Love / Αγάπη (B. Russell)

Christ said 'Thou shalt love thy neighbor thyself,' and when asked 'who is my neighbor?' went on to the parable of the Good Samaritan. If you wish to understand this parable as it was understood by his hearers, you should substitute 'German' or 'Japanese' for 'Samaritan', I fear many present day Christians would resent such a substitution, because it would compel them to realise how far they have departed from the teaching of the Founder of their religion. A similar doctrine had been taught much earlier by the Buddhists. According to them, the Buddha declared that he could not be happy so long as even one man remained miserable. It might seem as if these lofty ethical teachings had little effect upon the world; in India Buddhism died out, in Europe Christianity was emptied of most of the elements it derived from Christ.

(from "Unpopular Essays" by Bertrand Russell)

* * *

O Xριστός είπε «Αγάπα τον πλησίον σου ως σεαυτόν» και όταν ερωτήθηκε «τις εστίν μου πλησίον;», διηγήθηκε την Παραβολή του Καλού Σαμαρείτη. Αν θέλετε να κατανοήσετε αυτή την παραβολή όπως κατανοήθηκε από τους πρώτους ακροατές της , θα πρέπει να αντικαταστήσετε την λέξη «Σαμαρείτης» με την λέξη «εθνικός εχθρός» ή «αλλόθρησκος». Φοβάμαι ότι πολλοί Χριστιανοί των ημερών μας θα δυσανασχτούσαν με μια τέτοια αντικατάσταση, διότι θα τους εξανάγκαζε να αντιληφθούν πόσο μακριά βρίσκονται από την διδασκαλία του Ιδρυτού της θρησκείας τους. Ένα παρόμοιο δόγμα είχε διδαχθεί αρκετά παλαιότερα από τους Βουδιστές. Σύμφωνα με αυτούς, ο Βούδας είχε διακηρύξει πως δεν μπορούσε να είναι ευτυχισμένος όσο υπάρχει έστω και ένας άνθρωπος δυστυχισμένος. Φαίνεται όμως πως αυτές οι υψηλές ηθικές διδασκαλίες είχαν μικρή επίδραση στην ιστορία του κόσμου.  Στην Ινδία ο Βουδισμός πέθανε, στην Ευρώπη , ο Χριστιανισμός έχει αδειάσει από τα περισσότερα στοιχεία που προέρχονται από τον Χριστό.

(Μπέρτραντ Ράσσελ )

Ήταν Άνθρωπος!

Με την πρώτη ματιά έβλεπε κανείς απλώς μια γριούλα. Έσερνε τα βήματά της στο χιόνι, μόνη, παρατημένη, με σκυμμένο κεφάλι. Όσοι περνούσαν από το πεζοδρόμιο της πόλης αποτραβούσαν το βλέμμα τους, για να μη θυμηθούν ότι τα βάσανα και οι πόνοι δεν σταματούν όταν γιορτάζουμε Χριστούγεννα.

Ένα νέο ζευγάρι μιλούσε και γελούσε με τα χέρια γεμάτα από ψώνια και δώρα και δεν πρόσεξαν τη γριούλα. Μια μητέρα με δυο παιδιά βιάζονταν να πάνε στο σπίτι της γιαγιάς. Δεν έδωσαν προσοχή. Ένας παπάς είχε το νου του σε ουράνια θέματα και δεν την πρόσεξε.

Αν πρόσεχαν όλοι αυτοί, θα έβλεπαν ότι η γριά δεν φορούσε παπούτσια. Περπατούσε ξυπόλητη στον πάγο και το χιόνι. Με τα δυο της χέρια η γριούλα μάζεψε το χωρίς κουμπιά παλτό της στο λαιμό. Φορούσε ένα χρωματιστό φουλάρι στο κεφάλι· σταμάτησε στη στάση σκυφτή και περίμενε το λεωφορείο. Ένας κύριος που κρατούσε μια σοβαρή τσάντα περίμενε κι αυτός στη στάση, αλλά κρατούσε μια απόσταση. Μια κοπέλα περίμενε κι αυτή, κοίταξε πολλές φορές τα πόδια τής γριούλας, δεν μίλησε.

Ήρθε το λεωφορείο και η γριούλα ανέβηκε αργά και με δυσκολία. Κάθησε στο πλαϊνό κάθισμα, αμέσως πίσω από τον οδηγό. Ο κύριος και η κοπέλα πήγαν βιαστικά προς τα πίσω καθίσματα. Ο άντρας που καθόταν δίπλα στη γριούλα στριφογύριζε στο κάθισμα κι έπαιζε με τα δάχτυλά του. «Γεροντική άνοια», σκέφτηκε. Ο οδηγός είδε τα γυμνά πόδια και σκέφτηκε: «Αυτή η γειτονιά βυθίζεται όλο και πιο πολύ στη φτώχεια. Καλύτερα να με βάλουν στην άλλη γραμμή, της λεωφόρου». Ένα αγοράκι έδειξε τη γριά. «Κοίταξε, μαμά, αυτή η γριούλα είναι ξυπόλυτη». Η μαμά ταράχτηκε και του χτύπησε το χέρι. «Μη δείχνεις τους ανθρώπους, Αντρέα! Δεν είναι ευγενικό να δείχνεις». «Αυτή θα έχει μεγάλα παιδιά», είπε μια κυρία που φορούσε γούνα. «Τα παιδιά της πρέπει να ντρέπονται». Αισθάνθηκε ανώτερη, αφού αυτή φρόντισε τη μητέρα της.

