Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πλούσιοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πλούσιοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 13 Σεπτεμβρίου 2011

Ολίγα τινά περί Χρήματος, Πλούτου, Φτώχειας, Πλεονεξίας, Ολιγάρκειας κ.λπ.


1. Πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος [Πρωταγόρας]

2. Δεί δή χρημάτων, ώ άνδρες Αθηναίοι, και άνευ αυτών ου δύνασθαι ποιείν ουδέν [Δημοσθένης]

3. Μακάριοι οι κατέχοντες (Beati possidentes) [Λατινική έκφραση]

4. Τυραννίς χρήμασι (Το χρήμα αποβαίνει δυνάστης) [Ηρόδοτος]

5. Το χρήμα είναι καλός υπηρέτης, αλλά κακός κύριος [Άγνωστος]

6. Αλλοίμονο σε όσους δεν είναι κύριοι της περιουσίας τους, αλλά δούλοι της [Λεοπάρντι]

7. Οι άνθρωποι έγιναν εργαλεία των εργαλείων τους [Θόρεϊ Χ.]

8. Για τον παρά κολάζεσαι, με τον παρά κι αγιάζεις [Ελληνική Παροιμία]

9. Ει βούλει πλούσιον τινά ποιήσαι, μη χρημάτων προστίθη, της δε επιθυμίας αφαίρει (:Αν θέλεις να κάνεις κάποιον πλούσιο, μην του προσθέτεις χρήματα, να του αφαιρείς επιθυμίες) [Επίκουρος]

10. Ουδέν ικανόν ώ ολίγον το ικανόν (Τίποτα δεν είναι αρκετό για όποιον βρίσκει λίγο το αρκετό) [Επίκουρος]

11. Αν δεν επιθυμείς πολλά, τα λίγα θα σου φανούν πολλά [Δημόκριτος]

12. Αν κοιτάς αυτά που έχεις στη ζωή σου, θ' αποκτήσεις κι άλλα. Αν κοιτάς ό,τι δεν έχεις, ποτέ δεν θα αποκτήσεις αρκετά [Γουίνφρεϊ Όπρα]

13. Αυτός που αρκείται στα ελάχιστα είναι πλουσιότατος [Σωκράτης ]

14. Η ευτυχία ανήκει στους ολιγαρκείς [Σωκράτης]

15. Εκείνος που απέρριψε το περιττό, απελευθερώθηκε από τις στερήσεις [Άγνωστος]

16. Ο άνθρωπος δεν είναι ποτέ φτωχός, όταν έχει χαλινό στις επιθυμίες του [Σολωμός Διονύσιος]

17. Ο άνθρωπος που αισθάνεται ότι έχει αρκετά, είναι πλούσιος [Tao Te Ching]

18. Ο μόνος πλούσιος μεταξύ των ανθρώπων είναι ο ολιγαρκής [Ξενοφών]

19. Ο πλούτος δεν είναι στους αριθμούς ή στις αγορές, αλλά στη συνειδητοποίηση πως έχεις ό,τι χρειάζεσαι [Κοέν Άλαν]

20. Ο σκοπός της μόρφωσής μας θα έπρεπε να είναι, να μας μάθει να αρκούμαστε σε λίγα [Ντιντερό]

21. Όποιος περιορίζει τις επιθυμίες του, είναι πάντοτε αρκετά πλούσιος. [Βολτέρος ]

22. Όσο περισσότερους πόθους σπέρνουμε, τόσο λιγότερη ευτυχία θερίζουμε [Άγνωστος]

23. Όσοι έχουν ανάγκη τα λίγα δε χάνουν τα πολλά. [Πλούταρχος ]

24. Παραμέριζε το ποθούμενο για να χαίρεσαι το βρισκόμενο [Πετράτος Κ.]

25. Πόσο λίγες είναι οι πραγματικές ανάγκες και πόσον απέραντες οι φανταστικές. [Λαβατέρ]

26. Ο πιο πλούσιος είναι αυτός που οι απολαύσεις του είναι λιτές [Θορό]

27. Εκείνα που περιέχει ο άνθρωπος είναι πολύ πιο σπουδαία απ’ αυτά που έχει ο άνθρωπος [Σοπενχάουερ]

28. Κακόν το μη έχειν, κακόν δε το έχειν πλείστα (Κακό είναι να μην έχεις, αλλά επίσης κακό είναι να έχεις πάρα πολλά) [Μένανδρος]

29. Όσα λιγότερα έχεις, τόσο λιγότερες ανησυχίες έχεις [Βούδας ]

30. Πολλοί περιφρονούν τα αγαθά της ζωής, αλλά πολύ λίγοι είναι που μπορούν να τα μοιραστούν [Λα Ροσφουκό]

31. Πριν να μιλήσουμε για τα καταναλωτικά αγαθά πρέπει να ξεκαθαρίσουμε: είναι άραγε αγαθά τα καταναλωτικά προϊόντα; [Τολστόι Λέων]

32. Το χρήμα, είναι ο χειρότερος θεσμός μέσ' στους ανθρώπους. Γκρεμίζει πολιτείες, γυρίζει το μυαλό τ' ανθρώπου στο κακό, τον σπρώχνει στην απάτη και στο έγκλημα και χάνεται κάθε ντροπή και σεβασμός και ξεπλανεύει συνειδήσεις τίμιες [Ευριπίδης ["Αντιγόνη"]

33. Δεν ξέρω εάν το χρήμα φέρνει την ευτυχία. Το σίγουρο είναι ότι η έλλειψή του φέρνει τη δυστυχία [Άγνωστος]

34. Τα χρήματα δεν φέρνουν την ευτυχία, αλλά οπωσδήποτε κάνουν τη δυστυχία καλύτερη [Μίλιγκαν Σπάικ]

35. Το χρήμα δεν φέρνει την ευτυχία, απλώς ανακουφίζει τη δυστυχία [Παπαγιαννίδης Στάθης]

36. Το χρήμα δεν φέρνει την ευτυχία γιατί δεν ήταν ποτέ παιδική επιθυμία [Φρόυδ]

