Το γιασεμί [Γιώργος Σεφέρης]

…κάθε μέρα μπορεί και πρέπει να είναι Ημέρα Ποίησης!

Και κάθε στιγμή, η παραμικρή στιγμή, μπορεί να είναι Στιγμή Ποίησης!...

Το γιασεμί [Γιώργος Σεφέρης]

Είτε βραδιάζει

είτε φέγγει

μένει λευκό

το γιασεμί.

Ήρθε η στιγμή

Μου στάλθηκε πρόσφατα το παρακάτω κείμενο, που σαφέστατα θυμίζει και μάλλον είναι επηρεασμένο από το “Αργός Χορός” που είχα αναρτήσει παλαιότερα, το οποίο θα το βρείτε εδώ: http://eaglestefanos.blogspot.com/2009/01/blog-post_05.html

Ήρθε η στιγμή

Ήρθε η στιγμή.

Έγινε η αλλαγή.

Θα φορτώσεις στο χρόνο τα ατέλειωτα όνειρά σου,

Θα στοιβάξεις τα συναισθήματα να χωρέσουν στη δράση σου,

Κοντοστάσου.

Παρατήρησε τα παιδιά που παίζουν “γύρω – γύρω όλοι”.

Άκουσε τη βροχή που χτυπά στο έδαφος.

Παρακολούθησε το ζωηρό πέταγμα της πεταλούδας.

Κοίτα τον ήλιο που χάνεται στον ορίζοντα.

Κοντοστάσου.

Ο χρόνος είναι λίγος και είναι πολύτιμος.

Η μουσική δεν θα κρατήσει για πάντα.

Χόρευε πιο αργά.

Περίμενε την απάντηση όταν ρωτάς κάποιον τι κάνει.

Μείνε ξαπλωμένος το βράδυ στο κρεβάτι σου κι ονειροπόλησε.

Χόρευε πιο αργά.

Η μουσική δεν θα κρατήσει για πάντα.

Κοντοστάσου.

Μην αφήνεις μια φιλία να πεθάνει γιατί δεν έχεις χρόνο να τηλεφωνήσεις.

Παίξε τώρα με το παιδί σου.

Όχι αύριο! Αύριο θα έχει μεγαλώσει…

Δώσε λίγη χαρά σε αυτούς πουδεν έχουν πια να δώσουν.

Χάνεις τη μισή ευχαρίστηση όταν τρέχεις τόσο γρήγορα τη μέρα σου να φτάσεις.

Είναι σαν ένα δώρο που δεν ανοίγεις και το πετάς μακριά.

Η ζωή δενείναι αγώνας.

Κόψε ταχύτητα.

Άκουσε τη μουσική πριν τελειώσει το τραγούδι…

Αργός Χορός

ΑΡΓΟΣ ΧΟΡΟΣ

Έχεις σταματήσει ποτέ να κοιτάξεις τα παιδιά που παίζουν;

Ή να ακούσεις τον ήχο της βροχής που πέφτει στη γη;

Ή να κοιτάξεις την τρελή κούρσα μιας πεταλούδας;

Ή να παρατηρήσεις τον ήλιο που χάνεται μέσα στη νύχτα;

Χαμήλωσε ταχύτητα.

Μην χορεύεις τόσο γρήγορα

Ο χρόνος είναι λίγος

Η μουσική δεν θα διαρκέσει για πάντα

Περνάς κάθε σου μέρα στα γρήγορα;

Όταν ρωτάς κάποιον “τι κάνεις”

ακούς ποτέ σου την απάντηση;

Στο τέλος της ημέρας

ξαπλώνεις στο κρεβάτι σου

με χιλιάδες σκέψεις στο μυαλό σου;

Καλά θα κάνεις να κόψεις ταχύτητα.

Μη χορεύεις τόσο γρήγορα.

Ο χρόνος είναι λίγος.

Η μουσική δε θα διαρκέσει για πάντα

Είπες ποτέ στο παιδί σου

«θα το κάνουμε αύριο»

χωρίς να προσέξεις μέσα στη βιασύνη σου

την απογοήτευσή του;

Έχεις χάσει ποτέ σου

έναν καλό φίλο

μόνο και μόνο επειδή δεν έβρισκες το χρόνο

να του τηλεφωνήσεις;

Καλά θα κάνεις να κόψεις ταχύτητα.

Μη χορεύεις τόσο γρήγορα.

Ο χρόνος είναι λίγος.

Η μουσική δε θα διαρκέσει για πάντα.

Όταν αγχώνεσαι και τρέχεις όλη τη μέρα

Είναι σα να έχεις ένα δώρο που δεν το άνοιξες ποτέ…

Και που το πέταξες

Η ζωή δεν είναι μια κούρσα ταχύτητας

Ζήσε χαλαρά.

Άκου τη μουσική.

[Διαδίδεται, στο Internet, πως…

…Αυτό το ποίημα γράφτηκε από μια έφηβη που πάσχει από καρκίνο, που ήθελε να διαδοθεί και να διαβαστεί από όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και πως…

…Τη διάδοση ανέλαβε ο γιατρός της Prof. Alessandro Cicognani, Διευθυντής Παιδιατρικού Τμήματος Πανεπιστήμιο της Bologna, Νοσοκομείο S.Orsola-Malpighi, Οδός Massarenti 11, 40138 Bologna]

Όποια κι αν είναι η αλήθεια, αξίζει, πιστεύω, να προσέξουμε το περιεχόμενο του ποιήματος και να προσπαθήσουμε να ζήσουμε, βάσει αυτού, τη ζωή που η έφηβη συντάκτριά του δεν μπόρεσε, ίσως, να ζήσει…

Πρβλ. και: http://eaglestefanos.blogspot.com/2009/01/blog-post_25.html [“Ήρθε η στιγμη”]