Μια δασκάλα στη μέση του λεωφορείου στερέωσε τα δώρα που είχε στα πόδια της. «Δεν πληρώνουμε αρκετούς φόρους, για να αντιμετωπίζονται καταστάσεις σαν αυτές;» είπε σε μια φίλη της που ήταν δίπλα της. «Φταίνε οι δεξιοί», απάντησε η φίλη της. «Παίρνουν από τους φτωχούς και δίνουν στους πλούσιους». «Όχι, φταίνε οι άλλοι», μπήκε στη συζήτηση ένας ασπρομάλλης. Με τα προγράμματα πρόνοιας κάνουν τους πολίτες τεμπέληδες και φτωχούς». «Οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν να αποταμιεύουν», είπε ένας άλλος που έμοιαζε μορφωμένος. «Αν αυτή η γριά αποταμίευε όταν ήταν νέα, δεν θα υπέφερε σήμερα». Και όλοι αυτοί ήταν ικανοποιημένοι για την οξύνοιά τους που έβγαλε τέτοια βαθιά ανάλυση.

Αλλος ένας έμπορος αισθάνθηκε προσβολή από τις εξ αποστάσεως μουρμούρες των συμπολιτών του. Έβγαλε το πορτοφόλι του και τράβηξε ένα εικοσάρι. Περπάτησε στο διάδρομο και το έβαλε στο τρεμάμενο χέρι της γριούλας. «Πάρε, κυρία, να αγοράσεις παπούτσια». Η γριούλα τον ευχαρίστησε κι εκείνος γύρισε στη θέση του ευχαριστημένος, που ήταν άνθρωπος της δράσης.

Μια καλοντυμένη κυρία τα πρόσεξε όλα αυτά και άρχισε να προσεύχεται από μέσα της. «Κύριε, δεν έχω χρήματα. Αλλά μπορώ νΌ απευθυνθώ σε σένα. Εσύ έχεις μια λύση για όλα. Όπως κάποτε έριξες το μάννα εξ ουρανού, και τώρα μπορείς να δώσεις ό,τι χρειάζεται η κυρούλα αυτή για τα Χριστούγεννα».

Στην επόμενη στάση ένα παληκάρι μπήκε στο λεωφορείο. Φορούσε ένα χοντρό μπουφάν, είχε ένα καφέ φουλάρι και ένα μάλλινο καπέλο που κάλυπτε και τα αυτιά του. Ένα καλώδιο συνέδεε το αυτί του με μια συσκευή μουσική. Ο νέος κουνούσε το σώμα του με τη μουσική που άκουε. Πήγε και κάθισε απέναντι στη γριούλα. Όταν είδε τα ξυπόλυτα πόδια της, το κούνημα σταμάτησε. Πάγωσε. Τα μάτια του πήγαν από τα πόδια της γιαγιάς στα δικά του. Φορούσε ακριβά ολοκαίνουργια παπούτσια. Μάζευε λεφτά αρκετό καιρό για να τα αγοράσει και να κάνει εντύπωση στην παρέα. Το παληκάρι έσκυψε και άρχισε να λύνει τα παπούτσια του. Έβγαλε τα εντυπωσιακά παπούτσια και τις κάλτσες. Γονάτισε μπροστά στη γριούλα. «Γιαγιά, είπε, βλέπω ότι δεν έχεις παπούτσια. Εγώ έχω κι άλλα». Προσεκτικά κι απαλά σήκωσε τα παγωμένα πόδια και της φόρεσε πρώτα τις κάλτσες κι ύστερα τα παπούτσια του. Η γριούλα τον ευχαρίστησε συγκινημένη.

Τότε το λεωφορείο έκανε πάλι στάση. Ο νέος κατέβηκε και προχώρησε ξυπόλυτος στο χιόνι. Οι επιβάτες μαζεύτηκαν στα παράθυρα και τον έβλεπαν καθώς βάδιζε προς το σπίτι του. «Ποιος είναι;», ρώτησε ένας. «Πρέπει να είναι άγιος», είπε κάποιος. «Πρέπει να είναι άγγελος», είπε ένας άλλος. «Κοίτα! Έχει φωτοστέφανο στο κεφάλι!» φώναξε κάποιος. «Είναι ο Χριστός!» είπε η ευσεβής κυρία. Αλλά το αγοράκι, που είχε δείξει με το δάχτυλο τη γιαγιά, είπε: Όχι, μαμά τον είδα πολύ καλά. Ήταν ΑΝΘΡΩΠΟΣ».