37. Ποτέ δεν βρέθηκε τέτοιο κακό για τους ανθρώπους σαν το χρήμα. Αυτό καταστρέφει πολιτείες, οδηγεί ανθρώπους μακριά απ' τα σπίτια τους στην τυχοδιωκτική ζωή, δελεάζει και διαφθείρει τους τίμιους και τους σπρώχνει σε πρόστυχες πράξεις. Το χρήμα δίδαξε στους ανθρώπους το δόλο και την ασέβεια [Σοφοκλής]

38. Χρήματα πορίζειν μεν ουκ αχρείον. Εξ αδικίης δε πάντων κάκιον (Το να αποκτάς χρήματα δεν είναι κακό. Είναι το χειρότερο απ' όλα αν τα αποκτάς από αδικία) [Δημόκριτος]

39. Το χρήμα είναι σαν την κοπριά σ' ένα χωράφι. Είναι καλή και ωφελεί μόνον όταν απλώνεται παντού. Αν τα μαζέψεις σ' ένα σωρό, βρωμάνε απαίσια. [Κινέζικη παροιμία] ή [Φράνσις Μπέικον]

40. Ου δύνασθε Θεώ δουλεύειν και μαμωνά [Αγία Γραφή]

41. Αυτά που παίρνουμε είναι προς το ζην. Ζωή είναι αυτά που δίνουμε [Τσόρτσιλ]

42. Γνωρίζουμε πλέονότι η διακυβέρνηση του οργανωμένου χρήματος είναι επικίνδυνη όσο και η διακυβέρνηση του οργανωμένου εγκλήματος [Ρούσβελτ Φραγκλίνος]

43. Εάν η ευτυχία αγοραζόταν με χρήμα, οι πλούσιοι δεν θα ήταν οι καλύτεροι πελάτες των ψυχολόγων, των αντικαταθλιπτικών και των εμπόρων ναρκωτικών [Παπαγιαννίδης Στάθης]

44. Εάν ο άνθρωπος κυνηγάει τα λεφτά, είναι άπληστος, εάν τα φυλάει είναι ΄τσιγκούνης, αν τα ξοδεύει είναι σπάταλος, αν δεν έχει λεφτά τότε είναι ανίκανος, αν δε θέλει να τα έχει τότε είναι άβουλος. Εάν τα έχει από κληρονομιά είναι χαραμοφάης και αν τα μάζεψε δουλεύοντας σκληρά όλη του τη ζωή οι άνθρωποι τον χαρακτηρίζουν ως βλάκα ο οποίος τίποτε δεν είδε στη ζωή του εκτός από τη δουλειά [Όλιβερ Β.]

45. Εκείνον που μπορεί να αποκτά χρήματα με το δίκαιο και να τα χρησιμοποιεί για το καλό, αυτόν εγώ τον θεωρώ ευτυχισμένο [Ξενοφών]

46. Έχω μια απόλυτη αδιαφορία για το χρήμα, όταν αυτό βρίσκεται στην τσέπη μου [Παπαϊωάννου Γιάννης Χ.]

47. Έχεις λιλιά, έχεις λαλιά [Ελληνική Παροιμία]

48. Η αλήθεια σιωπά όταν μιλάνε τα λεφτά [Ρώσικη παροιμία]

49. Κανείς δε θα θυμόταν τον Καλό Σαμαρείτη αν είχε μόνο καλές προθέσεις: είχε και χρήματα (No-one would remember the Good Samaritan if he'd only had good intentions; he had money as well) [Θάτσερ Μάργκαρετ]

50. Με τα λεφτά ένα μερακλή ποτέ δεν αγοράζεις. Με μια δεκάρα κάλπικη χίλιους ρουφιάνους βγάζεις. [Άγνωστος]

51. Ο πλούτος δεν αλλάζει τους χαρακτήρες, αλλ' απλώς τους ξεσκεπάζει [Άγνωστος]

52. Όποιος είπε ότι το χρήμα δεν φέρνει την ευτυχία δεν ήξερε που να πάει για ψώνια [Ντέρεκ Μπο]

53. Όταν ο άνθρωπος δεν είναι υπεράνω χρημάτων, δεν μπορεί να είναι δίκαιος [Δημόκριτος]

54. Τα χρήματα δεν είναι το παν, εφόσον βεβαίως διαθέτεις αρκετά [Ανώνυμος]

55. Το να έχουμε ό,τι θέλουμε είναι πλούτος, αλλά το να μπορούμε να περάσουμε χωρίς αυτό, είναι δύναμη [Μακντόναλντ]

56. Το χρήμα πολλοί εμίσησαν, τα χρήματα όμως ουδείς [Παπαϊωάννου Γιάννης Χ.]

57. Ως νέος σκεπτόμουν πως τα χρήματα ήταν το σημαντικότερο στη ζωή. Τώρα που μεγάλωσα το εμπέδωσα [Ουάιλντ Όσκαρ]

58. Η φιλαργυρία είναι η μητέρα κάθε ποταπότητας - φαυλότητας [Φωκυλίδης]

59. Ένας πλούσιος ηλίθιος είναι πλούσιος. Ένα φτωχός ηλίθιος είναι ηλίθιος [Άγνωστος]

60. Η ζωή είναι ένα περιβόλι που τη μέρα το κλέβουν οι πλούσιοι και τη νύχτα οι φτωχοί. Μάντεψε ποιοι κλέβουν περισσότερο [Παπαγιαννίδης Στάθης]

61. Η τεμπελιά είναι η κόρη του πλούτου και η μητέρα της φτώχιας [Ντεκουρσέλ Π.]

