίαρχες ελίτ. Χάρη στη βιολογία, στη νευροβιολογία και στην εφαρμοσμένη ψυχολογία, το σύστημα έχει επιτύχει μια εξελιγμένη κατανόηση των ανθρώπων, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Το σύστημα έχει καταφέρει να γνωρίζει καλύτερα τον «μέσο άνθρωπο» απ' ό,τι αυτός γνωρίζει τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις το σύστημα ασκεί μεγαλύτερο έλεγχο και μεγάλη εξουσία πάνω στα άτομα, μεγαλύτερη από αυτήν που τα ίδια ασκούν στους εαυτούς τους.

___________________________

ΣΗΜ. Το ενδιαφέρον αυτό κείμενο αποδίδεται στον Νόαμ Τσόμσκι, ο οποίος το έχει διαψεύσει (κλικ! για λεπτομέρειες), άρα είναι ένα ακόμη "λερναίο" κείμενο που βρήκε καταφύγιο στο διαδίκτυο. Αναρτήθηκε στο διαδίκτυο το 2002 από τον Sylvain Timsit, © syti.net, 2002, και το έμαθα χάρη στις άοκνες ερευνητικές προσπάθειες της L'Enfan de la Haute Mer.

ΠΗΓΗ:

http://rodiat7.blogspot.com/2011/06/10.html