(Από την Ξένια Σώντερς)

ΠΗΓΗ:

http://www.antikleidi.com/2011/12/27/was-a-man/

Το Νησί των Συναισθημάτων

του Μάνου Χατζιδάκι (;)

Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν όλα τα συναισθήματα. Εκεί ζούσαν η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη και όλα τα άλλα συναισθήματα. Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν. Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω. Ήθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή. Όταν το νησί άρχισε να βυθίζεται, η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια. Βλέπει τον Πλούτο που περνούσε με μια λαμπερή θαλαμηγό. Η Αγάπη τον ρωτάει: «Πλούτε, μπορείς να με πάρεις μαζί σου;». «Όχι, δεν μπορώ» απάντησε ο Πλούτος. «Έχω ασήμι και χρυσάφι στο σκάφος μου και δεν υπάρχει χώρος για σένα». Η Αγάπη τότε αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από την Αλαζονεία που επίσης περνούσε από μπροστά της σε ένα πανέμορφο σκάφος. «Σε παρακαλώ βοήθησέ με» είπε η Αγάπη. «Δεν μπορώ να σε βοηθήσω Αγάπη. Είσαι μούσκεμα και θα μου χαλάσεις το όμορφο σκάφος μου» της απάντησε η Αλαζονεία. Η Λύπη ήταν πιο πέρα και έτσι η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει από αυτή βοήθεια. «Λύπη άφησέ με να έρθω μαζί σου». «Ω Αγάπη, είμαι τόσο λυπημένη που θέλω να μείνω μόνη μου» είπε η Λύπη. Η Ευτυχία πέρασε μπροστά από την Αγάπη αλλά και αυτή δεν της έδωσε σημασία. Ήταν τόσο ευτυχισμένη, που ούτε καν άκουσε την Αγάπη να ζητά βοήθεια. Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή: «Αγάπη, έλα προς τα εδώ! Θα σε πάρω εγώ μαζί μου!». Ήταν ένας πολύ ηλικιωμένος κύριος που η Αγάπη δεν γνώριζε, αλλά ήταν γεμάτη από τέτοια ευγνωμοσύνη, που ξέχασε να ρωτήσει το όνομά του. Όταν έφτασαν στην στεριά ο κύριος έφυγε και πήγε στο δρόμο του. Η Αγάπη γνωρίζοντας πόσα χρωστούσε στον κύριο που τη βοήθησε, ρώτησε την Γνώση: «Γνώση, ποιος με βοήθησε»; «Ο Χρόνος» της απάντησε η Γνώση. «Ο Χρόνος;;» ρώτησε η Αγάπη. «Γιατί με βοήθησε o Χρόνος;» Τότε η Γνώση χαμογέλασε και με τη βαθιά σοφία της είπε: «Μόνο ο Χρόνος μπορεί να καταλάβει πόσο μεγάλη σημασία έχει η Αγάπη».

«Βοήθεια εγκατάστασης προγράμματος “Αγάπη”»

Βοήθεια εγκατάστασης προγράμματος “Αγάπη”

Τεχνική Υποστήριξη: Παρακαλώ, πως μπορώ να βοηθήσω;

Πελάτης: Μετά από μεγάλη πορεία, αποφάσισα να εγκαταστήσω το πρόγραμμα που λέγεται "Αγάπη". Μπορείτε να με καθοδηγήσετε πώς να το κάνω;

Τ.Υ. : Φυσικά μπορώ. Είστε έτοιμος να ξεκινήσουμε;

Π: Είμαι λίγο άσχετος από τεχνολογία, αλλά ας προσπαθήσουμε. Τι πρέπει να κάνω;

Τ.Υ.: Το πρώτο βήμα είναι να εντοπίσετε και να ανοίξετε το παράθυρο "Η Καρδιά μου". Μπορείτε να την εντοπίσετε;

Π: Ναι, αλλά υπάρχουν άλλα τόσα προγράμματα που τρέχουν αυτή τη στιγμή. Υπάρχει πρόβλημα να εγκαταστήσω το "Αγάπη" ενώ τρέχουν τα άλλα;

Τ.Υ: Ποια προγράμματα τρέχουν τώρα;

Π: Μισό λεπτό να δω... υπάρχει ένα που λέγεται "Παλιά Τραύματα", "Χαμηλή Αυτοεκτίμηση", και κάποια άλλα "Μνησικακία" ,"Εκδίκηση", «Μοναξιά», «Ξεχωριστότητα».

Τ.Υ.: Δεν υπάρχει πρόβλημα. Μόλις εγκαταστήσετε το πρόγραμμα 'Αγάπη', θα διαγράψει βαθμιαία αυτά τα προγράμματα αυτά από το λειτουργικό σύστημα.
Μπορεί να παραμείνουν στη μνήμη αλλά δεν θα εμποδίζουν τη λειτουργία άλλων προγραμμάτων. Το πρόγραμμα "Αγάπη" θα αντικαταστήσει το "Χαμηλή αυτοεκτίμηση" με μια άλλη ενότητα που λέγεται "Υψηλή αυτοεκτίμηση". Όμως, θα πρέπει να διαγράψετε οριστικά τα υπόλοιπα προγράμματα: "Μνησικακία", "Εκδίκηση", «Μοναξιά», «Ξεχωριστότητα». Αυτά τα δύο εμποδίζουν την εγκατάσταση του προγράμματος 'Αγάπη'.

Π: Πως γίνεται να τα διαγράψω; Μπορείτε να μου πείτε;

Τ.Υ.: Με χαρά. Πηγαίνετε με το ποντίκι στην οθόνη σας κάτω αριστερά, εκεί που λέει 'Εκκίνηση' και επιλέξτε το πρόγραμμα "Συγχώρεση" και κάνετε ένα κλικ.
Επαναλάβετε τη διαδικασία όσες φορές χρειαστεί μέχρι να διαγράψετε τελείως τα δύο προγράμματα.