62. Πλούσιος είναι αυτός που βγάζει 100$ περισσότερα τον χρόνο από τον άνδρα της αδελφής της γυναίκας του [Δαλάι Λάμα]

63. Υπάρχουν "πλούσιοι" που είναι απλώς φτωχοί με λεφτά. Είναι φτωχοί σε χρόνο, φτωχοί σε συναισθήματα, φτωχοί σε φίλους. Που δεν γνωρίζουν ότι όταν έχουν φίλους έχεις θησαυρούς. Και το χειρότερο είναι ότι δεν γνωρίζουν πως όταν έχεις θησαυρούς… νομίζεις πως έχεις φίλους [Παπαγιαννίδης Στάθης]

64. “Ει θέλεις τέλειος είναι, ύπαγε πώλησόν σου τα υπάρχοντα και δος πτωχοίς, και έξεις θησαυρόν εν ουρανώ, και δεύρο ακολούθει μοι” [Ματθ. ιθ’21] [Ματθ.ιθ'21]

65. “Εν σε υστερεί. Υπαγε, όσα έχεις πώλησον και δος πτωχοίς, και έξεις θησαυρόν εν ουρανώ, και δεύρο ακολούθει μοι, άρας τον σταυρόν […] Δυσκόλως οι τα χρήματα έχοντες εις την βασιλείαν του Θεού εισελεύσονται. Δύσκολον εστι τους πεποιθότας επί χρήμασιν εις την βασιλείαν του Θεού εισελθείν. Ευκοπώτερον εστι κάμηλον διά τρυμαλιάς ραφίδος εισελθείν ή πλούσιον εις την βασιλείαν του Θεού εισελθείν" [Μαρκ.ι'21-25]

66. “Πάντα όσα έχεις πώλησον και διάδος πτωχοίς, και έξεις θησαυρόν εν ουρανώ, και δεύρο ακολούθει μοι (…) Πως δυσκόλως οι τα χρήματα έχοντες εισελεύσονται εις την βασιλείαν του Θεού. Ευκοπώτερον γαρ εστι κάμηλον διά τρυμαλιάς ραφίδος εισελθείν ή πλούσιον εις την βασιλείαν του Θεού εισελθείν” [Λουκ. ιη’22-25] [Λουκ.ιη'22-25]

67. Αλίμονο σ' αυτούς που αποταμιεύουν σε έχειν και όχι σε είναι για τις δοκιμασίες του μέλλοντος [Παπαϊωάννου Γιάννης Χ.]

68. Αν έχεις 10000 χωράφια να καλλιεργείς πάλι ένα πιάτο ρύζι θα φας κι αν έχεις 1000 δωμάτια στο σπίτι σου, κάθε νύχτα για να κοιμηθείς χρειάζεσαι μόνο 2 μέτρα… [Κινέζικη σοφία]

69. Αν ζεις σύμφωνα με τις επιταγές της φύσης, ποτέ δε θα είσαι φτωχός. Αν ζεις σύμφωνα με τις επιταγές των ανθρώπων, ποτέ δε θα γίνεις πλούσιος [Σενέκας]

70. Αν θέλεις να κάνεις κάποιον πλούσιο μη του προσθέτεις χρήματα. Αφαίρεσέ του επιθυμίες [Επίκουρος]

71. Ανεμομαζώματα, διαβολοσκορπίσματα [Ελληνική παροιμία]

72. Από τα καλοδουλεμένα παίρνει ο διάβολος τα μισά κι από τα κακοδουλεμένα παίρνει και τον νοικοκύρη [Ελληνική παροιμία]

73. Αυτοί που κλέβουν την νύχτα είναι οι πτωχοί. Αυτοί που κλέβουν την ημέρα είναι οι πλούσιοι [Δημητρακόπουλος Π.]

74. Για να είσαι αληθινά πλούσιος, αγωνίσου για τα πράγματα που δεν αγοράζονται με χρήματα [Rubin Ron - Gold Stuart Avery]

75. Γνωρίζουμε πλέον ότι η διακυβέρνηση του οργανωμένου χρήματος είναι επικίνδυνη όσο και η διακυβέρνηση του οργανωμένου εγκλήματος [Ρούσβελτ Φραγκλίνος]

76. Δεν έχει σημασία πόσο μεγάλο είναι το σπίτι σου, αλλά πόσο κόσμο χωράει η καρδιά σου. [Ρέτση Ε.]

77. Δεν μπορείς να έχεις τα πάντα. Πού θα τα βάλεις; [Ράιτ Στίβεν]

78. Δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα. Πού θα τα βάζαμε; [Σαμπρόλ Κλοντ ]

79. Δυστυχής ο μη έχων, ευτυχής δε ο έχων [Ευριπίδης]

80. Είμαστε δούλοι και όχι κύριοι της περιουσίας μας [Άγνωστος]

81. Είναι σοφός ο άνθρωπος που ζει έχοντας χρήματα στην τράπεζα και ανόητος αυτός που πεθαίνει έτσι [Γαλλικό γνωμικό]

82. Εκείνος που αρκείται στα ελάχιστα είναι πλουσιότατος [Σωκράτης]

83. Ένα πλούσιο κράτος με φτωχούς πολίτες αποτελεί ντροπή. Ένα όμως φτωχό κράτος με πλούσιους πολίτες αποτελεί μεγαλύτερη ντροπή

84. Ζούμε με τον Χρυσό Κανόνα: Αυτοί που έχουν τον χρυσό, κάνουν τους κανόνες [Bavasi Emil Buzzie (μπέιζμπολ)]

85. Η έννοια της πληρότητας έχει σχέση με την ακεραιότητα του χαρακτήρα και όχι με τον τραπεζικό μας λογαριασμό [Παπαγιαννίδης Στάθης]

86. Η καλύβη έχει τόπο για τόση ευτυχία, όση και το ανάκτορο [Μποσουέ]

87. Η πλάνη των φιλάργυρων συνίσταται στο ότι θεωρούν το χρυσό και το άργυρο αγαθά, ενώ στην πραγματικότητα είναι μόνο τα μέσα για απόκτηση αγαθών [Λα Ροσφουκό]

88. Η σοφία είναι καλύτερο απόκτημα από τον πλούτο [Μένανδρος]

89. Η τύχη τιμωρεί τον άπληστο κάνοντάς τον φτωχό, και τον πολύ άπληστο κάνοντάς τον πλούσιο [Taleb Nassim Nicholas]

90. Η χρυσόσκονη είναι πολύτιμη, αλλά σαν μπει στα μάτια, σε τυφλώνει [Ζιταγκ (Κίνα 735-814)]

91. Με τη σοφία αποκτάται πλούτος, αλλά ποτέ έως τώρα ο πλούτος δεν αγόρασε σοφία [Τάκιτος]

92. Με την οικονομία, τα λίγα είναι αρκετά. Χωρίς οικονομία, τίποτε δεν είναι αρκετό. Η λιτότητα κάνει τον άνθρωπο πλούσιο [Σενέκας]

93. Μόνος πλούσιος ανάμεσα στους ανθρώπους είναι ο αυτάρκης [Ξενοφώντας]

94. Να έχεις ή να είσαι; [Φρομ Έριχ]

95. Ο κόσμος δεν έμαθε ακόμη τα πλούτη της ολιγάρκειας [Κικέρων]

96. Ο πλούτος δεν αλλάζει τον άνθρωπο, τον αποκαλύπτει [Νέκερ Σ.]

