Τρία ποιήματα

Τρία ποιήματα. Σκόρπια τα βρήκα… Μα μου’μοιασαν το ένα συνέχεια του άλλου. Μπορεί κάποιοι (ή και όλοι σας!) να διαφωνήσετε. Και να έχετε κι εσείς τόσο “δίκηο” όσο κι εγώ. Εξαρτάται πώς τα ερμηνεύει ο καθένας, με τι εμπειρίες του τα συνδυάζει. Την έχει αυτή την άνεση, αυτή την ελευθερία, η ποίηση και η ανάγνωσή της…

Μεταρσίωση [Νικηφόρος Βρεττάκος]

Το πνεύμα μου, σαν ουρανός, σαν ωκεανός, σαν θάλασσα,

λύνεται απόψε στο άπειρο χωρίς να βρίσκει αναπαμό.

Τις ζώνες γύρω του έσπασε κι ανατινάζεται θερμό

το πνεύμα μου σαν ουρανός, σαν ωκεανός, σαν θάλασσα.

Σαν γαλαξίας απέραντος το σύμπαν σέρνω στο χορό.

Ήλιο τον ήλιο γκρέμισα, θόλο το θόλο χάλασα,

κι είμαι σα μιαν απέραντη, πλατιά γαλάζια θάλασσα,

που οι στενοί πάνω μου ουρανοί δε μου σκεπάζουν το νερό.

Ο πράσινος κήπος [Νικηφόρος Βρεττάκος]

Έχω τρεις κόσμους.

Μια θάλασσα, έναν ουρανό κι ένα πράσινο κήπο:τα μάτια σου.

Θα μπορούσα αν τους διάβαινα και τους τρεις,

να σας έλεγα πού φτάνει ο καθένας τους.

Η θάλασσα ξέρω.

Ο ουρανός υποψιάζομαι.

Για τον πράσινο κήπο μου, μη με ρωτήσετε.

Επίγραμμα [Οδυσσέας Ελύτης]

Πριν απ’ τα μάτια μου ήσουν φως.

Πριν απ’ τον Έρωτα έρωτας

Κι όταν σε πήρε το φιλί

Γυναίκα.

Μεγαλυνάρι [Νικηφόρος Βρεττάκος]

Το έχουν αναρτήσει τόσοι και τόσοι στα ιστολόγιά τους… Γιατί να λείπει απ’ το δικό μου;

: - )

Μεγαλυνάρι [Νικηφόρος Βρεττάκος]

T’ όνομα σου: ψωμί στο τραπέζι

T’ όνομα σου: νερό στη πηγή

T’ όνομα σου: αγιόκλημα αναρριχώμενων άστρων

T’ όνομα σου: παράθυρο ανοιγμένο τη νύχτα στη πρώτη του Μάη

T’ όνομα σου: ρινίσματα ήλιου

T’ όνομα σου: στροφή από φλάουτο τη νύχτα

T’ όνομα σου: στα χείλη των αγγέλων τριαντάφυλλο

T’ όνομα σου: κουδούνισμα αλόγων που σέρνουν την άνοιξη πίσω τους

T’ όνομα σου: βροχούλα στου σπορέα το μέτωπο

T’ όνομα σου: περίσσευμα στου βοσκού την καλύβα

T’ όνομα σου: τοπίο χωρισμένο με χρώματα

T’ όνομα σου: δύο δρύς που το ουράνιο τόξο στηρίζει τις άκρες του

T’ όνομα σου: ένας ψίθυρος απ’ αστέρι σ’ αστέρι

T’ όνομα σου: ομιλία δύο ρυακιών μεταξύ τους

T’ όνομα σου: μονόλογος ενός πεύκου στο Σούνιο

T’ όνομα σου: ένα ελάφι βουτηγμένο ως το γόνατο σε μια άμπωτη ήλιου

T’ όνομα σου: ροδόφυλλο σ’ ενός βρέφους το μάγουλο

T’ όνομα σου: πεντάγραμμο στις κεραίες των γρύλλων

T’ όνομα σου: ο Ηνίοχος στην άμαξα του ήλιου

T’ όνομα σου: πορεία πέντε κύκνων που σέρνουν την πούλια μεσούρανα

T’ όνομα σου: Ειρήνη στα κλωνάρια του δάσους

T’ όνομα σου: Ειρήνη στους δρόμους των πόλεων

T’ όνομα σου: Ειρήνη στις ρότες των πλοίων

T’ όνομα σου: ένας άρτος , βαλμένος στην άκρη της γης που περίσσεψε

T’ όνομα σου: αέτωμα περιστεριών στον ορίζοντα

T’ όνομα σου: αλληλούια πάνω στο Έβερεστ.

Ποίηση: Νικηφόρος Βρεττάκος

Μελοποίηση: Τερψιχόρη Παπαστεφάνου

Πρώτη εκτέλεση: Δανάη Μπαραμπούτη