Π: Α, ωραία! Έγινε κιόλας. Ώχ... όμως το πρόγραμμα "Αγάπη" ξεκίνησε μόνο του την εγκατάσταση. Είναι φυσιολογικό αυτό;

Τ.Υ.: Ναι, αλλά να θυμάστε ότι έχετε μόνο τη πρώτη έκδοση του βασικού προγράμματος Θα χρειαστεί να συνδεθείτε με άλλες "Καρδιές" για να κάνετε αναβάθμιση.

Π: Ωχ! Μου εμφανίζεται ένα μήνυμα λάθους που λέει: 'Error - Το πρόγραμμα δεν μπορεί να λειτουργήσει με εξωτερικές παρεμβάσεις'... τι είναι αυτό;

Τ.Υ.: Μην ανησυχείτε. Αυτό σημαίνει ότι το πρόγραμμα "Αγάπη" έχει φτιαχτεί για να τρέχει με εσωτερικές "Καρδιές" αλλά δεν έχει ακόμα τρέξει στη δική σας "Καρδιά". Σε μη-τεχνική γλώσσα, σημαίνει ότι πρέπει πρώτα να αγαπήσετε τον εαυτό σας πριν είστε έτοιμος να αγαπήσετε τους άλλους.

Π: Δηλαδή; Τι κάνω τώρα;

Τ.Υ.: Κατεβάστε το πρόγραμμα "Αποδοχή εαυτού" και κάντε κλικ στα παρακάτω αρχεία: "Συγχώρεση εαυτού", "Συνειδητοποίηση της αξίας μου", "Αναγνώριση των ορίων μου".

Π: Εντάξει, το έκανα.

Τ.Υ.: Ωραία. Τώρα αντιγράψτε αυτά τα αρχεία στο βασικό σας φάκελο "Η Καρδιά μου". Το σύστημα θα διαγράψει οποιοδήποτε ασύμβατο αρχείο και θα επιδιορθώσει τα όλα τα λανθασμένα αρχεία. Επίσης, χρειάζεται να διαγράψετε τα "Αρνητική Κριτική", "Φλυαρία", «Άσκοπες σκέψεις». Μετά πηγαίνετε στο Κάδο ανακύκλωσης και διαγράψτε τα οριστικά και από εκεί.

Π: Έγινε. Ωπ!! O φάκελος "Η Καρδιά μου" αρχίζει να γεμίζει με νέα αρχεία. Τα "Γαλήνη" και "Πληρότητα" αντιγράφουν μόνα τους τα αρχεία στο φάκελο "Η Καρδιά μου". Είναι φυσιολογικό αυτό;

T. Y.: Ναι. Αυτό δείχνει ότι το πρόγραμμα "Αγάπη" έχει εγκατασταθεί και ήδη τρέχει. Κάτι τελευταίο πριν κλείσουμε το τηλέφωνο. Το πρόγραμμα "Αγάπη" είναι free, δεν χρειάζεστε κωδικό ενεργοποίησης, γι' αυτό δώστε το σε όσους μπορείτε. Μπορεί να σας ανταποδώσουν μερικά καλά αρχεία για αναβάθμιση.

Π: Σας ευχαριστώ με όλη μου την καρδιά !

ΠΗΓΗ:

http://odevontas.blogspot.com/2010/07/blog-post_11.html

«Η καρδιά της μάνας [του Άγγελου Βλάχου]»

Ένα παιδί, μοναχοπαίδι αγόρι,

αγάπησε μιας μάγισσας την κόρη.

- Δεν αγαπώ εγώ, του λέει, παιδιά,

μ' αν θέλεις να σου δώσω το φιλί μου,

της μάνας σου να φέρης την καρδιά

να ρίξω να την φάη το σκυλί μου.

Τρέχει ο νειός, την μάνα του σκοτώνει

και την καρδιά τραβά και ξεριζώνει

και τρέχει να την πάη, μα σκοντάφτει

και πέφτει ο νειός κατάχαμα με δαύτη.

Κυλάει ο γυιός και η καρδιά κυλάει

και την ακούει να κλαίη και να μιλάη.

Μιλάει η μάνα στο παιδί και λέει:

- Εχτύπησες, αγόρι μου;…και κλαίει!

Ν’ αγαπάς …

Ν' αγαπάς τα βουνά και τα πέλαγα,

τους γνωστούς και τους άγνωρους τόπους,

τα πουλιά, τα λουλούδια, τα σύννεφα,

και πολύ ν' αγαπάς τους ανθρώπους.

Τα θεριά ν' αγαπάς και τ' ανήμερα,

τα νησιά, τα ποτάμια, τ' αστέρια.

Κι αν ποτέ σε πληγώσουν κατάστηθα

φίλοι, αγρίμια, λευκά περιστέρια,

ν' αγαπάς, να ξεχνάς και να χαίρεσαι

τη δική σου γαλήνη και κείνα

που μ' αγάπη το νου μας φωτίζουνε,

και βλασταίνουν αμάραντα κρίνα.

[Τραγούδι του Παντελή Θαλασσινού]

http://www.youtube.com/watch?v=hCTiw2XeKCY&feature=player_embedded

Από αγάπη …

Από αγάπη…

. Αν σιωπάς, Να σιωπάς από αγάπη.

. Αν μιλάς, Να μιλάς από αγάπη.

. Αν διορθώνεις κάποιον, Να τον διορθώνεις από αγάπη.