97. Ο πλούτος και η απόλαυση δεν είναι πάντα σύζυγοι [Αμερικανική παροιμία]

98. Ο πλούτος και η γνώση είναι σαν το ρόδο και το νάρκισσο που δεν μπορούν ν' ανθίσουνε συγχρόνως [Ντε Μπαλκ Σ.]

99. Οι πλούσιοι είναι απλά πολύ φτωχοί άνθρωποι με λεφτά [Φιλντς Ου.]

100. Οι πλούσιοι ληστεύουν τους φτωχούς και οι φτωχοί – ο ένας τον άλλον [Τραθ Σ.]

101. Όλο το χρυσάφι που βρίσκεται πάνω και κάτω από τη γη, δεν αξίζει τόσο, όσο η αρετή [Πλάτων]

102. Όποιος αγαπιέται δεν μπορεί να είναι φτωχός [Ουάιλντ Όσκαρ]

103. Όποιος διαθέτει μια βιβλιοθήκη κι έναν κήπο είναι πλούσιος [Κικέρων]

104. Όσοι κυνηγούσαν τα χρήματα, με την ιδέα ότι κυνηγούν την ευτυχία, ένοιωσαν, όταν τα απέκτησαν, την πιο μεγάλη απογοήτευση [Ρουσσώ Ζ.Ζ.]

105. Όταν είσαι υγιής, είσαι πλούσιος. Όταν είσαι πλούσιος δεν είσαι υγιής [Σοϊλεμεζίδης Λ.]

106. Όταν κάποιος σας λέει ότι έγινε πλούσιος με σκληρή δουλειά, ρωτήστε τον: "τίνος;" [Μαρκί Ντον (αμερικανός χρονογράφος & συγγραφέας)]

107. Όταν χάνεις πλούτη, χάνεις πολλά. Όταν χάνεις ένα φίλο, χάνεις περισσότερα. Όταν χάνεις το κουράγιο σου, χάνεις τα πάντα [De Cervantes Miguel (συγγραφέας)]

108. Όταν χάνεται ο πλούτος, δεν χάνεται τίποτε. Όταν χάνεται η υγεία, χάνεται κάτι. Όταν χάνεται ο χαρακτήρας, χάνονται όλα! [Άγνωστος]

109. Όχι αυτά που διαθέτουμε, αλλά αυτά που μας ευχαριστούν, συνιστούν τον πλούτο στη ζωή μας [Επίκουρος]

110. Πίσω από κάθε μεγάλη περιουσία κρύβεται ένα μεγάλο έγκλημα (At the heart of every great fortune lies a great crime) [Φιτζέραλντ Φράνσις]

111. Πλούσιος άνθρωπος είναι ο άνθρωπος που αξίζει πολλά και όχι ο άνθρωπος που έχει πολλά [Μαρξ Κ.]

112. Πλούτον, τον γεννήτορα πάσης παρανομίας, τον ευρετήν πάσης κακίας, τον συνεργόν της ψυχοφθόρου γαστριμαργίας και αντίπαλον της εγκρατείας, τον πολέμιον της σωφροσύνης, τον πάσης αρετής κρυπτόν κλέπτην [Ιωάννης ο Χρυσόστομος]

113. Πλούτος: η δίνη που ρουφάει τους άπληστους [Βίτσενκο Ν.]

114. Πολλοί δαπανούν το μισό της ζωής τους ν' αποκτήσουν χρήματα, κατόπιν δαπανούν αυτά ν' αποκτήσουν την υγεία τους [Τουέην Μαρκ]

115. Πολλοί νόμισαν ότι κατέκτησαν τον κόσμο, αλλά δεν μπόρεσαν να τον πάρουν μαζί τους. [Κουτουζής Βασίλης (δημοσιογράφος, ερευνητής)]

116. Πόσες φορές πρέπει να σ’ το πω, ότι η δουλειά δεν πρόκειται να σε κάνει πλούσιο; Πόσες φορές πρέπει να σε υπενθυμίζω πως πλούσιος γίνεσαι στον ελεύθερο από την δουλειά χρόνο [Κιοσάκι Ρ.]

117. Ποτέ δε μπόρεσα να το καταλάβω: οι άνθρωποι ντρέπονται τη φτώχια και δεν ντρέπονται τον πλούτο [Ρανέφσκαγια Φ.]

118. Προτιμώ να κερδίζω το 1% από τις προσπάθειες 100 ανθρώπων παρά το 100% των δικών μου προσπαθειών [Ροκφέλερ Τζον Ντ.]

119. Σαν αρχοντίν' ο άνθρωπος, θαμπώνεται το φως του, και δεν γνωρίζει τον φτωχό, αν είναι κι αδελφός του [Παροιμία]

120. Τα πάρα πολλά λεφτά γίνονται με τρεις μόνο τρόπους: Ή τα κληρονομείς, ή τα παντρεύεσαι ή τα κλέβεις [Καθηγητής του London Scool of Economics, Νόμπελ Οικονομίας]

121. Τα πλούτη δεν μπορούνε να θεωρούνται ως άξιος σκοπός της ανθρώπινης ζωής [Μπέικον Φ.]

122. Τα πλούτη της ψυχής δεν παρουσιάζουν διακυμάνσεις στο χρηματιστήριο αξιών [Σφυρή Ε.]

123. Τα σκουλήκια λατρεύουν τα χοντρά πτώματα [Πετάν Ζάρκο]

124. Το βαρύ πορτοφόλι αλαφραίνει την ψυχή [Ρέι Τζον]

125. Το τελευταίο κοστούμι που φοράς δεν χρειάζεται τσέπες [Ντίερ Γουέιν (αμερικανός συγγραφέας)]

126. Τον υλικό πλούτο μπορεί κανείς να τον καταμετρήσει και να τον αποτιμήσει σε χιλιάδες και σε εκατομύρια. Αλλά ο ηθικός πλούτος δεν καταμετράται. Για τον λόγο αυτό είναι ανεκτίμητος [Πασκάλ]

127. Υπάρχουν τρία είδη ανθρώπων: Οι εραστές της σοφίας, οι εραστές της τιμής και οι εραστές του κέρδους [Πλάτωνας]

128. Υπήρξα πλούσια όπως και φτωχή. Ως πλούσια ήμουν καλύτερα [Τάκερ Σόφι]

129. Χρήματα πορίζειν μεν ουκ αχρείον. Εξ αδικίης δε πάντων κάκιον (Το να αποκτάς χρήματα δεν είναι κακό. Είναι το χειρότερο απ' όλα αν τα αποκτάς από αδικία) [Δημόκριτος]

130. Χρυσός: μέταλλο που εύκολα ενώνεται με την ανθρώπινη σάρκα προκαλώντας την οξείδωση και την αποσύνθεσή της [Μπέικον]

131. Χωρίς πλούσια καρδιά ο πλούτος είναι ένας ζητιάνος [Άγνωστος]

132. Ως ύλη καταστρέφεται του πλούτου η αξία και μόνο η του πνεύματος θα μένει αιωνία [Γαβρίνης Κ.]

133. Αν ζεις οικονομικά, δεν θα είσαι ποτέ φτωχός [Φραγκλίνος]

134. Απ’ όλα τα πλάσματα του Θεού, μόνον ο άνθρωπος είναι φτωχός [Καρλάιλ Τζ.]

135. Άριστη είναι η δημοκρατία εκείνη, όπου οι πολίτες δεν είναι ούτε πάρα πολύ πλούσιοι, ούτε πάρα πολύ φτωχοί [Θαλής]

136. Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούνε ταπεινό να μιλάς για το φαί. Ο λόγος; Έχουνε κιόλας φάει... [Μπρεχτ]

137. Αυτός που δεν μπορεί να αντέξει τη φτώχεια, δεν μπορεί και να είναι ελεύθερος [Ουγκώ Βίκτωρ]

138. Για να είσαι ελεύθερος, πρέπει να μάθεις να είσαι φτωχός [Ουγκώ Β.]

139. Εγώ ποτέ δεν ήμουν φτωχός παρ' όλο που πολλές φορές δεν είχα λεφτά. Να είσαι φτωχός είναι κατάσταση του νου [Τόντ Μ.]

140. Η υλική φτώχεια θεραπεύεται εύκολα. Η φτώχεια της ψυχής όμως, ποτέ [Ντε Μονταίν]

141. Η φτώχεια είναι το υπόστρωμα της δυστυχίας, η ευτυχία όμως δεν κτίζεται πάνω στο χρήμα [Παπαγιαννίδης Στάθης]

142. Καλύτερα άδεια τσέπη, παρά άδεια κεφαλή [Άγνωστος]

143. Με το στομάχι αδειανό, βλέπει αλλιώς το μάτι κι αλλιώς ακούει το αυτί, με την κοιλιά γεμάτη [Άγνωστος]

144. Ο πλούτος και η φτώχια δεν είναι λεφτά, είναι αυτοσυναίσθημα [Μπαράχοβίτς Α.]

145. Οι μεν φτωχοί θέλουν φαϊ κι ο πλούσιος καλή όρεξη [Άγνωστος]

146. Οι περισσότεροι άγιοι ήταν φτωχοί, όμως αυτό δε σημαίνει πως οι περισσότεροι φτωχοί είναι άγιοι [Έμερσον Ρ.]

147. Πεινασμένε άνθρωπε, πιάσε το βιβλίο: είναι ένα όπλο [Μπρεχτ Μπέρτολτ]

148. Πενία τέχνας κατεργάζεται [Ελληνική Παροιμία]

149. Πολλές φορές η φτώχεια υποφέρεται ευκολότερα από τον πλούτο [Ντε Σταέλ κυρία]

150. Προτίμα τη φτώχεια μέσα στους κόλπους της δικαιοσύνης, από τα πλούτη, που προμηθεύει η αδικία [Θέογνις]

151. Προτιμώ τον ξυπόλητο από τον άσχημα παπουτσωμένο [Άγνωστος]

152. Σε μια χώρα δίκαιη, η φτώχεια είναι ντροπή. Σε μια χώρα άδικη, ο πλούτος είναι ντροπή [Κομφούκιος]

153. Το έσχατο όριο της φτώχιας ονομάζεται απληστία [Παπαϊωάννου Γιάννης Χ.]

154. Το να μην έχεις χρήματα είναι θέμα συγκυρίας. Το να αισθάνεσαι φτωχός είναι θέμα νοοτροπίας [Παπαγιαννίδης Στάθης]

155. Το να μην μπορεί κάποιος να υποφέρει την φτώχεια είναι αισχρό, αλλά το να μην γνωρίζει πώς να την αποτινάξει με την εργασία είναι ακόμα αισχρότερο [Περικλής]

156. Το πεινασμένο στομάχι δεν έχει αυτιά [Άγνωστος]

157. Το στενό σπίτι θέλει φαρδιά καρδιά [Ελληνική παροιμία]

158. Το χρήμα μας διαφθείρει, προπάντων όταν δεν το έχουμε [Πετάν Ζάρκο]

159. Του φτωχού του λείπουν πολλά. Του φιλάργυρου τα πάντα [Άγνωστος]

160. Υπάρχουν άνθρωποι στον κόσμο τόσο πεινασμένοι, που ο Θεός δεν μπορεί να εμφανιστεί μπροστά τους παρά με τη μορφή του ψωμιού [Γκάντι Μαχάτμα]

161. Φτώχεια χωρίς χρέη είναι μεγάλος πλούτος [Αριστοτέλης]

162. Φτωχός άγιος, δοξολογία δεν έχει. [Παροιμία]

163. Φτωχός δεν είναι εκείνος που δεν έχει ούτε δεκάρα, αλλά εκείνος που δεν έχει όνειρα [Kemp Jack (πολιτικός)]

164. Φτωχός δεν είναι εκείνος που έχει λίγα, αλλά εκείνος που ονειρεύεται πολλά [Αγγλική παροιμία]

165. Οι πόλεμοι μεταξύ εθνών αλλάζουν απλά τις γραμμές πάνω στο χάρτη. Με τον πόλεμο κατά της φτώχειας, αλλάζει πραγματικά ο χάρτης του κόσμου [Ali Mohamed (πυγμάχος)]

166. Οι φτωχοί πιστεύουν στο χρήμα. Οι πλούσιοι πιστεύουν στην ανάπτυξη [Παπαγιαννίδης Στάθης]


Πέμπτη 13 Μαΐου 2010

«Αποσπάσματα από το βιβλίο “Εξομολογήσεις ενός διεφθαρμένου τραπεζίτη”»


Το έχω γράψει και για άλλα βιβλία, από τα οποία έχω αντλήσει και παραθέσει σύντομα αποσπάσματα: Μην αρκεστείτε σε αυτά καθώς, ελάχιστα γαρ, δεν μπορούν, να αποδώσουν το όλο περιεχόμενο των βιβλίων. Αυτό ισχύει και για το συγκεκριμένο βιβλίο! Αναζητείστε το, λοιπόν, προμηθευτείτε το και διαβάστε το!