. Αν συγχωρείς, Να συγχωρείς από αγάπη.

. Στο βάθος της καρδιάς σου, Να έχεις τη ρίζα της αγάπης.

. Από μια τέτοια ρίζα, Μόνο καλό μπορεί να προέλθει.

. Αγάπα και κάνε ό,τι θέλεις,

(Ιερός Αυγουστίνος)

Πηγή:

http://georgekaraviotis.blogspot.com/

Ανθρώπινες σχέσεις (Αγάπη, Φιλία, Συγγνώμη)

Ήταν μια φορά ένας νεαρός, ο οποίος συμπεριφερόταν μερικές φορές βίαια. Ο πατέρας του, του έδωσε ένα σακουλάκι με καρφιά και του είπε να καρφώνει ένα καρφί στο πεζοδρόμιο μπροστά από τον κήπο κάθε φορά που θα έχανε την υπομονή του και θα μάλωνε με κάποιον. Την πρώτη μέρα έφτασε στο σημείο να καρφώσει 37 καρφιά στο πεζοδρόμιο. Κατά τις εβδομάδες που ακολούθησαν έμαθε να ελέγχει τον εαυτό του και ο αριθμός των καρφιών που κάρφωνε στο πεζοδρόμιο λιγόστευε συνεχώς μέρα με τη μέρα: είχε ανακαλύψει ότι ήταν πιο εύκολο να συγκρατείται από το να καρφώνει καρφιά. Τελικά, έφτασε η μέρα κατά την οποίa ο νεαρός δεν έβαλε ούτε ένα καρφί στο πεζοδρόμιο. Τότε πήγε στον πατέρα του και του είπε ότι εκείνη την ημέρα δεν χρειάστηκε να βάλει ούτε ένα καρφί. Τότε ο πατέρας του, του είπε να βγάζει ένα καρφί για κάθε μέρα που θα περνούσε χωρίς να χάσει την υπομονή του. Οι μέρες πέρασαν και ο νεαρός τελικά μπόρεσε να πει στον πατέρα του ότι είχε βγάλει όλα τα καρφιά απ το πεζοδρόμιο. Ο πατέρας τότε, οδήγησε τον υιό του στο πεζοδρόμιο μπροστά από τον κήπο και του είπε: «Παιδί μου, συμπεριφέρθηκες καλά, αλλά κοίτα πόσες τρύπες έχει το πεζοδρόμιο. Αυτό δεν θα είναι πια όπως πριν. Όταν μαλώνεις με κάποιον και του λες κάτι προσβλητικό, του αφήνεις μια πληγή όπως αυτή. Μπορείς να μαχαιρώσεις έναν άνθρωπο και μετά να του βγάλεις το μαχαίρι, ωστόσο όμως θα του μείνει πάντα μια πληγή. Λίγη σημασία έχει πόσες φορές θα ζητήσεις συγνώμη, η πληγή που γίνεται με τα λόγια κάνει τόση ζημιά όσο και μία πληγή στο σώμα σου. Οι φίλοι είναι σπάνιοι, σε κάνουν να γελάς και σου φτιάχνουν το κέφι. Πάντα είναι διαθέσιμοι να σε ακούσουν όταν το χρειάζεσαι, σε αγαπάν και σε δέχονται στο σπίτι τους».

Για να τελειώσουμε: «Μία από τις χαρές τις φιλίας είναι να ξέρεις ποιόν να εμπιστευτείς» (Alejandro Manzoni)

Αγάπη… και κάποιοι ξεχασμένοι ορισμοί

Ζωή είναι η ύπαρξη της αγάπης.

Λογική είναι η αγάπη που υπολογίζει.

Μελέτη είναι η αγάπη που αναλύει.

Επιστήμη είναι η αγάπη που ερευνά.

Φιλοσοφία είναι η αγάπη που σκέπτεται.

Θρησκεία είναι η αγάπη που αναζητάει το Θεό.

Αλήθεια είναι η παντοτινή αγάπη.

Ιδανικό είναι η αγάπη που ανεβάζει.

Πίστη είναι η αγάπη που μεταδίδεται.

Ελπίδα είναι η αγάπη που ονειρεύεται.

Καλοσύνη είναι η αγάπη που βοηθάει.

Αδελφικότητα είναι η αγάπη που αγκαλιάζει.

Θυσία είναι η υπέρτατη αγάπη.

Απάρνηση είναι η αγάπη που εγκαταλείφθηκε.

Συμπάθεια είναι η αγάπη που χαμογελάει.

Δουλειά είναι η αγάπη που «χτίζει».

Αδιαφορία είναι η αγάπη που κρύβεται.

Απελπισία είναι η αγάπη που χάνει τον έλεγχο.

Πάθος είναι η αγάπη που χάνει την ισορροπία.

Ζήλεια είναι η αγάπη που πληγώθηκε.

Υπερηφάνεια είναι η αγάπη που τραυματίσθηκε.

Πρόκληση είναι η αγάπη που υποβαθμίσθηκε.

Τέλος το Μίσος, που σίγουρα πιστεύεις ότι είναι το αντίθετο της αγάπης, δεν είναι τίποτε άλλο από την αγάπη που αρρώστησε βαριά.

Αγάπα τον εαυτό σου και όσους είναι γύρω σου. Και να θυμάσαι ότι: Αγαπώ σημαίνει ζω. Αγαπιέμαι σημαίνει αξίζω. Αγαπιέμαι κι αγαπώ σημαίνει Αξίζω να ζω!