Αποσπάσματα από το βιβλίο [ενός τραπεζίτη, διευθυντικού στελέχους μίας από τις μεγαλύτερες τράπεζες της Γαλλίας, που υπο-γράφει με το ψευδώνυμο “Κροίσος”] “Εξομολογήσεις ενός διεφθαρμένου τραπεζίτη” που, σε μετάφραση Μαρίας Μαλαφέκα & Μάκη Μαλαφέκα, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος


«Με τις τράπεζες όλου του κόσμου να τους κορτάρουν, οι μικρές μας μεγαλοφυΐες έπαιρναν τους εαυτούς τους για αλχημιστές ικανούς να μετατρέψουν σε χρυσό το περιεχόμενο των σκουπιδοτενεκέδων μας. Μαγεία κορεσμένη με μαθηματικά. Με διάφορους τύπους και εξισώσεις, η τιτλοποίηση επέτρεπε την αποφυγή των τρομαχτικών κινδύνων… για να τους μετατρέψουν τελικά σε κέρδος. Η διαδικασία ήταν αρκετά απλή: στην αρχή περνούσαμε στους κατασκευαστές δομημένων ανεξόφλητα ή πιστώσεις υψηλού κινδύνου. Στη συνέχεια, οι τύποι που πουλούσαν τη σαβούρα μας έπνιγαν αυτά τα προϊόντα που δεν μπορούσαν να τακτοποιηθούν πουθενά, μέσα σε κάθε είδους ρευστοποιήσιμα προϊόντα με δύο στόχους: πρώτον, να περάσουν τον κίνδυνο από την Τράπεζα στο Χρηματιστήριο, όπως θα ξεφορτωνόμασταν έναν ανεπιθύμητο βαλέ μπαστούνι, και, δεύτερον, να καθαρίσουν οι ισολογισμοί μας, καθώς οι απαιτήσεις που δεν μπορούσαν να πουληθούν εξαφανίζονταν από το παθητικό για να επανεμφανιστούν, ως διά μαγείας, στη στήλη των ενεργητικών» [σελ. 45 παρ.2-3]

«“Μόχλευση”. Αν έχω οχτώ ευρώ, μπορώ να δανείσω εκατό. Αυτή είναι η αρχή, που ελέγχει η Ευρώπη, η οποία επιβλέπει τους κανόνες σύνεσης και ελέγχει –πολύ τακτικά- αν τα ίδια κεφάλαια που είναι δεσμευμένα από τις Τράπεζες είναι ανάλογα του επιπέδου διακινδύνευσης. Ευτυχώς, αυτή η περίφημη τιτλοποίηση έσωσε την επένδυσή μας προσφέροντάς μας τη δυνατότητα να παρακάμψουμε όλες τις εντελώς άχρηστες διατάξεις! Αφού τα δάνεια εξαφανίζονταν από τους ισολογισμούς μας χάρη σ’ αυτά τα εξωτικά προϊόντα, τα ίδια τα κεφάλαιά μας παρέμεναν άθικτα. Είχαμε, λοιπόν, νόμιμα τη δυνατότητα να δανείζουμε περισσότερα. Μέχρι πεντακόσια, ακόμα και περισσότερο, για τα οχτώ ευρώ που κρατούσαμε στο ταμείο! Η “μόχλευση”, παραδούλεψε καλά. Μέχρι τη στιγμή που ο μοχλός μετατράπηκε σε ρόπαλο και μας ήρθε ο ουρανός σφοντύλι» [σελ. 46 παρ.1-2]

«Ένα αστείο μου ήρθε στο μυαλό. Πώς μπορείς ν’ αποκτήσεις μια μικρή περιουσία; Απάντηση: να έχεις μια μεγάλη και να την εμπιστευτείς σ’ έναν Ελβετό τραπεζίτη!» [σελ. 101 μέση]

«Είκοσι χρόνια ανάπτυξης και μπόνους μας είχαν, σε τελική ανάλυση, αφαιρέσει κάθε διορατικότητα. Μήνες τώρα, κάθε φορά που προσπαθούσα να βάλω φρένο στα παραληρηματικά μας σχέδια, είχα την αίσθηση πως ήμουν ο γκρινιάρης της υπηρεσίας, ο λογιστής που παίζει λιγάκι στην αυλή των μεγάλων. Είχα, επίσης, την εντύπωση πως ήμουν ο συγκυβερνήτης ενός αεροσκάφους του οποίου τα χειριστήρια είχαν πάψει να λειτουργούν. Όσο για τον πιλότο, εντελώς μαστουρωμένος, δεν ήταν σε θέση να προσγειώσει το αεροπλάνο! Είχαμε αλλάξει επάγγελμα, χωρίς όμως να προειδοποιήσουμε κανέναν. Ούτε υπουργούς ούτε πελάτες. Είχαμε αφήσει το μαγαζί ανοιχτό και η πώληση συνεχιζόταν, ενώ, στην πραγματικότητα, πηγαίναμε και τα παίζαμε όλα στο διπλανό καζίνο. Κάθε φορά που χάναμε διπλασιάζαμε τη μίζα. Ήμαστε πάντοτε πεπεισμένοι πως θα ρεφάραμε. Το να καθυστερήσουμε τη στιγμή που θα σταματούσαμε το παιχνίδι μας είχε γίνει έμμονη ιδέα. Ο κανόνας ήταν πάντοτε ο ίδιος: να ανβάλουμε την ώρα της αλήθειας για την επόμενη χρονιά, αφού οι κανόνες απόσβεσης και προμηθειών μας το επέτρεπαν» [σελ. 103 όλη – 104 αρχή]

«Μήπως υπήρχαν πουθενά κυρώσεις; Μήπως έπρεπε να λογοδοτούμε; Και σε ποιον, άλλωστε; Στα διοικητικά μας συμβούλια; Πλάκα θα είχε! Στο κράτος; Σκέτη υποκρισία! Οι “φίλοι” της οικονομικής επιθεώρησης δε μας ενοχλούσαν, είναι το λιγότερο που μπορούμε να πούμε. Στα ΜΜΕ; Δε μας έκαναν και πολλές ερωτήσεις και έπαιρναν τοις μετρητοίς τα πιο ξεδιάντροπα ανακοινωθέντα μας. Οι τραπεζίτες όλου του κόσμου πραγματοποιούσαν σε πλήρη ατιμωρησία την κλοπή του αιώνα. Και ποιος είχε προσπαθήσει να τους –να μας- σταματήσει; Κανείς!» [σελ. 105-106]

«Πόσοι και πόσοι ανίκανοι ανάμεσα σ’ αυτούς τους υποτιθέμενους ηγέτες! Πρόβατα μεταμφιεσμένα σε καρχαρίες, οι άνθρωποι αυτοί αποτελούσαν, στο Παρίσι όπως και στη Νέα Υόρκη, στο Λονδίνο ή στο Μιλάνο, μια κάστα που είχε καταφέρει αυτόν τον άθλο: ποτέ μια συλλογική επιχείρηση ληστείας δεν είχε διεξαχθεί με τόση ψυχραιμία και στεφθεί με τόσο μεγάλη επιτυχία,. Ποτέ ηγέτες δε λογοδότησαν λιγότερο. Ποτέ, στην Ιστορία, μια ομάδα δεν πλούτισε τόσο γρήγορα αφήνοντας πίσω της τέτοιο όγκο ερειπίων. Στην πραγματικότητα, είχαμε γνωρίσει παρόμοια εμπειρία σε μία και μόνο χώρα: εκείνη που άλλοτε ονομαζόταν Σοβιετική Ένωση» [σελ. 109 παρ.2]

«Όλες οι τράπεζες γνώριζαν αρκετά καλά αυτή την τέχνη η οποία συνίσταται στο να κάνουν λογιστικές επιλογές που να είναι, επίσης, αποδεκτές από επικοινωνιακή σκοπιά. Μεταξύ μας, την αποκαλούσαμε “σύσκεψη καδραρίσματος”. Η στοιχειώδης εντιμότητα θα έπρεπε να μας παρακινήσει να τη λέμε “σύσκεψη περιτυλίγματος”. Ή “μακιγιαρίσματος”. Είχαμε όμως ακόμα εντελώς ήσυχη τη συνείδησή μας, κι αν είχα χρησιμοποιήσει ένα τόσο χυδαίο λεξιλόγιο, θα μου είχαν ζητήσει ευγενικά να βγω έξω, καλυμμένος με φτερά και με πίσσα… όπως οι χαρτοκλέφτες στα άλμπουμ του Λούκι Λουκ!» [σελ. 136 παρ.2]

«Η Τράπεζα, όπως και οι ανταγωνιστές της, πόνταρε όπως γίνεται σε μια παρτίδα πόκερ. Και όταν έχανε, πράγμα που συνέβαινε τις περισσότερες φορές, προσπαθούσε να ρεφάρει διπλασιάζοντας τη μίζα. Το σύστημα εκτροχιαζόταν τελείως, ξεφεύγοντας μάλιστα ακόμα και από οποιαδήποτε επίφαση ελέγχου» [σελ. 143 παρ.1]

«Ο κόσμος αυτός ήταν βάναυσος: πίσω από τους καλούς τρόπους, λάτρευαν τα πισώπλατα χτυπήματα. Μου είχε πάρει λίγο χρόνο μέχρι να καταλάβω τι ακριβώς ήταν μια τράπεζα επενδύσεων. Ήταν ακριβώς το αντίθετο μιας εμπορικής τράπεζας, όπως η δική μας. Στην πραγματικότητα, αυτός ο μικρόκοσμος, που έβριθε από δολοπλοκίες, στέγαζε γενικά ένα είδος συμμορίας διεστραμμένων που βρίσκονταν σε διαρκή ανταγωνισμό. Ο στόχος ήταν να συνδυάσουν με κάθε τίμημα επιχειρήσεις και να κερδοσκοπούν σε οτιδήποτε –μετοχές, ομόλογα, ακίνητα, χρυσό, πρώτες ύλες… Οι συνάδελφοί μου αυτών των τρομερών ιδιωτικών αμερικανικών τραπεζών ξεπερνούσαν Την Τράπεζα σ’ ένα ακόμα σημείο: καθώς δεν ήταν εισηγμένες στο Χρηματιστήριο, κατάφερναν να μη λογοδοτούν σε κανέναν. Ωραίο παιχνίδι! Κατά βάθος, οι περισσότεροι από αυτούς τους ανθρώπους μισούσαν ο ένας τον άλλον. Η πάλη ανάμεσα στις τεστοστερόνες είναι διαρκής, και σ’ αυτά τα υψηλά επίπεδα, η μάχη ανάμεσα στα εγώ κορυφώνεται» [σελ. 168 – 169 παρ.2]

«Άρχιζα να αντιλαμβάνομαι τα ταχυδακτυλουργικά κόλπα που θα μου επέτρεπαν να ξαφρίσω την επιχείρηση. Ήθελα να επωφεληθώ από ένα swap συναλλάγματος, αυτά τα συμβόλαια σε δύο μέρη που επιτρέπουν το δανεισμό σε ένα νόμισμα και την εξόφλησή του σε ένα άλλο, ποντάροντας στη διακύμανση της αξίας των νομισμάτων. Χάρη σ’ αυτό το μέσο, Η Τράπεζα ανταλλάσσει χρήματα προς ένα προσυμφωνημένο ποσό, σε ένα συγκεκριμένο νόμισμα, και για προκαθορισμένο επιτόκιο και διάρκεια. Όταν επαναλαμβάνεται επ’ άπειρον, αυτό το παιχνιδάκι μεταξύ τραπεζών μπορεί να αποφέρει τεράστια κέρδη, καθώς και ζημιές. Καθημερινά, δεκάδες, έως και εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια, ευρώ ή γιεν, ανταλλάσσονται από τη μια άκρη του πλανήτη στην άλλη. Πρόκειται για ένα γιγαντιαίο καζίνο, προσβάσιμο στον οποιοδήποτε απλό trader» [σελ. 188 β’ μισό]