Τα τέσσερα κεριά

Μου στάλθηκε, υπό μορφή αρχείου παρουσίασης Powerpoint, το ακόλουθο κείμενο. Ευχαριστώ τον αποστολέα!

Τα τέσσερα κεριά

Τέσσερα κεριά, έλιωναν, αργά - αργά... Ο χώρος ήταν τόσο ήσυχος, που μπορούσε να ακουστεί ακόμη και η συζήτησή τους….

Το πρώτο έλεγε:

«ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Η ΕΙΡΗΝΗ». Όμως οι άνθρωποι δεν με θέλουν και δεν με χρειάζονται…

…κι έτσι αφέθηκε σιγά - σιγά ως το τέλος να σβήσει …

Το δεύτερο είπε:

«ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Η ΠΙΣΤΗ». Δυστυχώς, πουθενά δεν χρειάζομαι. Δεν έχει νόημα πια, να παραμένω αναμμένο.”

…και λέγοντας αυτά, ένα ελαφρύ αεράκι φύσηξε πάνω του και το έσβησε….

Γεμάτο λύπη, το τρίτο κερί, με τη σειρά του, είπε:

«ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Η ΑΓΑΠΗ». Δεν έχω δύναμη να συνεχίσω να φωτίζω. Οι άνθρωποι δεν θέλουν πιά την παρουσία μου. Το μίσος τους, έχει απλωθεί και μεταξύ τους…

..και χωρίς να περιμένει άλλο, το κερί αφέθηκε να σβήσει…

Ξαφνικά... ένα παιδάκι μπήκε στο δωμάτιο και είδε τα τρία κεριά σβηστά. Φοβισμένο από το μισοσκόταδο, είπε:

«ΜΑ ΤΙ ΚΑΝΕΤΕ ΕΚΕΙ! ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΤΕ ΑΝΑΜΜΕΝΑ, ΕΓΩ ΦΟΒΑΜΑΙ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ!»

…και ξέσπασε σε δάκρυα…

Τότε το τέταρτο κερί είπε με συμπόνια :

“ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ ΚΑΛΟ ΜΟΥ, ΜΗΝ ΚΛΑΙΣ: ΟΣΟ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ ΑΝΑΜΜΕΝΟ, ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΞΑΝΑΝΑΨΟΥΜΕ ΤΑ ΑΛΛΑ ΤΡΙΑ ΚΕΡΙΑ… Γιατί εγώ είμαι Η ΕΛΠΙΔΑ»

…με μάτια λαμπερά και γεμάτα δάκρυα, το παιδί πήρε το κερί της ελπίδας, και ξανάναψε όλα τα άλλα…

ΑΣ ΜΗΝ ΣΒΗΣΕΙ ΠΟΤΕ ΛΟΙΠΟΝ, ΚΑΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΜΑΣ...

...και καθένας από εμάς ας θυμάται, να ανάβει ξανά τά κεριά της ζωής…Τά κεριά της Ελπίδας, τής Πίστης, τής Ειρήνης και τής Αγάπης…

Μακάρι

Τον ποιητή του “Luogo interno”, τον Χρήστο, δεν τον γνωρίζω. Τον συνάντησα τυχαία, πριν από ένα χρόνο περίπου, περιδιαβαίνοντας σε διάφορα ιστολόγια. Κι από τότε τον παρακολουθώ συστηματικά. Και τον ευχαριστώ γι’ αυτά που μας χαρίζει, κάθε τόσο, μέσα από το ιστολόγιό του (http://luogointerno.blogspot.com). Δεν θα μπορούσα να τον ξεχάσω σ’ αυτό το εβδομαδιαίο, όπως εξελίχτηκε στην πορεία, αφιέρωμά μου στην ποίηση…

Μακάρι

Όσοι έχουνε αντί ψυχή, μαύρο σκληρό γρανίτη
επιβιώνουν –σου ‘λεγαν- σε τούτο τον καιρό
τους πίστεψες και πιάστηκες στο ίδιο σου το δίχτυ
πνίγοντας σε μια κουταλιά τα αισθήματα νερό

Και ξάφνου είδες γύρω σου να συνωθούνται χίλιοι
άνθρωποι που κατάσαρκα το δέρμα είχαν φιδιού
κυνέρωτες με κόκκινα νύχια μαλλιά και χείλη
η λάμψη που τους κάλεσε του δολερού χρυσού

σαν την προπαίδεια έμαθες καλά να προσποιείσαι
ντυμένος στης ευτέλειας τα ρούχα τ’ ακριβά
ότι έχεις είσαι …κι όχι πια ότι στ’ αλήθεια είσαι
μα μέσα σου φριχτό κενό νιώθεις καμιά φορά

είναι τις νύχτες που το φως σου ρίχνει το φεγγάρι
που της συνείδησης η ηχώ μέσα σου ξαγρυπνά
και λες ας ήμουν άνθρωπος για μια στιγμή μακάρι
να αγάπαγα, να αγαπηθώ λιγάκι αληθινά

Πηγή:

http://luogointerno.blogspot.com/2009/02/blog-post_19.html

Μεγαλυνάρι [Νικηφόρος Βρεττάκος]