«Ο εκπρόσωπος της Lehman Brothers είχε ανακοινώσει ότι η Τράπεζα ζητούσε να τεθεί κάτω από την προστασία του νόμου για τις χρεοκοπίες, “ώστε να προστατεύσει τα ενεργητικά της και να μεγιστοποιήσει την αξία της”. Ωραίος ευφημισμός! Οι τραπεζίτες είναι σαν τους γιατρούς: κρύβουν τις αποτυχίες τους πίσω από μια επιτηδευμένη όσο και δυσνόητη γλώσσα. Ακούγοντάς τους να μιλούν, λες πως τελικά όλοι πεθαίνουμε θεραπευμένοι… Λες και η Lehman μπορούσε ακόμα να “μεγιστοποιήσει” την αξία της! Στην αίτηση κήρυξης πτώχευσης φαινόταν ότι οι λογαριασμοί της ήταν γεμάτοι τρύπες και ύποπτες πιστώσεις» [σελ. 224 μέση]

«Η μετοχή της Lehman συνέχισε την πτώση της εκτός διαπραγμάτευσης χρηματιστηρίου, για να βουλιάξει στα 21 σεντς, σημείωσε, δηλαδή, κατακόρυφη πτώση κατά 94%. Ορισμένοι δημοσιογράφοι θα θυμούνται ίσως πως έναν χρόνο νωρίτερα το περιοδικό Fortune είχε απονείμει σ’ αυτό το διάσημο ίδρυμα τον τίτλο της “τράπεζας επενδύσεων των Ηνωμένων Πολιτειών που προκαλούσε το μεγαλύτερο θαυμασμό”. Εκείνο το βράδυ της Δευτέρας 15 Σεπτεμβρίου του 2008, το σάβανό της ήταν έτοιμο. Και οι traders σε ολόκληρο τον κόσμο, γραπωμένοι πάνω στους υπολογιστές τους, έκλαιγαν με μαύρο δάκρυ για το τέλος ενός κόσμου» [σελ. 228 β’ μισό]

«Διαβάζουμε παντού πως αυτή η κρίση έχει και την καλή της πλευρά: θα βάλει τέλος στις υπερβολές, στις τρελές αμοιβές, στα πριμ αποτυχίας, θα επινοήσουμε έναν νέο καπιταλισμό, οι διευθύνοντες σύμβουλοι θα γίνουν (επιτέλους!) υπεύθυνοι και οι traders (μα ναι!) θα ηρεμήσουν. Και πως η εποχή της τρελής κερδοσκοπίας ανήκε στο παρελθόν. Τι, όμως, συνέβη στην πραγματικότητα τους τελευταίους οχτώ μήνες; Οι τραπεζίτες –έστω, οι διευθυντές των Τραπεζών- μήπως τώρα πια ευθύνονται διά της προσωπικής τους περιουσίας, όπως γινόταν άλλοτε στους μεγάλους οίκους; Όχι. Οι φορολογικοί παράδεισοι εξακολουθούν, άραγε, να είναι ανθηροί; Συγκεντρώνουν ακόμα τα ταμεία των περισσότερων εν ενεργεία πολυεθνικών και το χρήμα των μεγάλων περιουσιών του κόσμου; Ακόμα κι αν αναγκαστούν να κάνουν κάποιες υποχωρήσεις, η απάντηση είναι: ναι. Μήπως εγκαταλείφθηκαν οι θαυματουργές κρυψώνες που συνιστά ο κυκεώνας των λογαριασμών ενός ισολογισμού; Αυτά τα λογιστικά σπήλαια στα οποία δεν έχουν πρόσβαση οι κοινοί θνητοί –αποταμιευτές, δημοσιογράφοι ή ακόμα και οικονομικοί αναλυτές- υπάρχουν ακόμα; Ναι. Οι τραπεζίτες είχαν την ευπρέπεια να επιστρέψουν τα χρήματα; Να εγκαταλείψουν τα εξωφρενικά τους μπόνους; Τα χρυσά τους αλεξίπτωτα; Όχι, όχι, και πάλι όχι. Και η διαφάνεια των λογαριασμών, βελτιώθηκε στ’ αλήθεια; Υιοθετήθηκαν πιο αυστηροί κανόνες για τη χρηματοοικονομική επικοινωνία; Σε καμιά περίπτωση. Τι έκαναν οι υπουργοί Οικονομικών και οι αρχηγοί κρατών που συγκεντρώνονται όλο και πιο συχνά –τελευταία μάλιστα στο Λονδίνο –για να καλύψουν την αδυναμία τους; Τίποτα. Ή ελάχιστα πράγματα. Πρέπει να κοιτάξουμε την πραγματικότητα κατάφατσα: ναι, αυτού του είδους οι τραπεζίτες, όπως ήμουν κι εγώ, είναι διεφθαρμένοι. Ναι, μπουκώθηκαν επί είκοσι χρόνια, και ακόμα, ναι, πιστεύουν πως το γλέντι θα ξαναρχίσει σύντομα. Κανείς δεν επιθυμεί να εγκαταλείψει την αυτορρύθμιση। Εξάλλου, η αδιαφάνεια είναι για αυτούς ένα ανακαλαστικό και συνάμα ένας τρόπος ζωής. Η κατάσταση παραμένει εξαιρετικά κρίσιμη, δεν υπάρχει πλέον εμπιστοσύνη στις αγορές. Οι κανόνες στον χρηματοοικονομικό τομέα πρέπει τώρα να αλλάξουν. Αλλά αυτοί δε θέλουν ούτε να τ’ ακούν. Άρα, η κρίση θα παραταθεί. Όχι για οχτώ μήνες, όπως μπορεί να φαντάστηκαν αρχικά ορισμένοι ζάπλουτοι, αλλά μάλλον για ένα χρόνο, ίσως δύο. Τουλάχιστον» [σελ. 232 όλη & 233 α’ μισό]