Το έχουν αναρτήσει τόσοι και τόσοι στα ιστολόγιά τους… Γιατί να λείπει απ’ το δικό μου;

: - )

Μεγαλυνάρι [Νικηφόρος Βρεττάκος]

T’ όνομα σου: ψωμί στο τραπέζι

T’ όνομα σου: νερό στη πηγή

T’ όνομα σου: αγιόκλημα αναρριχώμενων άστρων

T’ όνομα σου: παράθυρο ανοιγμένο τη νύχτα στη πρώτη του Μάη

T’ όνομα σου: ρινίσματα ήλιου

T’ όνομα σου: στροφή από φλάουτο τη νύχτα

T’ όνομα σου: στα χείλη των αγγέλων τριαντάφυλλο

T’ όνομα σου: κουδούνισμα αλόγων που σέρνουν την άνοιξη πίσω τους

T’ όνομα σου: βροχούλα στου σπορέα το μέτωπο

T’ όνομα σου: περίσσευμα στου βοσκού την καλύβα

T’ όνομα σου: τοπίο χωρισμένο με χρώματα

T’ όνομα σου: δύο δρύς που το ουράνιο τόξο στηρίζει τις άκρες του

T’ όνομα σου: ένας ψίθυρος απ’ αστέρι σ’ αστέρι

T’ όνομα σου: ομιλία δύο ρυακιών μεταξύ τους

T’ όνομα σου: μονόλογος ενός πεύκου στο Σούνιο

T’ όνομα σου: ένα ελάφι βουτηγμένο ως το γόνατο σε μια άμπωτη ήλιου

T’ όνομα σου: ροδόφυλλο σ’ ενός βρέφους το μάγουλο

T’ όνομα σου: πεντάγραμμο στις κεραίες των γρύλλων

T’ όνομα σου: ο Ηνίοχος στην άμαξα του ήλιου

T’ όνομα σου: πορεία πέντε κύκνων που σέρνουν την πούλια μεσούρανα

T’ όνομα σου: Ειρήνη στα κλωνάρια του δάσους

T’ όνομα σου: Ειρήνη στους δρόμους των πόλεων

T’ όνομα σου: Ειρήνη στις ρότες των πλοίων

T’ όνομα σου: ένας άρτος , βαλμένος στην άκρη της γης που περίσσεψε

T’ όνομα σου: αέτωμα περιστεριών στον ορίζοντα

T’ όνομα σου: αλληλούια πάνω στο Έβερεστ.

Ποίηση: Νικηφόρος Βρεττάκος

Μελοποίηση: Τερψιχόρη Παπαστεφάνου

Πρώτη εκτέλεση: Δανάη Μπαραμπούτη

Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα… στην αγάπη

[Τίτλοι κεφαλαίων από το ομώνυμο βιβλίο των Richard Carlson & Kristine Carlson, σε μετάφραση Αγορίτσας Μπακοδήμου, εκδ. Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 2000]

1. Πάνω απ’ όλα φροντίστε να είστε φίλοι

2. Μάθετε να γελάτε με τον εαυτό σας

3. Ξεχάστε το

4. Ανεβάστε τη θερμοκρασία

5. Το γρασίδι του διπλανού δεν είναι πάντα πιο πράσινο

6. Σταματήστε να κρατάτε το σκορ

7. Πρώτα φροντίστε να είστε καλοί

8. Μη χρησιμοποιείτε το σύντροφό σας ως σάκο του μποξ

9. Κάντε την ερώτηση: ποιος είναι ο ιδιότροπος εδώ στο κάτω κάτω;

10. Μιλήστε του με τον δικό του τρόπο

11. Αποφύγετε τη φράση “σ’αγαπάω, αλλά…”

12. Γεμίστε τη ζωή σας με ευκαιρίες για να εκφράσετε αγάπη

13. Ψάξτε για τα δώρα

14. Κάντε μια σημείωση στο ημερολόγιό σας

15. Μοιραστείτε μια έμπνευσή σας

16. Αποφύγετε τα τελεσίγραφα

17. Δώστε χρόνο για να γίνει η αλλαγή

18. Μην ξεκινάτε μάχες όταν η διάθεσή σας δεν είναι η κατάλληλη

19. Αναγνωρίστε την αξία σας

20. Στρέψτε την κατάσταση προς όφελός σας

21. Μην ξεχνάτε πως ο σύντροφός σας δεν μπορεί να διαβάσει το μυαλό σας

22. Δώστε το καλό παράδειγμα

23. Μην τσακώνεστε για ανοησίες

24. Γίνετε ο καλύτερος ακροατής του κόσμου

25. Βιώστε μια ξαφνική αλλαγή

26. Αποφύγετε τη φράση “Είχα μια πολύ δύσκολη μέρα”

27. Αφήστε τον να πληρώνει το μεσημεριανό του

28. Ξαφιάστε την ευχάριστα με κοπλιμέντα

29. Πάψτε να εύχεστε να ήταν διαφορετικός

30. Μη στριμώχνετε το σύντροφό σας στη γωνία

31. Σκεφτείτε προτού μιλήσετε

32. Ανακαλύψτε ποιος είναι ο ρόλος που παίζετε εσείς

33. Μην κάνετε μισές δουλειές

34. Κάντε ευγενικές σκέψεις

35. Μη χάνετε τη συμπόνια σας

36. Απογειώστε τη σχέση σας

37. Μην επιτρέπετε στις περαστικές σκέψεις να μεταμορφωθούν σε σοβαρά θέματα

38. Γίνετε ένας σύντροφος χαμηλού κόστους

39. Κάντε το με το δικό σας τρόπο

40. Μόλις ξυπνήσετε το πρωί σκεφτείτε τρία χαρακτηριστικά που σας ξετρελαίνουν

41. Επιλέξτε την ειρήνη και όχι τον εκνευρισμό

42. Μην παίρνετε στα σοβαρά κάποια περιστασιακή κριτική

43. Διατηρήστε την παιχνιδιάρικη διάθεσή σας

44. Πάψτε να προβάρετε τη δυστυχία

45. Μη θέλετε να είστε ο ήρωας κάθε ιστορίας

46. Δεσμευτείτε ότι θα κάνετε καινούρια αρχή

47. Αποφύγετε να διορθώνετε ο ένας τον άλλον

48. Μείνετε για λίγο σιωπηλοί

49. Αναλάβετε οι ίδιοι την ευθύνη της ευτυχίας σας

50. Εξασκηθείτε στην εκ βαθέων συζήτηση

51. Μην εκλαμβάνετε την προσωπική σας ένταση ως πρόβλημα της σχέσης

52. Πάψτε να είστε τόσο αμυντικοί

53. Φροντίστε να είστε συνεχώς ευγνώμονες

54. Μην πέσετε στην παγίδα “έχω χρόνο για τους πάντες εκτός από εσένα”

55. Ασχοληθείτε από κοινού με κάποια φιλανθρωπία

56. Κάντε στον εαυτό σας την ερώτηση “Τελικά αυτό έχει τόση σημασία;”

57. Μη συνεχίζετε να κάνετε τα ίδια πράγματα και να περιμένετε διαφορετικά αποτελέσματα

58. Ανταποκριθείτε με αγάπη

59. Κοιταχτείτε στον καθρέφτη

60. Επιτρέψτε στον σύντροφό σας να είναι άνθρωπος

61. Κάντε ειρήνη με την αλλαγή

62. Μην αναλύετε υπερβολικά τα ψεγάδια

63. Αποφασίσετε να στηρίξετε το σύντροφό σας

64. Κάντε ένα άλμα στο μέλλον και μετά κοιτάξτε πίσω σας

65. Μην ξεχνάτε την εξίσωση: ευτυχισμένος άνθρωπος ίσον ευτυχισμένος σύντροφος

66. Ρωτήστε για τα όνειρα του συντρόφου σας

67. Ποτέ μην υποτιμάτε τη δύναμη της αγάπης

68. Μην αφήνετε τα παιδιά σας να μπαίνουν ανάμεσά σας

69. Μάθετε να μην παίρνετε στα σοβαρά κάποια περιστασιακά σχόλια

70. Μην επιστρέφετε σπίτι με την ένταση της ημέρας

71. Κάντε στο σύντροφό σας την ερώτηση: “Ποιο είναι το πιο δύσκολο σημείο της σχέσης σου μαζί μου;”

72. Μην αμφισβητείτε τα κίνητρα του συντρόφου σας

73. Μάθετε να δέχεστε με ευχαρίστηση τα κοπλιμέντα

74. Ξεπεράστε τρεις από τις πιο ενοχλητικές συνήθειες που έχει ο σύντροφός σας

75. Αποφύγετε τις απόλυτες δηλώσεις (αρνητικού τύπου)

76. Προβλέψτε το προβλέψιμο

77. Πάψτε να αντιμετωπίζετε τα πάντα ως κατάσταση επείγοντος

78. Γράψτε γράμματα για να επικοινωνήσετε με το σύντοφό σας

79. Μην κάνετε το σύντροφό σας να είναι συνεχώς σε επιφυλακή

80. Βάλτε σκοπό να γίνετε άξιοι περισσότερης αγάπης

81. Αποδεχτείτε με καλοσύνη τη συγγνώμη

82. Σκεφτείτε για λίγο όλα αυτά που δεν κάνετε

83. Φροντίστε να εξασκείστε τακτικά σε τεχνικές που εμποδίζουν το άγχος

84. Μη μιλάτε εκ μέρους του συζύγου σας (του φίλου, του αρραβωνιαστικού ή και οποιουδήποτε άλλου)

85. Πάρτε την απόφαση να αποτελείτε έμπνευση ο ένας για τον άλλον

86. Διώξτε μακριά τη ζήλια

87. Επιτρέψτε στο σύντροφό σας να έχει μερικές εκκεντρικότητες

88. Πάψτε να είστε τόσο απαιτητικοί

89. Όταν αμφιβάλλετε, κάντε μια παύση

90. Εξασκηθείτε στην ανεπιφύλακτη αγάπη

91. Προχωρήστε και κάντε το

92. Πείτε τη λέξη “συγγνώμη”

93. Αποφύγετε τις συγκρίσεις

94. Διδαχτείτε από τους εφήβους

95. Πάψτε να είστε ισχυρογνώμονες

96. Βελτιώστε το βιοτικό σας επίπεδο

97. Επιτρέψτε στο σύντροφό σας να το “χάνει” πότε πότε

98. Ισορροπήστε

99. Ξαναθυμηθείτε τη μαγεία

100. Παραμείνετε ένας ανεκτίμητος θησαυρός ο ένας για τον άλλον